ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
Βιβλίο | Πρόσωπα

Πάθη στον πάγο, και ο συγγραφέας Λίερ Γιορν Χορστ 23 Νοεμβρίου 2016

Ο πολυβραβευβένος Νορβηγός μπεστσελερίστας έρχεται για να παρουσιάσει το βιβλίο του «Έγκλημα στα φιορδ», στο Public.

«Έγκλημα στα φιορδ» τιτλοφορείται το αστυνομικό μυθιστόρημα του πολυβραβευμένου νορβηγού μπεστσελερίστα Λίερ Γιορν Χορστ ο οποίος, την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου, στις 19:00, θα βρίσκεται στο Public Συντάγματος για να παρουσιάσει το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα». Το ενδιαφέρον με την περίπτωση του 46χρονου Χορστ, είναι πως εργάστηκε ως αστυνομικός και υπήρξε Επικεφαλής του Εγκληματολογικού (CID - Criminal Investigation Department) στο αστυνομικό τμήμα του Larvik μέχρι που αποσύρθηκε το Σεπτέμβριο του 2013.
Φέτος, ο Χορστ απέσπασε το Βραβείο Petrona για το καλύτερο Νορβηγικό αστυνομικό βιβλίο ενώ πρόπερσι κέρδισε το διάσημο Βραβείο Martin Beck (2014).
Ο τίτλος «Έγκλημα στα φιορδ» μας προδιαθέτει για άλλο ένα αστυνομικό στο οποίο η παγωμένη επιφάνεια του σκανδιναβικού βορρά κρύβει φλογισμένα πάθη: Ο ήρωας του Χορστ είναι ο επιθεωρητής Βίλιαμ Βίστιν ο οποίος έχει δει αποτρόπαιους φόνους στο παρελθόν, όμως η φρίκη που αντικρίζει στο Στάβεν, όπου ένας άνδρας βρίσκεται δολοφονημένος, είναι κάτι εντελώς πρωτόγνωρο ακόμα και γι’ αυτόν. Την ίδια στιγμή, από τον ουρανό πέφτουν συνέχεια ψόφια πουλιά στις ακτές της Νορβηγίας και στα δέντρα – σημάδι για τον σκληρό επερχόμενο χειμώνα ή μήπως για κάτι άλλο;
Ο επιθεωρητής Βίλιαμ Βίστιν είναι ο σταθερός ήρωας των βιβλίων του συγγραφέα: είναι χήρος, έχει δίδυμα παιδιά, και ο προπάππους του ήταν υπαρκτό πρόσωπο, ο πολικός εξερευνητής Oscar Wisting, που μαζί με τον Roald Amundsen ήταν ο πρώτος στον κόσμο που ταξίδεψε και στους δύο πόλους.
Η επίσκεψη του Χορστ στην Αθήνα στάθηκε αφορμή για μια μικρή κουβέντα μαζί του:

Εργαστήκατε ως αστυνομικός επιθεωρητής. Αυτό σε τι βαθμό επηρέασε τη συγγραφική δουλειά σας;
Στις ιστορίες μου, εξερευνώ τις σκοτεινές πλευρές της Σκανδιναβικής προνομιούχας, ασφαλούς και πλούσιας κοινωνικής δημοκρατίας –η οποία απειλείται εκ των έσω από τη βία, τη διαφθορά και τις ανθρωποκτονίες. Υπ’ αυτήν την έννοια, ναι, η εμπειρία μου ως Επιθεωρητή στο Εγκληματολογικό Τμήμα της Αστυνομίας είναι και το μεγάλο μου ατού ως συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας. Η αστυνομία σου δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: αυτό της παρατήρησης της κοινωνίας, αλλά και της αληθοφάνειας –είναι δηλαδή μια εξαιρετική βάση για να ξεκινήσει κανείς. Διότι αργά ή γρήγορα οι ανεπάρκειες της κοινωνίας μας καταλήγουν στο πιάτο της Αστυνομίας.
Προσωπικά γράφω αστυνομικά επιχειρώντας να πω κάτι για το σύγχρονο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που δίνει ειλικρινείς υποσχέσεις πως θα είναι προστατευτικό απέναντι στους πολίτες, αλλά τελικά απογοητεύει αρκετούς από αυτούς. Ταυτόχρονα βέβαια προσπαθώ να γράψω μια συναρπαστική ιστορία. Και βέβαια ως ντετέκτιβ είχα πάντα την δυνατότητα να είμαι παρών στο σκηνικό του φόνου, να ακολουθώ τα ίχνη σοβαρών εγκλημάτων που έχουν κατά καιρούς διαπραχθεί στη χώρα μου. Μου αρέσει να φέρνω τους αναγνώστες μου μέσα σε σφραγισμένα δωμάτια που κρύβουν ανεξερεύνητα μυστικά.
Έχω συναντήσει πολλά θύματα στη ζωή μου, και πολύ συχνά αυτούς που έμειναν πίσω…. Για πολλά χρόνια η δουλειά μου ήταν να μιλώ με τους δράστες, να τους ανακρίνω. Ως συγγραφέας, προσπαθώ να μοιραστώ τα αισθήματα της οργής, του πόνου, της απόγνωσης, της θλίψης που βίωσα μέσα από τις συναντήσεις αυτές. Και όλα αυτά νομίζω πως τα εκτιμούν οι αναγνώστες μου.

Εμπνευστήκατε ποτέ από κάποια πραγματική υπόθεση που αναλάβατε;
Ναι. Το πρώτο μου βιβλίο «Key Witness», που κυκλοφόρησε το 2004, ήταν βασισμένο σε μία αληθινή ιστορία δολοφονίας, που μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως μια από τις πιο παράξενες και βίαιες στην πρόσφατη Νορβηγική ιστορία ανάλογων υποθέσεων. Επρόκειτο για την δολοφονία του Ρόναλντ Ραμ το 1995. Ξεκίνησα να γράφω ήδη από την πρώτη μου μέρα στην Αστυνομία. Ήταν ακριβώς η μέρα που ο Ραμ βρέθηκε βιασμένος και δολοφονημένος στο ίδιο του το σπίτι, στη γενέτειρά μου, το Λάρβικ. Βρέθηκα στο σπίτι του θύματος και συνειδητοποίησα την μάχη η οποία δόθηκε από δωμάτιο σε δωμάτιο μέχρι τον βασανιστικό θάνατο του άντρα που βρέθηκε με δεμένα χέρια. Για έναν νεαρό αστυνομικό ήταν κάτι πρωτόγνωρο όλο αυτό –κυρίως το ότι ακολουθούσα τα βήματα ενός άγνωστου δολοφόνου, μπαίνοντας στον απαγορευμένο για τον υπόλοιπο κόσμο τόπο του εγκλήματος. Όμως ο δολοφόνος δεν βρέθηκε ποτέ… Μόνο στο βιβλίο μου διαλευκαίνεται το μυστήριο.

Ο επιθεωρητής Βίλιαμ Βίστιν είναι το άλτερ έγκο σας;
Όταν πριν 13 περίπου χρόνια δημιουργούσα έναν νέο Νορβηγό αστυνομικό ήρωα, ήξερα πολύ καλά πώς τον ήθελα. Είχα βαρεθεί πια να διαβάζω για ντετέκτιβ που κυκλοφορούσαν πιωμένοι στον τόπο του εγκλήματος, ξυπνώντας κάθε μέρα με γένια τριών ημερών και ένα μπουκάλι ουίσκι στο κομοδίνο τους. Εγώ ήθελα για ήρωα των βιβλίων μου κάποιον που θα έμοιαζε με τους αστυνομικούς που γνώριζα από την καθημερινή μου δουλειά. Ο Βίστιν βέβαια, έχει αλλάξει στην πορεία αυτών των δέκα βιβλίων. Με ενδιαφέρει το πώς επιδρούν οι υποθέσεις που ερευνά και σε αυτόν τον ίδιο. Είναι συνετός και ευσυνείδητος, χωρίς μεγάλη αυτοπεποίθηση, αλλά έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση του χρέους απέναντι στην κοινωνία. Είναι ιδεαλιστής και έχει ακεραιότητα. Είναι δηλαδή το είδος του αστυνομικού που όλοι θα επιθυμούσαμε να συναντήσουμε σε ώρα ανάγκης. Θα ήθελα να ελπίζω πως μου μοιάζει –αλλά είναι περισσότερο ένα πρότυπο παρά ένα άλτερ έγκο.

