ΠΕΜΠΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Slow West , 2015

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζον Μακλίν
Σενάριο
Τζον Μακλίν
Πρωταγωνιστούν
Μάικλ Φασμπέντερ, Κόντι Σμιτ-Μακφί, Μπεν Μέντελσον, Κάρεν Πιστόριους, Ρόρι ΜακΚάν
Διάρκεια
84
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο, Νέα Ζηλανδία
Είδος
Μετα-γουέστερν
Πρεμιέρα
25 Ιουνίου 2015

Η κατάκτηση της Άγριας Δύσης τον 19ο αιώνα, κι ένα… υπερατλαντικό «αίσθημα» γίνονται το όχημα για μια πολύ ενδιαφέρουσα και παραβολικά σκοτεινή αναβάπτιση του γουέστερν από τον πρωτοεμφανιζόμενο Μακλίν.

Είναι δυνατόν να ανανεώσεις ένα είδος με τόσο συγκεκριμένους κώδικες σαν του γουέστερν; Ευκολάκι, μοιάζει να δηλώνει ο πρωτοεμφανιζόμενος σκωτσέζος σκηνοθέτης. Ο οποίος γύρισε το χαμηλότονα υποβλητικό φιλμ του στη… Νέα Ζηλανδία, χρησιμοποιώντας… κανέναν αμερικανό ηθοποιό και καταφέρνοντας, παρ’ όλα αυτά, να εικονογραφήσει πολύ εύστοχα την πεμπτουσία της τότε αναδυόμενης αμερικανικής ψυχής. Και μάλιστα, μέσα από τα μάτια ενός 16χρονου σκωτσέζου αριστοκράτη! Αυτός, λοιπόν, είναι ο Τζέι Κάβεντις (ο ανερχόμενος Αυστραλός Σμιτ-Μακφί), που φτάνει κατάμονος και ανίδεος στο Κολοράντο των υπό διαμόρφωση ΗΠΑ. Ψάχνει τη Ρόουζ του (Πιστόριους, Νοτιοαφρικανή), τη σκωτσέζα χωριατοπούλα που αγαπάει, η οποία μετανάστευσε βιαστικά στον Νέο Κόσμο με τον πατέρα της (ΜακΚάν, Σκωτσέζος, βέβαια), μετά από ένα φονικό εν βρασμώ (που εμείς βλέπουμε σε τμηματικά φλασμπάκ). Στην έφιππη πορεία-αναζήτησή του, ο Τζέι θα γνωριστεί με τον ολιγόλογο κυνηγό επικηρυγμένων, Σάιλας (Φασμπέντερ, που είναι, βέβαια, Γερμανο-ιρλανδός), τον οποίον και θα πληρώσει για να τον οδηγήσει στη Ρόουζ. Το κίνητρο, πάντως, του πιστολέρο –ο οποίος και μας αφηγείται την ιστορία του ερωτευμένου Τζέι– αποδεικνύονται πολύ πιο σύνθετα από τη σκέτη πληρωμή του… Διάφοροι άλλοι κυνηγοί επικηρυγμένων –ανάμεσά τους, ο τραχύς Πέιν (του θαυμάσιου αυστραλού ρολίστα, Μέντελσον)– και το λαμπρά φωτογραφημένο τοπίο θα πρωταγωνιστήσουν στο (πολύ καλό) τελικό πιστολίδι πριν τον «ελπιδοφόρο» επίλογο αυτού του παντειοτρόπως ευρωπαϊκού γουέστερν.
Ρεαλιστικό και πολύ ποιητικό ταυτόχρονα, παραβολικό και πολύ συγκεκριμένο, το φιλμ συνιστά ένα πολύ υποσχόμενο ντεμπούτο για τον Μακλίν. Είναι ένα γουέστερν, με ωραία ψιλοσκωτσέζικη μουσική και μεγαλειώδη φυσικά τοπία, που περικλείει ρομαντικό δράμα, ιστορία ενηλικίωσης, ταξική πάλη (στη Σκωτία), υπόκωφο χιούμορ, σχόλιο για τον αφανισμό των Ινδιάνων, καθώς και μερικές θαυμάσιες σκηνές «κοινωνιολογικών» αποχρώσεων –σαν εκείνη με τη ληστεία στο μοναχικό μπακάλικο-σαλούν, ή την άλλη, με τη νυχτερινή συνάντηση του Τζέι με έναν «πολιτισμένο» (τρομάρα του) γερμανό μέτοικο. Αξίζει.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες