ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | At Home

Late Mizoguchi (Eight Films, 1951 - 1956) (

Dvd_large_1150_1_0236
Σκηνοθεσία
(

Εύθραυστη ομορφιά, ποιητική ευαισθησία, ηθική φιλοσοφία, στα αριστουργήματα του περίφημου Κένζι Μιζογκούτσι. Ο,τι μπορεί να δώσει ο κινηματογράφος στο έπακρο. Τώρα, σε μια κασετίνα οκτώ ταινιών.

Η μυστική μαγεία μιας παραβολής κάτω από τη σκληρή όψη της πραγματικότητας: αυτές ήταν οι ταινίες του σπουδαίου ιάπωνα σκηνοθέτη Κένζι Μιζογκούτσι (1898 - 1956). Στην κασετίνα που μόλις κυκλοφόρησε «Late Mizoguchi - eight films, 1951-1956», (δηλαδή, «Όψιμος Μιζογκούτσι - Οχτώ ταινίες, 1951-1956») συμπεριλαμβάνονται οι κορυφαίες λυρικές δημιουργίες του τις οποίες γύρισε την τελευταία πενταετία της ζωής του. Πιο φημισμένα, το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» (1953), όπου ένας κεραμοποιός ψάχνει δουλειά μακριά από τη σύζυγό του και αιχμαλωτίζεται από τη γοητεία μιας πριγκίπισσας - φάντασμα, ο «Επιστάτης Σάνσο» (1954), που παρακολουθεί την αντοχή δύο νέων στη βαρβαρότητα του 11ου αιώνα, και οι «Σταυρωμένοι Εραστές» (1954), με τη βιαιότητα της κοινωνίας να συντρίβει το ερωτευμένο ζευγάρι όταν τολμάει να υπερασπιστεί μία άλλη ηθική. Περιέργως, απουσιάζει από την κασετίνα ένα από τα αδιαμφισβήτητα αριστουργήματα αυτής της περιόδου, «Η Ζωή της Ο' Χάρου» (1952). Περιέχονται ωστόσο άλλες -μερικές σχεδόν άγνωστες- σπουδαίες ταινίες του όπως «Η Δεσποινίς Ογιου» (1950), «Οι Μουσικοί της Γκιόν» (1953), «Η Κακόφημη Γυναίκα» (1953), «Η Αυτοκράτειρα Γιανγκ Κουέ ι Φέι» (1955), «Ο Δρόμος της Ντροπής» (1956), η τελευταία ταινία του.
Οι ήρωες των ταινιών αυτών περνούν απροσμέτρητα μαρτύρια και πάθη που τους επιβάλλονται από την κοινωνική μισαλλοδοξία και τις άγριες ιστορικές συνθήκες της Ιαπωνίας. Εστιάζει στις γυναίκες, που μοιάζουν με αγίες (ο έφηβος Μιζογκούτσι ζούσε με την γκέισα αδελφή του...). Πρόκειται για έργα που συνδυάζουν τον ακραίο ρεαλισμό με την ακραία αφαίρεση (το στοίχημα της γνήσιας τέχνης): ενώ ο σκηνοθέτης δεν παραχαράζει πουθενά την ωμή αλήθεια για να μην σοκάρει τον θεατή, κατά βάθος σε παραπέμπει αβίαστα και σταδιακά στις εσωτερικές διαστάσεις του ανθρώπου: την εγκαρτέρηση και την αγάπη μέσα από την τραγωδία. Ο Μιζογκούτσι φημίζεται για την απαράμιλλη πλαστικότητα αυτών των όψιμων ταινιών του: Κάθε πλάνο σαν φίνα, ονειρική ζωγραφική. Ταυτόχρονα, οι ανθρώπινες σχέσεις να διαγράφονται μέσα από την πιο λεπτή ποίηση. Και πίσω από όλα, το μακροσκοπικό βλέμμα ενός φιλόσοφου.

Κατερίνα Δαφέρμου

 

 

Κυκλοφορίες Μαΐου 2013

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2012

Κυκλοφορίες Απριλίου 2012

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2012

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2012

Κυκλοφορίες Δεκεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Νοεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Οκτωβρίου 2011

Κυκλοφορίες Σεπτεμβρίου 2011

Κυκλοφορίες Αυγούστου 2011

Κυκλοφορίες Ιουλίου 2011

Κυκλοφορίες Ιουνίου 2011

Κυκλοφορίες Μαΐου 2011

Κυκλοφορίες Απριλίου 2011

Κυκλοφορίες Μαρτίου 2011

Κυκλοφορίες Φεβρουαρίου 2011

Κυκλοφορίες Ιανουαρίου 2011