Πώς εξηγείτε την τεράστια απήχηση των σκανδιναβικών μυθιστορημάτων στις μέρες μας;
Είναι ένα παράδοξο που οι Σκανδιναβικές χώρες, από τις πιο ειρηνικές και ασφαλείς περιοχές, έχουν δημιουργήσει τόσους συγγραφείς που αιχμαλωτίζουν τους αναγνώστες όλου του κόσμου περιγράφοντας τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα. Νομίζω πως μετά από πολλές κουβέντες που έχω κάνει με αναγνώστες διαφόρων εθνικοτήτων, μια απάντηση σε αυτό το αίνιγμα, είναι πως τα σκανδιναβικά αστυνομικά θεωρούνται πιο εκλεπτυσμένα σε σχέση, για παράδειγμα, με τα αμερικανικά θρίλερ και δεν στέκονται μόνο στη στεγνή αφήγηση ενός εγκλήματος –μιλούν δηλαδή και για άλλα πράγματα. Ο κόσμος φαίνεται να πιστεύει πως οι Σκανδιναβοί έχουν ανανεώσει το είδος. Και τους συγκινεί αυτή η «σκανδιναβική μελαγχολία», μια αίσθηση που ενισχύει το χειμωνιάτικο σκοτάδι, ο ήλιος του μεσονυχτίου, τα αχανή, έρημα τοπία. Υπάρχει μια κάπως σκοτεινή αύρα στους λιγομίλητους και ελαφρώς αντικοινωνικούς ήρωες των αστυνομικών αυτών. Είναι ένα είδος μοναχικών λύκων που ζουν σε ένα άγονο, παγωμένο μέρος του κόσμου σε μια συνεχή ασυμβίβαστη αναζήτηση της αλήθειας. Η ιδέα ενός χαμένου παραδείσου είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό του σκανδιναβικού αστυνομικού μυθιστορήματος κι έχει να κάνει με αυτήν την επίθεση που δέχεται το σκανδιναβικό κοινωνικό κράτος».

Έχετε δει πολλά ως αστυνομικός. Έχετε φανταστεί πολλά ως συγγραφέας. Υπάρχει κάτι που πραγματικά σας σοκάρει σήμερα στην πραγματική ζωή;
Δεν με σοκάρουν, όμως με φοβίζουν τα εγκλήματα μίσους. Το ότι κάποιοι άνθρωποι μισούν και απεχθάνονται άλλους ανθρώπους απλώς και μόνο επειδή είναι αυτό που είναι. Αυτό καταστρέφει τα άτομα και απειλεί την δημοκρατία.

Ευάννα Βενάρδου

Info

24 Νοεμβρίου 2016
Ώρα: 19:00. Public Συντάγματος, Καραγεώργη Σερβίας 1 Πλατεία Συντάγματος. Είσοδος ελεύθερη.

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Ιωάννης Πάππος: «Μου αρέσει η ζωή να έχει δρόμο και δράμα» Ο συγγραφέας του «Hotel Living» μιλά για το βιβλίο του και την αμφιβολία που του χαρίζει η ζωή του στην Νέα Υόρκη. Main_eliamep-thumb-large Συνέντευξη: Ο Πέτρος Μάρκαρης μιλά στο www.tospirto.net «Η εποχή μας θα περάσει στην ιστορία της Ευρώπης ως η εποχή της υποκρισίας». Main_1 Για τον Μένη Κουμανταρέα Ο συγγραφέας που βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στην Κυψέλη το πρωί του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου είχε προλάβει να κλείσει τα μαθήματα της 83χρονης ζωής του στο τελευταίο βιβλίο του, «Ο θησαυρός του χρόνου». Main_slider Ο Αύγουστος, ο μήνας μου: Βασίλης Κατσικονούρης «Έτσι θυμάμαι εγώ τη μέρα που πέθανε ο Έλβις Πρίσλεϋ... 16 Αυγούστου του 1977». Main_slider_22 Ο Αύγουστος, ο μήνας μου: Σάκης Σερέφας «Μια μύγα πάνω σε μια καρπουζόφλουδα. Μια μύγα στο ταβάνι ενός νεκροθαλάμου».
#load_content_with_ajax