ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Βιβλίο | Πρόσωπα

Ιωάννης Πάππος: «Μου αρέσει η ζωή να έχει δρόμο και δράμα» 21 Νοεμβρίου 2016

Ο συγγραφέας του «Hotel Living» μιλά για το βιβλίο του και την αμφιβολία που του χαρίζει η ζωή του στην Νέα Υόρκη.

Το «Hotel Living» δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Κυκλοφόρησε-πριν από ένα χρόνο- στην Αμερική από τον εκδοτικό οίκο Haprer Collins και πριν έρθει στην Ελλάδα (εκδόσεις Λιβάνη), το μυθιστόρημα του Ιωάννη Πάππου γνώρισε την αποδοχή και τον αναγνωστικό εθισμό «κοινού και κριτικών». Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Michael Cunningham συγγραφέας του μυθιστορήματος «Οι ώρες» χαρακτηρίζει το βιβλίο τρομερά υπέροχο ενώ καθόλου φειδωλοί δεν είναι και άλλοι πολλοί, όπως ο Ira Sachs, ο Anthony Swofford και ο Richard Stratton, όταν αναφέρονται σε αυτό το «αριστουργηματικό ανάγνωσμα».
Τελικώς τι είναι αυτό που κάνει τον Στάθη- που δημιούργησε ο Ιωάννης Πάππος και έβαλε τη ζωή του σε 368 σελίδες- τόσο τέλειο; Θα έλεγα η αλήθεια του και ο τρόπος που απευθύνεται στον καθένα ξεχωριστά. Διότι ο ήρωας παίζει με τη ζωή, ζητάει διαρκώς το «επόμενο» και δεν κάθεται πουθενά αφού δεν έχει ρίζες και μόνιμη κατοικία. Κάπως έτσι το πρώτο μυθιστόρημα ενός συμβούλου επιχειρήσεων από το Πήλιο -που τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη- είναι ένα από τα πιο γοητευτικά και αληθινά αναγνώσματα που αξίζει τον κόπο και τον χρόνο σου. Ο «εφήμερος συγγραφέας» -όπως χαρακτηρίζει ο Πάππος τον εαυτό του- που έχει σπουδάσει στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, είναι το ίδιο άξιος θαυμασμού και αποδοχής με την πρώτη ματιά. Κάπως έτσι μιλήσαμε:

Για το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών…
Ξυπνώντας την επόμενη μέρα ξέραμε ότι είχαμε να αντιμετωπίσουμε δύο σενάρια, την ανατολή μιας κακής μέρας ή μίας μαύρης. Τελικώς επικράτησε το δεύτερο, το χειρότερο. Η άβυσσος που έσκασε ήταν μία απογοήτευση.

Το περίμενες να συμβεί;
Μετά το Brexit ο Τραμπ άρχισε να γίνεται από ανέκδοτο ένας πραγματικός φόβος. Την ίδια στιγμή ξεκίνησε ένα ντρόπιασμα των Δημοκρατικών, μεταξύ τους. Ένας ψυχολογικός εκβιασμός που σου προκαλούσε ντροπή –ήθελαν να σε ντροπιάσουν- αν έλεγες ότι έχεις πρόβλημα με την Χίλαρι και ότι αν δεν την ψηφίσεις το κρίμα θα πέσει επάνω σου. Αυτό λειτούργησε αρνητικά στο να την ψηφίσει ο κόσμος. Μου είχε πει ένας φίλος μου- για τον Τραμπ- μπορώ να συγχωρήσω την ξενοφοβία, το μισογυνισμό, την ομοφοβία, ακόμα και τα μαλλιά του, αλλά δε μπορώ να του δώσω άφεση αμαρτιών για το ότι με ανάγκασε να ψηφίσω την Χίλαρι.

Υπάρχει θετικό σενάριο για το «από εδώ και πέρα»;
Ίσως – αν παραδεχτούμε αυτό που λένε κάποιοι- ότι ο Τραμπ δεν είναι αυτό που παρουσιάζεται. Ότι αυτά που λέει τα τελευταία δύο χρόνια δεν τα πιστεύει απλώς είπε αυτό ακριβώς που ήθελε να ακούσει ένα συγκεκριμένο κομμάτι των ψηφοφόρων. Άρα ένα θετικό σενάριο είναι ότι από εδώ και στο εξής θα τηρήσει μία άλλη στάση- τουλάχιστον στο θέμα των δικαιωμάτων. Μια πιο ανθρώπινη στάση. Αν και μιλάμε για έναν τρομακτικό τυχοδιώκτη, ένα σούργελο που στη δεκαετία του ΄80 εμπλεκόταν με το real estate, το ΄90 με το διαζύγιο και αμέσως μετά με το τηλεοπτικό του reality μπορεί να βγει και κάτι πάρα πολύ κακό.

Και η δική μας πολιτική σκηνή;
Δε μπορώ να έχω άποψη γιατί δεν ζω την καθημερινότητα της χώρας μας. Τα βλέπω και λίγο ρομαντικά. Όμως ανάμεσα στο Μητσοτάκη και τον Τσίπρα επιλέγω τον Κυριάκο, το συμπαθώ περισσότερο. Ο Τσίπρας μοιάζει με υποχείριο. Βολεύει τους ξένους για να περνάνε κάποια πράγματα και ίσως να πάρουν κάποια ρέστα από τα δισεκατομμύρια που δεν θα δούμε ποτέ. Αυτό που ζούμε είναι μία ψυχολογική μαλακία.

Έχεις στο μυαλό σου ότι αυτό το κοινό που κάνει αυτές τις επιλογές είναι οι αναγνώστες σου;
Το είχα αυτό παλιότερα. Είμαι καινούριος συγγραφέας. Όταν έγραφα σκεφτόμουν «ποιος θα μπορούσε να το διαβάσει». Μετά συνάντησα συγγραφείς και μίλησα μαζί τους. Αυτό που μου είπαν είναι ότι δεν έχει σημασία που εργάζεται κάποιος ή τι σπουδές έχει κάνει αλλά θα πρέπει να έχω στο μυαλό μου ότι το ιδανικό είναι να γράφω για κάποιον που είναι το ίδιο ή περισσότερο έξυπνος από εμένα, όχι κάτι λιγότερο. Αν και υπάρχει μία μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην εξυπνάδα και τη μόρφωση. Υπάρχουν έξυπνοι που δεν έχουν μόρφωση υπάρχουν και μορφωμένοι με όχι ιδιαίτερη εξυπνάδα. Για το θέμα του Τραμπ που είπαμε προηγουμένως είναι ο άνθρωπος που συσπείρωσε μία μεγάλη μερίδα λευκών αντρών που ήταν ηγέτες σε χωριά- κυρίως στο Νότο – που πήγαιναν μπροστά και τους ακολουθούσαν γυναίκες, παιδιά, ζώα. Μέσα σε πέντε χρόνια κατέπεσαν. Αυτή η ταπείνωση είναι πολύ δυνατή. Έδωσε μία συναισθηματική ψήφο. Είναι αυτοί που ξύπνησαν στις έξι το πρωί για να πάνε να ψηφίσουν και όχι ο hipster που ενδεχομένως είχε ξενυχτήσει ή δεν πρόλαβε να φτάσει στο παραβάν. Υπάρχουν και αυτοί που μετακινήθηκαν σε χωριά, που η ζωή τους έχει αλλάξει ριζικά. Τελικώς για ποιον γράφω; Δε μπορώ να το οριοθετήσω γιατί μετά πηγαίνουμε στο εμπόριο της τέχνης. Αν το σκέφτεσαι διαρκώς χάνεις το στόχο σου.

Όταν έρχεται η επιτυχία είναι εύκολα διαχειρίσιμη;
Η αποδοχή, ένα μεγάλο «μπραφ» επιτυχίας δεν είναι εύκολο να το διαχειριστείς. Προσπαθείς αλλά δεν το καταφέρνεις πάντα. Αυτό που πρέπει να σκέφτεσαι ότι το γράψιμο είναι το «γράψιμο», όχι τα τρία ή πέντε αστέρια που θα πάρεις μετά. Είναι μία συνήθεια, ένα κόλλημα που σου δίνει χαρά. Το ταξίδι για να γράψεις ένα βιβλίο είναι μακρινό και
μοναχικό.

Και το δικό σου ταξίδι πώς ξεκίνησε;
Δεν έβρισκα κάτι που να με ικανοποιεί. Η κρίση με οδήγησε να ανακαλύψω αυτό που είχα μέσα μου. Μαζί ήταν και η κρίση της μέσης ηλικίας- χωρίς αυτή ίσως να μην ξεκινούσα να γράφω. Κάτι με έτρωγε, κάτι έλειπε, κάτι με είχε κάνει να βαρεθώ. Δεν έπαιρνα τα ερεθίσματα που έπαιρνα στην αρχή από τη δουλειά μου στα οικονομικά. Και το άλλαξα.

Και προέκυψε το «Hotel Living»;
Ένας στοχασμός για την έννοια του σπιτιού. Των ταξιδιών σε μεγάλες πόλεις, για το Πήλιο, για τις ώρες που έχεις περάσει μακριά από την οικογενειακή σου εστία. Αλλά και την έννοια της οικογένειας, το περιβάλλον που σου δημιουργούν οι σχέσεις. Τι σημαίνει η λέξη σπίτι φεύγοντας για να πάς κάπου αλλού. Και μπλέκονται η οικογένεια, η χαρά, η μετακόμιση, οι ερωτικές σχέσεις και η αγάπη.

Αισθάνεσαι χορτασμένος από τη ζωή σου;
Ανακαλύπτω κάθε φορά και κάτι καινούριο που με κάνει να νιώθω καλά. Τώρα είμαι στη φάση που λατρεύω το τρέξιμο και το καλό που κάνει σε ψυχή και σώμα. Έχω ζήσει έντονα. Έχω κάνει ναρκωτικά, sex, έχω δουλέψει τρελές ώρες, όλα πολύ. Αλλά χορτασμένος δε μπορεί να πει κάποιος και να το εννοεί, είναι μία «party line» που τη λες από συνήθεια.

Οι εμπειρίες σου έχουν περάσει στο βιβλίο σου;
Δεν είναι βιογραφία. Είναι μία ιστορία που βασίζεται σε αυτά. Έχω χρησιμοποιήσει στιγμές και δικές μου και άλλων ανθρώπων. Μου αρέσει η ζωή να έχει δρόμο και δράμα. Αυτό είναι και το βιβλίο και μάλιστα έχει φτιαχτεί ένα τόξο, με αρχή, μέση και τέλος. Με ένα φινάλε που κλείνει την ιστορία τους. Οι ήρωες κάνουν τον κύκλο τους.

Ο δικός σου κύκλος πόσα λάθη έχει;
Πολλά. Αλλά τα έζησα και μου άρεσαν. Δεν έμαθα τη ζωή από τις οδηγίες χρήσης. Συνάντησα σπουδαίους ανθρώπους, είχα σημαντικούς δασκάλους και μέντορες αλλά θέλησα να ζήσω το λάθος. Να πέσω με τα μούτρα, να πονέσω, να κλάψω και μετά να ξαναβγώ στην επιφάνεια. Δε μου συνέβησαν εξωπραγματικά πράγματα που δεν έχουν συμβεί σε άλλους.

Η ζωή στη Νέα Υόρκη τι σου έχει χαρίσει;
Την αμφιβολία. Την αίσθηση ότι είσαι πάντοτε «on your toes». Ένα άγχος, ένα φόβο, αυτό που κυλάει μέσα σου ότι -διαρκώς- κάτι μπορεί να πάει καλά, κάτι να πάει στραβά. Είναι μία άγκυρα, κάτι που σε κρατάει.

Νιώθεις – δηλώνεις καλλιτέχνης;
Το να δηλώνεις κάτι- το να βάζεις ταμπέλες είναι λίγο σαθρό. Δε μπορείς να πεις ότι είμαι αριστερός, είμαι gay, είμαι straight. Η μαγεία είναι να τα μπλέκεις, να μεταμορφώνεσαι και να έχει αυτό που θέλεις… μια χαρά.. αυτό να έχεις. Δε μπορείς να βάζεις τον εαυτό σου σε καλούπια.

Είσαι αισιόδοξος για τη νέα γενιά; Για το μέλλον;
Οι νέοι- αυτοί που τώρα είναι 20-22 ετών έχουν ενηλικιωθεί μέσα στην κρίση. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μία πολύ μικρή ανάμνηση από το πάρτι, το υπόλοιπο είναι με έλλειψη πόρων κι αυτό σημαίνει μεγαλύτερη δημιουργικότητα. Υπάρχει μία ενδιαφέρουσα δραστηριότητα. Οι νέοι –τώρα πια- δεν έχουν μάθει διαφορετικά. Δεν σκέφτονται τι είχαν και τι έχασαν. Αυτά τα παιδιά έχουν μπροστά τους ένα πολύ ψηλό κύμα και το αντιμετωπίζουν.

Το δικό σου μέλλον;
Ένα καινούριο βιβλίο με πέντε φωνές, πέντε διαφορετικές ζωές. Οι δύο είναι γυναίκες και οι τρεις άντρες.

Γιώργος Βλαχογιάννης

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_mesa Ο Βασίλης Αλεξάκης στο www.tospirto.net «Αποφεύγω να κοιτάζω τον εαυτό μου. Έχω γεράσει, έχω τα χάλια μου. Αφήστε που είμαι συνήθως αξύριστος και βαριέμαι να ξυριστώ». Main_maira_papathanosopoulou Συνέντευξη: Η Μάιρα Παπαθανασοπουλου μιλά για την Ιεραποστολική Στάση «Το φιλί είναι η κρυφή υπογραφή μου». Main_%ce%9c%ce%b1%cf%81%ce%b9%cc%81%ce%b1_%ce%a0%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cc%81%ce%bd%ce%bd%ce%b7 Η Μαρία Παπαγιάννη δίνει φτερά στα... παπούτσια Η συγγραφέας μιλάει στο www.tospirto.net για το καινούριο βιβλίο της. Main__dsc7196-thumb-large Ο Χρήστος Χωμενίδης μιλάει στο www.tospirto.net «Η κόρη μου η Νίκη με έκανε, στην Ελλάδα της κρίσης, παραγωγικότερο παρά ποτέ. Και πιο ικανό να αγαπήσω, όχι μονάχα την ίδια». Main_slider Πάθη στον πάγο, και ο συγγραφέας Λίερ Γιορν Χορστ Ο πολυβραβευβένος Νορβηγός μπεστσελερίστας έρχεται για να παρουσιάσει το βιβλίο του «Έγκλημα στα φιορδ», στο Public. Main_eliamep-thumb-large Συνέντευξη: Ο Πέτρος Μάρκαρης μιλά στο www.tospirto.net «Η εποχή μας θα περάσει στην ιστορία της Ευρώπης ως η εποχή της υποκρισίας».
#load_content_with_ajax