Βιβλίο | Πρόσωπα

Ο «Χάρτινος έρωτας» της Ζοέλ Λοπινό 24 Μαΐου 2018

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

«Διαβάζοντας τον τίτλο, ίσως πιστέψει κανείς ότι πρόκειται για ένα απλό ρομαντικό κι ερωτικό βιβλίο για την παραλία. Ωστόσο θα διαψευσθεί και θα αιφνιδιαστεί ευχάριστα, νομίζω», τονίζει στο spirto.net η συγγραφέας Ζοέλ Λοπινό για το καινούριο της μυθιστόρημα «Χάρτινος έρωτας» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
To μυθιστόρημα κινείται στα όρια της μυθοπλασίας, αλλά πηγή έμπνευσής του στάθηκε ένα γεγονός που συνέβη σε μια πολύ κοντινή της φίλη. «Το βιβλίο αυτό μού έδωσε την αφορμή να θίξω σοβαρά κοινωνικά ζητήματα και αξίες, υπαρξιακά κενά της εποχής μας, καθημερινά και διαχρονικά προβλήματα» μας εξομολογείται.

Η συγγραφέας μιλάει επίσης για τον πρώτο «ανεξίτηλο» έρωτα, που μένει πάντα χαραγμένος στη μνήμη αλλά και την ανάγκη μας για αυτογνωσία προκειμένου να φτάσουμε στην αρμονία καθώς και για το ποιος είναι ο μεγάλος εχθρός της αγάπης...
Ο «Χάρτινος έρωτας» είναι το τελευταίο σας μυθιστόρημα. Τι κρύβεται πίσω από τον τίτλο του βιβλίου σας; Διαβάζοντας τον τίτλο, ίσως πιστέψει κανείς ότι πρόκειται για ένα απλό ρομαντικό κι ερωτικό βιβλίο για την παραλία. Ωστόσο, θα διαψευσθεί και θα αιφνιδιαστεί ευχάριστα, νομίζω.
Το βιβλίο κατατάσσεται στο είδος του «ψυχολογικού μυθιστορήματος», συνεπώς είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, όπου παράλληλα με την βαθιά αναστάτωση του έρωτα, ο αναγνώστης βομβαρδίζεται από ποικίλους προβληματισμούς και σκέψεις γύρω από τη ζωή. Το βιβλίο αυτό μού έδωσε την αφορμή να θίξω σοβαρά κοινωνικά ζητήματα και αξίες, υπαρξιακά κενά της εποχής μας, καθημερινά και διαχρονικά προβλήματα.
Από πού εμπνευστήκατε… Είναι αληθινή ιστορία ή μυθοπλασία;
Πρόκειται για μια μυθοπλασία. Εμπνευσμένη ωστόσο από  ένα γεγονός που συνέβη σε μια πολύ κοντινή μου φίλη. Μια «τυχαία» συνάντησή της μ’ έναν παλιό της έρωτα, που έφερε τα πάνω-κάτω στην καρδιά της όσο και στο γάμο της. Σαν συγγραφέας, αλλά και σαν ερευνήτρια της ψυχής, έχω τη συνήθεια να μπαίνω πάντα στο πετσί του άλλου για να μοιραστώ τα συναισθήματά του και να αναλογιστώ: Tι επιλογές είχε και γιατί διάλεξε ετούτη την οδό; Έτσι κατανοώ καλύτερα τους ανθρώπους και μ’ έχει επίσης βοηθήσει πολύ στην προσωπική μου ζωή. Όταν την είδα τόσο αναστατωμένη και την άκουσα με τα ενθουσιασμένα της σχόλια να μου διηγείται το αναζωπυρωμένο πάθος της, αλλά και τις χίλιες δυο ενοχές της γι’ αυτά που ένιωθε, αναρωτήθηκα με κάθε ειλικρίνεια τι θα έκανα εγώ στη θέση της. Θα το ζούσα αυτόν τον έρωτα, με κίνδυνο να καταστρέψω το γάμο μου; Ή θα επικρατούσε η λογική; Θα δάγκωνα τη ζωή ή θα έλεγα ευγενικά «Όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω.»; Και καταρχάς αξίζει να ξεκινήσει ξανά μια παλιά ιστορία που για κάποιο λόγο έσβησε κάποτε; 
Έτσι λοιπόν γεννήθηκε το βιβλίο. Από κει και πέρα, έντυσα την ιστορία με θέματα ζωής που με απασχολούν εμένα προσωπικά, όπως: η απιστία, η αφοσίωση στο γάμο μας, τα όρια που βάζουμε στον εαυτό μας και που μας φυλακίζουν πολλές φορές. Τα αδιέξοδα της κοινωνίας μας. Ο απολογισμός των πολιτικο-κοινωνικών αγώνων μας; Τέλος ο πραγματικός σκοπός της ζωής, πέρα από το χρήμα και τα «έχω», για το «είμαι». Η ανάγκη μας για αυτογνωσία προκειμένου να φτάσουμε στην αρμονία.

Μιλήστε μας για τους ήρωες του βιβλίου.... Οι κεντρικοί ήρωές μου είναι ριζικά αντίθετες προσωπικότητες. Η Νεφέλη ζει έντονα ακολουθώντας την καρδιά της και παλεύοντας να διώξει κάποιες ακόμη σκιές από το δαίδαλο της ψυχής της. Ο Κωνσταντίνος, απογοητευμένος πολιτικά, κοινωνικά και προσωπικά, δεν πιστεύει πια σε τίποτα και δειλιάζει να πάρει τη ζωή του ξανά στα χέρια του.
Μεγάλο ρόλο παίζουν βέβαια οι σύζυγοι και τα παιδιά που αποτελούν σοβαρό αντίβαρο του πάθους. Επίσης αόρατοι ήρωες: η συνείδησή μας, ο μύθος που κουβαλά ο καθένας μας μέσα του και χαράζει τη ζωή του. 

