ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Βιβλίο | Πρόσωπα

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου και η «Ζωή της, τη δεύτερη φορά» 18 Ιανουαρίου 2018

Η συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net

«Η ζωή μου, τη δεύτερη φορά», έτσι τιτλοφορείται το μυθιστόρημα της Παναγιώτας Παρασκευοπούλου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η υπόθεση έχει ως εξής: «Αθήνα, 1990. Η Εμμέλεια, νεαρή φοιτήτρια, περνάει τον χρόνο της ανάμεσα στο διάβασμα, σε μια δουλειά που δεν τη γεμίζει και σε συνεχή φλερτ. Μέχρι που γνωρίζει τον Δημήτρη. Ένας κεραυνοβόλος έρωτας που κρατάει μόνο μια βραδιά. Μερικά χρόνια μετά, εντελώς ανέλπιστα, θα τον ξανασυναντήσει. Και τότε θα συνειδητοποιήσει πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία και πως η ζωή είναι μία συναλλαγή. Από κει και πέρα όλα αλλάζουν, μια και του επιτρέπει και πάλι να μπει στη ζωή της. Μετά το πρώτο σοκ, προσπαθεί να παρηγορήσει τον εαυτό της ότι, τάχα, η ξαφνική συνάντησή τους δεν την άγγιξε. Μόνο που δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον Δημήτρη».
Η συγγραφέας γεννήθηκε στην Αθήνα. Έχει εκδώσει ένα παιδικό παραμύθι με τίτλο «Ο Σμουτς ταξιδεύει στην Πολιτεία του Μαγικού Κύκλου», δύο ποιητικά λευκώματα, «Grecia Salentina: το τραγούδι του Νότου» και «Ναύπλιο: η αυλή των χρωμάτων», καθώς και ένα μυθιστόρημα με τίτλο «Μισή σελίδα ενοχές». Το 2015 τιμήθηκε με έπαινο στον πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης που προκήρυξε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης με θέμα το κατοχικό εβραϊκό ολοκαύτωμα. Εμείς μιλήσαμε μαζί της.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο: ‘Η Ζωή μου, τη δεύτερη φορά» σκιαγραφεί την  Εμμέλεια και τον Δημήτρη, δυο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες οι οποίοι ερωτεύονται χωρίς όμως να καταφέρνουν πάντοτε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που έρχονται στον δρόμο τους. Η Εμμέλεια, μια «ευνουχισμένη οικογενειακά» κοπέλα, νιώθει την έντονη ανάγκη να βιώσει τον έρωτα στην απόλυτη μορφή του, ενώ ο Δημήτρης από την μεριά του που δυσκολεύεται να εξωτερικεύσει τα πραγματικά του συναισθήματα  δίνει τεράστια σημασία στο «τι θα πει ο κόσμος» με αποτέλεσμα η ζωή και των δυο να παίρνει μια τελείως διαφορετική τροπή από αυτή που ενδεχομένως θα ήθελαν. Μέσα από την ιστορία, ο αναγνώστης πιθανόν να αναγνωρίσει μνήμες και κομμάτια του εαυτού του που ίσως να μη θέλει να παραδεχτεί ποτέ. Ένας κεραυνοβόλος έρωτας που κρατάει μια βραδιά, μια εξαφάνιση και μια ανέλπιστη συνάντηση μερικά χρόνια αργότερα. Η Εμμέλεια του επιτρέπει και πάλι να μπει στη ζωή της , προσπαθώντας απεγνωσμένα να βιώσει κάτι το οποίο θεωρεί πως της ανήκει δικαιωματικά, παλεύει να συγκλίνει τις παράλληλες ζωές τους, επιθυμεί διακαώς να νιώσει κάτι από εκείνον, τον δικαιολογεί, τον μισεί, τον λατρεύει, βιώνει όλα τα αντιφατικά συναισθήματα που δημιουργεί ο έρωτας, ιδιαίτερα ο έρωτας που δεν προλαβαίνει να γίνει αγάπη. Όσο για τον Δημήτρη, λέω να μην τα προδώσω όλα εξαρχής….

