ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Εικαστικά | Είδα...

Είδα [μόνος] την έκθεση: «Ομάδα Τέχνη, 100 χρόνια» 13 Σεπτεμβρίου 2017

Εκθέσεις όπως αυτή θα έπρεπε να προσέλκυαν περισσότερο το ενδιαφέρον του κοινού.

Μερικά ιστορικά στοιχεία για τους μη γνωρίζοντες: Η «Ομάδα τέχνη» δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Νικολάου Λύτρα, εξαιρετικού ζωγράφου και γιου του Νικηφόρου Λύτρα. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες ήταν συνομήλικοι και φίλοι του. Είχαν γεννηθεί γύρω και μέσα στη δεκαετία του 1880 «εκτός από τον πρεσβύτερο Οδυσσέα Φωκά (1857-1946) και τον νεότερο Περικλή Βυζάντιο (1893-1974)». Ανάμεσά τους θα συναντήσουμε λαμπρά ονόματα, όπως ο Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967), ο Κωνσταντίνος Μαλέας (1879-1928), ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης (1881-1955), ο Λυκούργος Κογεβίνας (1887-1940), ο Νικόλαος Οθωναίος (1877-1950), ο Όθων Περβολαράκης (1887-1974, ο Μιχάλης Τόμπρος (1889-1974), κ.ά. Πρόκειται για συνάντηση που «έχει ταυτιστεί στις συνειδήσεις όσων ασχολούνται με την ιστορία της νεότερης ελληνικής τέχνης με τη γέννηση του μοντερνισμού στη χώρα μας».

Μια σημαντική συνάντηση από την οποία συμπληρώνονται εφέτος 100 χρόνια. Και αυτά τα εκατό χρόνια γιορτάζονται με μια καταπληκτική έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης που (ελλείψει αίθουσας) στεγάζεται στο Βυζαντινό Μουσείο. Πήγα, για να εντυπωσιαστώ και από τους πίνακες, και από το στήσιμο της έκθεσης, το οποίο «αναπαριστά» ιστορικές εκθέσεις της ομάδας.

Όμως, Σάββατο πρωί, γύρω στις 11, ήμουν μόνος. Μόνος, ολομόναχος για μισή περίπου ώρα, ώσπου βγαίνοντας να συναντήσω μια κυρία που ερχόταν. Είδα βεβαίως την έκθεση με την ησυχία μου, παρέα με την ευγενέστατη φύλακα, όμως πραγματικά στεναχωρήθηκα για το… έρημο τοπίο. Γιατί το όλο πράγμα άξιζε καλύτερης τύχης. Γιατί η θαμμένη στα υπόγεια του μουσείου έκθεση (στον μίζερο χώρο όπου φιλοξενούνται οι περιοδικές εκθέσεις) θα μπορούσε να είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία ακόμα και για τους ξένους επισκέπτες να δουν τα μικρά θαύματα που έχουν φτιάξει οι Ελληνες ζωγράφοι. Έμοιαζε όμως το όλο πράγμα σαν μια «γιορτή» που δεν ενδιέφερε κανέναν. Σαν υπενθύμιση της πενίας που ζει (όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο) αυτή η χώρα. Κρίμα!

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_%ce%9f%ce%bc%ce%b7%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ae%cf%81%cf%89%ce%b1__1938 Είδα: την έκθεση για τον Νίκο Εγγονόπουλο στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Ανδρο Ελληνικός σουρεαλισμός του Νίκου Εγγονόπουλου στην Ανδρο. Main_adrian-villar-rojas Είδα: το «The Theater of Disappearance» του Adrián Villar Rojas στο Αστεροσκοπείο Όλο αυτό το εικαστικό τουρλουμπούκι εκτός από εξαιρετικά άσχημο ήταν και εξαιρετικά δήθεν. Main_kentridge-more-sweetly-play-the-dance-b8 Είδα: τον θάνατο να «παίζει» ακόμα πιο γλυκά στην Αρεοπαγίτου Μία μεγάλης κλίμακας κινηματογραφική προβολή του William Kentridge. Main_mouseio-maria-kallas-sxediazetai-stin-odo-mitropoleos Είδα: την έκθεση για τη Μαρία Κάλλας και μια… παραφωνία Υπάρχει και κάτι στη θαυμάσια έκθεση που φιλοξενείται στο Ιδρυμα Θεοχαράκη, το οποίο δεν μας έκανε καλή εντύπωση. Main_invisible_city_stavrospetropoulos_10_fff4_occ_p Είδα: την πλατεία Ομονοίας να «εξαφανίζεται» Ενδιαφέρουσα λοιπόν η εγκατάσταση αυτή, αρκεί να μπορείς να αιωρηθείς και πολλά μέτρα πάνω της, ώστε να αποκτήσεις μία πιο σφαιρική…άποψη.
#load_content_with_ajax