Πιστεύετε ότι ο πρώτος μας έρωτας είναι «ανεξίτηλος»; Σαφώς και παραμένει ανεξίτηλος. Με τον καλό ή και τον άσχημο τρόπο! Μάλιστα χτίζουμε ένα μεγάλο μύθο γύρω απ’ αυτόν, που τον κουβαλάμε σαν φυλαχτό. Είναι η πρώτη φορά που βγαίνουμε από το κουκούλι της οικογένειας, τα πρώτα μας αδέξια βήματα μέσα στο δάσος των συναισθημάτων και του πάθος. Είμαστε αθώοι, αγνοί, τρυφεροί. Πιστεύουμε ακόμη στο παραμύθι της αιώνιας αγάπης. Όμορφα χρόνια! Έπονται οι πρώτες γρατζουνιές που ανακινούν τις ανασφάλειες που θα χαράξουν το δρόμο μας προς την αυτογνωσία.
Ο πρώτος έρωτας δίνει συχνά το στίγμα ολόκληρης της ζωής μας!

Οι έρωτες είναι «χάρτινοι»;
Ο έρωτας είναι εφήμερος! Τυφλώνει, σαρώνει και σου καίει τα σωθικά. Κάποιοι γράφουν λίγες αράδες και ξεψυχούν γιατί δεν μας καλύπτουν, γιατί είναι απλά απατηλοί, ή γιατί δεν είμαστε έτοιμοι για μια σχέση. Κάποιοι αντίθετα γεμίζουν σελίδες και έχουμε τόσα να μάθουμε απ’ αυτούς! 
Ο μόνος τρόπος για να αντέξουν οι έρωτες στο χρόνο είναι να μετουσιώνονται σε αγάπη. Η ουσία είναι ότι όλες οι σχέσεις έχουν κάτι να μας διδάξουν για τον εαυτό μας και για την εξέλιξη μας.   

Ποιος νομίζετε ότι είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αγάπης; Το γεγονός ότι δεν αγαπάμε σωστά και αρκετά τον εαυτό μας!  Είναι η πηγή των περισσότερων κακών της ύπαρξής μας. Εξηγούμαι. Όσο δεν με αποδέχομαι, χρειάζομαι ένα δεκανίκι, συνεπώς ζω εξαρτημένος από τον άλλον και τον πνίγω, τον κλείνω σ’ ένα κλουβί γιατί φοβάμαι μην τον χάσω. Όσο με μισώ και με περιφρονώ, μισώ και περιφρονώ τους άλλους. Όσο δεν με σέβομαι, θέτω τον εαυτό μου ως θύμα και επιτρέπω στον άλλον να με καταστρέφει. Όσο δεν πιστεύω σ’ εμένα, δεν τολμώ να έχω μια αυθεντική επικοινωνία με τον άλλον. Όσο δεν με αγαπώ, νιώθω ένα τεράστιο κενό και νομίζω πως ο άλλος μόνο φταίει.
Ευτυχώς όμως η ζωή μάς στέλνει αστροπελέκια και μας βάζει αντιμέτωπους με τις αδυναμίες μας, με στόχο να εξελιχθούμε. Μέχρις ότου να φτάσουμε στην πραγματική αγάπη.

Πιστεύετε στο τυχαίο ή ότι δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα, ούτε συμπτώσεις … Ό,τι μας στέλνεται απρόσμενα από τη ζωή είναι μεγάλο δώρο και κρύβει μια βαθιά αιτία. Φτάνει εμείς να προβληματιστούμε και να ψάξουμε ποιες αλήθειες θέλει να μας διδάξει.

Η Ζοέλ Λοπινό είναι Γαλλίδα με ελληνικές ρίζες από την πλευρά της μητέρας της. Επέλεξε να ζήσει και να κάνει καριέρα στην Ελλάδα, τολμώντας να γράφει σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική της.
Έχει σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός επί είκοσι χρόνια. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών.

Από το 1996 αφιερώθηκε αποκλειστικά στη συγγραφή μυθιστορημάτων και παραμυθιών. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και μαχητική στα θέματα του ρατσισμού, της ισότητας των δύο φύλων, της κακοποίησης παιδιών και γυναικών.

 

Μαρία Παπουτσή

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Ο Γιάννης Σκαραγκάς και η «λαχτάρα που περίσσεψε από χτες...» «Η ηρωίδα της ιστορίας πεισμώνει μέσα σε έναν αντρικό κόσμο που πάει από το κακό στο χειρότερο». Main_slider Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου και η «Ζωή της, τη δεύτερη φορά» Η συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net Main_slider Συνέντευξη: Ο Δημήτρης Σωτάκης, ένας Ρουμάνος και ένας... Κανίβαλος «Η ανθρωποφαγία στο κείμενο είναι απλώς ένα παιχνίδι, δεν προκύπτει τίποτα σκοτεινό ή μακάβριο από την ανάγνωσή του, πρόκειται για μια ιστορία με κύριο άξονα το κυνήγι της ευτυχίας». Main_artinos_foto Ο Αποστόλης Αρτινός και η αγαπημένη του... Lyda O συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net για το νέο του βιβλίο. Main_original_slider Ο Νίκος Ξένιος και το «Κυνήγι του βασιλιά Ματθία» Ο συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net για το νέο του βιβλίο κι όχι μόνο...
#load_content_with_ajax