Πώς το εμπνευστήκατε και τι δημιούργησε μέσα σας την ανάγκη να μιλήσετε για αυτό το θέμα; Οι κύκλοι που δεν κλείνουν ποτέ και οι ιστορίες που δεν σε αφήνουν να τις ξεχάσεις, όσος καιρός και αν περάσει, υπήρξε το μότο μου για να ξεκινήσω να γράφω το συγκεκριμένο βιβλίο. Με συγκινούν οι έντονοι έρωτες όχι τόσο για την έκβαση, όσο για το ταξίδι που κάνουν οι εραστές μέχρι να φτάσουν στην συνειδητοποίηση ότι υπάρχει κάτι ακόμα ή έχει χαθεί για πάντα. Μ αρέσει να παρατηρώ τα ζευγάρια στον δρόμο, το πώς κοιτιούνται, αγγίζονται, παίζουν με τα κινητά τους, ενώ το χέρι τους ακουμπάει επάνω στον άλλον, με ιντριγκάρει η ανάγκη να ερωτευτούν ακόμα και μέσα από την  άκαρδη τεχνολογική εποχή που διανύουμε. Τον βλέπω τον έρωτα, είναι κρυμμένος ακόμα στις στάσεις του μετρό, στα ταξί, στα μηνύματα, ο έρωτας δεν θα πεθάνει ποτέ. Και αν διαψευστώ και πεθάνει, τότε θα είναι η στιγμή που θα έχουμε όλοι εξαφανιστεί από αυτόν τον πλανήτη.

Πού αγγίζει το σήμερα; Μα είναι πολύ όμορφο να περιγράφεις τον παλμό του άνδρα και της γυναίκας, μέσα από το σήμερα. Θα πίστευε κανείς ότι μέσα από τους φρενήρεις ρυθμούς που βιώνουμε, αδυνατούμε όχι μόνο να σκεφτούμε, αλλά και να φανταστούμε τον έρωτα, πόσο μάλλον να ερωτευτούμε. Δεν είναι όμως έτσι. Και εδώ θα ήθελα να τονίσω την ειδοποιό διαφορά που υπάρχει μεταξύ έρωτα και αγάπης. Το γράφω και στο βιβλίο μου. Έρωτας και αγάπη είναι δυο τελείως ξεχωριστά πράγματα. Ο έρωτας γίνεται αγάπη μέσα από δουλειά και κόπο. Όχι έτσι απλά. Πιστεύω μάλιστα ότι η αγάπη προσπαθεί να πείσει τον έρωτα να την γνωρίσει, όχι το αντίθετο. Ο έρωτας είναι αναρχικός. Πάντα ήταν.

Προέρχεσθε από χώρους επαγγελματικούς που είναι αντιφατικοί μεταξύ τους... Διερμηνέας, πολυεθνικές, θεατρικές παραγωγές τα τελευταία χρόνια και ένα βιβλίο.. Τελικά που βρίσκεται αληθινά η καρδιά σας και τι νοιώθετε ότι είστε περισσότερο; Η καρδιά μου ηρεμεί μονάχα όταν κάθομαι στον υπολογιστή και γράφω. Αυτή είναι η αλήθεια. Η δική μου αλήθεια. Πράγματι έχω περάσει από πολλούς χώρους, δεν μετανιώνω καθόλου γι αυτό, αφού έχω αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία και τεχνογνωσία. Ο γραπτός λόγος όμως λειτουργεί για μένα θεραπευτικά, οπότε μου είναι πολύτιμος και απαραίτητος. Όταν γράφω, βρίσκομαι αλλού, στη διαδικασία της γέννησης, της δημιουργίας, σ έναν κόσμο τον οποίο εγώ πλάθω, άρα λοιπόν ποιος και τι θα μπορούσε να μου δημιουργήσει άγχος; Απολύτως τίποτα. Σ αυτόν τον κόσμο εγώ κρατώ το πινέλο και ζωγραφίζω τον πίνακα. Μόνο όμως σ αυτόν τον κόσμο. Πουθενά αλλού.

Ποιο βιβλίο σας έχει συναρπάσει τους τελευταίους μήνες; Το μυθιστόρημα « Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητά συγγνώμη» του Fredrik Backman.

Τι θέλετε να αποκομίσουν οι αναγνώστες σας διαβάζοντας το βιβλίο; Ότι η ζωή είναι μια ανταλλαγή. Απρόβλεπτη, ασυνάρτητη κάποιες φορές, ρομαντική, έντονη, δυναμική, μας παρασύρει αλλά μας αρέσει αυτό. Διαβάζοντάς το βιβλίο μου,  εύχομαι ο αναγνώστης να παρασυρθεί από το καρδιοχτύπι των ηρώων- όχι όμως με γλυκανάλατη διάθεση – το αντίθετο, με το σκληρό πρόσωπο ενός έρωτα που αρνείται να μπει σε συμβιβασμούς έστω και αν αυτό σημαίνει το τέλος του. Και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: ότι τα όνειρα υπάρχουν για να γίνονται πραγματικότητα.

Ασχολούμενη με την θεατρική παραγωγή τα τελευταία χρόνια σε ποιο συμπέρασμα έχετε καταλήξει για τη εικόνα του θεάτρου σήμερα στην Αθήνα; Αντέχει μια πόλη που δοκιμάζεται από την κρίση και την ανέχεια, 1300 περίπου παραστάσεις και ποιο είναι αλήθεια το κοινό τους; Μου κάνετε μια πολύ καίρια ερώτηση, στην οποία δεν ξέρω πως ακριβώς να απαντήσω. Θα προσπαθήσω όμως. Το θέατρο όπως και όλα τα υπόλοιπα κομμάτια μας, βιώνει την δική του κρίση. Αποτελεί μια ολοκληρωμένη μορφή, μια προσωπικότητα η οποία βάλλεται από το θυμικό των ανθρώπων, άρα λοιπόν έχει τραυματιστεί και αυτό από την κρίση. Δεν πρόκειται όμως μόνο για οικονομική κρίση, πρόκειται για κοινωνική, ταξική και συναισθηματική κρίση. Το τελευταίο δε είναι και το δυσκολότερο. Το αν αντέχει μια πόλη που δοκιμάζεται, να σηκώσει 1300 παραστάσεις δεν το γνωρίζω. Ο χρόνος θα δείξει. Η πρώτη εικόνα πάντως δεν είναι ενθαρρυντική. Προσπαθούμε όμως μέσα από τα άγχη μας αλλά και την αγάπη για την τέχνη να προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό, όμορφες, ποιοτικές παραστάσεις που σου περνάνε τα μηνύματά τους και δεν σε αφήνουν αδιάφορο. Όσο για το θεατρικό κοινό, δεν μπορώ να του προσδώσω συγκεκριμένο χαρακτηρισμό. Εύχομαι όμως όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι να έρχονται να βλέπουν θέατρο και να το αγαπούν όσο κι εγώ.

Γεωργία Οικονόμου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Ο μοναδικός κύριος Μάνος Ένας πνευματικός άνθρωπος, ένας ποιητής με καρδιά λαϊκή που μπόρεσε να κρατήσει τις αποστάσεις του από όλα τα «πηγαδάκια», τις μόδες, τα κλισέ ή τους τίτλους που του απέδιδαν. Main_dsc01333 Η ανέφικτη (;) ευτυχία της σύγχρονης γυναίκας Η Κατερίνα Μανανεδάκη μιλά στο www.tospirto.net Main_slider Ο «Χάρτινος έρωτας» της Ζοέλ Λοπινό Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Main_slider Ο Γιάννης Σκαραγκάς και η «λαχτάρα που περίσσεψε από χτες...» «Η ηρωίδα της ιστορίας πεισμώνει μέσα σε έναν αντρικό κόσμο που πάει από το κακό στο χειρότερο». Main_slider Συνέντευξη: Ο Δημήτρης Σωτάκης, ένας Ρουμάνος και ένας... Κανίβαλος «Η ανθρωποφαγία στο κείμενο είναι απλώς ένα παιχνίδι, δεν προκύπτει τίποτα σκοτεινό ή μακάβριο από την ανάγνωσή του, πρόκειται για μια ιστορία με κύριο άξονα το κυνήγι της ευτυχίας». Main_artinos_foto Ο Αποστόλης Αρτινός και η αγαπημένη του... Lyda O συγγραφέας μιλά στο www.tospirto.net για το νέο του βιβλίο.
#load_content_with_ajax