ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Εικαστικά | Είδα...

Είδα: το «The Theater of Disappearance» του Adrián Villar Rojas στο Αστεροσκοπείο 28 Ιουνίου 2017

Όλο αυτό το εικαστικό τουρλουμπούκι εκτός από εξαιρετικά άσχημο ήταν και εξαιρετικά δήθεν.

Μου βγήκε η γλώσσα αλλά τα κατάφερα, ανέβηκα στο Αστεροσκοπείο. Δε διάλεξα την καλύτερη μέρα, έκανε φοβερή ζέστη, αλλά αφού ξεκίνησα είπα να το ολοκληρώσω το τόλμημα. Εφτασα λοιπόν κάθιδρος, εκεί που ένας από τους  μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής μας, ο Αργεντινός Adrián Villar Rojas, παρουσιάζει την εικαστική εγκατάσταση «The Theater of Disappearance», «μια προσπάθεια να συνδέσει δημιουργικά τον σύγχρονο πολιτισμό με τους ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας».

Τι άλλο κάνει ο καλλιτέχνης; Δημιουργεί ένα φυσικό περιβάλλον σε εξέλιξη, για τις ανάγκες του οποίου χρησιμοποιεί οργανικά στοιχεία, βρώσιμα και αγρωστώδη φυτά. Αυτά για να στήσει μια εύφορη ζώνη πολιτισμού στην οποία αντιπαραθέτει μια άγονη, χωμάτινη, (εμπόλεμη) ζώνη σπαρμένη με έργα – εγκαταστάσεις του.

Και έρχομαι εγώ με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τον καλλιτέχνη για δύο πράγματα: 1) για τη δημιουργία ενός υπέροχου, ολόδροσου κήπου με μπαμπού, κολοκυθιές, αγκινάρες, καλάμια και καλαμάκια, ο οποίος ήταν ό,τι έπρεπε μέσα στον λάλαρο. Τι κρίμα που όπως μου είπαν δεν θα διατηρηθεί για πάντα, αλλά θα ξηλωθεί καθώς έχει στηθεί πάνω σε αρχαιολογικό χώρο. 2) για την ευκαιρία που μου έδωσε για πρώτη φορά στη ζωή μου να μπω στο κτίριο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, βασισμένου σε σχέδια του Θεόφιλου Χάνσεν.
Θαυμάσια εμπειρία, το άρωμα μιας Αθήνας με άλλη ποιότητα. Αυτά τα ωραία. Γιατί τώρα περνάμε στα άσχημα. Εστω στα περίεργα…. Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις κοτζάμ Adrián Villar Rojas, θα μου πείτε. Μην με πάρετε στα σοβαρά, αν θέλετε, αλλά κάπου ανάμεσα στο σκελετό ενός αλμπατρός μέσα σε μια βιτρίνα και σε κάτι άλλα πράγματα σαν σκουπίδια μέσα σε μια άλλη βιτρίνα, εγώ έκλεισα ως φιλότεχνος.

Δεν είναι μόνο που δεν καταλάβαινα τι ήθελε να πει ο καλλιτέχνης, είναι και που όλο αυτό το εικαστικό τουρλουμπούκι που έβλεπα εκτός από εξαιρετικά άσχημο μου φάνηκε και εξαιρετικά δήθεν. Και ας προσπαθούσαν τα ευγενέστατα παιδιά που ξεναγούσαν τον κόσμο να το εξηγήσουν. Κατ’ εμέ παραμένει ανεξήγητο πώς ένας καλλιτέχνης που θεωρείται τόσο σημαντικός μπορεί να εκθέτει κάτι τόσο, ασήμαντο να το πω; Το είπα! Εφυγα διασχίζοντας πάλι τον κήπο, για να απολαύσω την εξαιρετική δροσιά. Σε τελική ανάλυση δεν είμαι σε θέση να κρίνω τον Rojas ως εικαστικό, αφού δεν γνωρίζω το έργο του στο σύνολό του. Το ταλέντο του όμως στη δημιουργία κήπων οφείλω να του το αναγνωρίσω. Τέχνη είναι και αυτή!

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_b_5099_nikosmylonas_20170606_0021 Είδα [μόνος] την έκθεση: «Ομάδα Τέχνη, 100 χρόνια» Εκθέσεις όπως αυτή θα έπρεπε να προσέλκυαν περισσότερο το ενδιαφέρον του κοινού. Main_%ce%9f%ce%bc%ce%b7%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ae%cf%81%cf%89%ce%b1__1938 Είδα: την έκθεση για τον Νίκο Εγγονόπουλο στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Ανδρο Ελληνικός σουρεαλισμός του Νίκου Εγγονόπουλου στην Ανδρο. Main_kentridge-more-sweetly-play-the-dance-b8 Είδα: τον θάνατο να «παίζει» ακόμα πιο γλυκά στην Αρεοπαγίτου Μία μεγάλης κλίμακας κινηματογραφική προβολή του William Kentridge. Main_mouseio-maria-kallas-sxediazetai-stin-odo-mitropoleos Είδα: την έκθεση για τη Μαρία Κάλλας και μια… παραφωνία Υπάρχει και κάτι στη θαυμάσια έκθεση που φιλοξενείται στο Ιδρυμα Θεοχαράκη, το οποίο δεν μας έκανε καλή εντύπωση. Main_invisible_city_stavrospetropoulos_10_fff4_occ_p Είδα: την πλατεία Ομονοίας να «εξαφανίζεται» Ενδιαφέρουσα λοιπόν η εγκατάσταση αυτή, αρκεί να μπορείς να αιωρηθείς και πολλά μέτρα πάνω της, ώστε να αποκτήσεις μία πιο σφαιρική…άποψη. Main_cuadros-david-hockney-pop-art-canvas-montados-en-bastidor-d_nq_np_333001-mla20263675981_032015-f Είδα: την έκθεση του Ντέιβιντ Χόκνεϊ στην Tate Britain A big splash στην τέχνη του Ντέιβιντ Χόκνεϊ.
#load_content_with_ajax