Κινηματογράφος | Ταινίες

Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα , 2014 (Deux Jours, Une Nuit)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ζαν-Πιέρ και Λυκ Νταρντέν
Σενάριο
Ζαν-Πιέρ και Λυκ Νταρντέν
Πρωταγωνιστούν
Μαριόν Κοτιγιάρ, Φαμπρίτσιο Ροντζιόνε, Πίλι Γκρουν, Κατρίν Σαλέ, Σιμόν Κοντρί
Διάρκεια
95
Χώρα
Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
06 Νοεμβρίου 2014

Εργάτρια υπό απόλυση προσπαθεί, μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, να πείσει τους συναδέλφους της να προκρίνουν την παραμονή της αντί του μπόνους της εργοδοσίας. Νταρντέν και Κοτιγιάρ σε μεγάλες στιγμές.

Η Σαντρά (Κοτιγιάρ), παντρεμένη μητέρα δυο παιδιών και εργάτρια σε εργοστάσιο κατασκευής ηλιακών συλλεκτών, επιστρέφει στη δουλειά μετά από απουσία λόγω κατάθλιψης. Κι ανακαλύπτει πως η εργοδοσία –έχοντας διαπιστώσει ότι η δουλειά βγαίνει περίκαλα και χωρίς αυτήν– ρίχνει το μπαλάκι στους υπόλοιπους 16 συναδέλφους της: να απολυθεί η Σαντρά και να καρπωθεί ο καθένας τους μπόνους 1.000€, ή να μείνει και να χάσουν το χρήμα; Εν όψει της τελικής ψηφοφορίας της Δευτέρας, η Σαντρά, με την αμέριστη παρότρυνση και τρυφερή συμπαράσταση του άντρα της (Ροντζιόνε), θα περάσει το σαββατοκύριακο του τίτλου γυρίζοντας πόρτα-πόρτα τα σπίτια των συναδέλφων σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να τους πείσει να ψηφίσουν υπέρ της… Η αμηχανία αυτών των συναντήσεων, η αξιοπρέπεια που γίνεται Ιφιγένεια στο βωμό του αδυσώπητου υπαρκτού καπιταλισμού, οι απόλυτα θεμιτές ενστάσεις/ επιφυλάξεις των συναδέλφων που είναι, βέβαια, επίσης μεροκαματιάρηδες άνθρωποι, ο καθείς με τα δικά του προβλήματα, όλα αποτυπώνονται ιδανικά από τους μάστορες του κοινωνικού ρεαλισμού Νταρντέν. Συγχρόνως, δίπλα σε αυτά τα «κοινωνιολογικά» και άκρως επίκαιρα, ξεδιπλώνεται και η κατάθλιψη της Σαντρά, μια χειροπιαστή ασθένεια που επίσης καθρεφτίζει το σήμερα.
Κοντολογίς, τίποτα λιγότερο από αυτό που (μπορεί να) περιμένει πάντα ο θεατής από τους Νταρντέν. Το Βέλγιο της εργατικής τάξης, τα αδιέξοδα «μικρών» καθημερινών ανθρώπων, η κοινωνική αλληλεγγύη απέναντι στο ανάλγητο πρόσωπο της οργανωμένης κοινωνίας, ειπωμένα μέσα από μια αφήγηση δυνατή, αφτιασίδωτη, καθηλωτική και, ειδικά εδώ, διανθισμένη κι από ένα κάποιο σασπένς για την έκβαση της «εκστρατείας» της Σαντρά. Η μόνη σημαντική διαφοροποίηση σε αυτήν τη νταρντενική ελεγεία είναι πως για πρώτη φορά τον κεντρικό ρόλο επωμίζεται ένας «πολύφερνος» αστέρας του διεθνούς σινεμά. Και η Μαριόν Κοτιγιάρ αποδεικνύει για πολλοστή φορά πόσο εκθαμβωτικά σπουδαία ηθοποιός είναι. Ακόμη κι όταν καλείται να «εξαφανιστεί» μέσα στην κοινοτοπία ενός μικρού, ατομικού δράματος. Το οποίο, βέβαια, πυρπολεί κανονικά το μυαλό του θεατή –τι θα έκανες, αλήθεια, εσύ στη θέση των 16 συναδέλφων;

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες