Κινηματογράφος | Ταινίες

Sicario | Ο Εκτελεστής , 2015 (Sicario)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντένις Βιλνέβ
Σενάριο
Τέιλορ Σέρινταν
Πρωταγωνιστούν
Έμιλι Μπλαντ, Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Τζος Μπρόλιν, Τζον Μπέρνθαλ, Ντάνιελ Καλούγια, Βίκτορ Γκάρμπερ
Διάρκεια
121
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Αστυνομικό δράμα
Πρεμιέρα
24 Σεπτεμβρίου 2015

Σασπένς, ηθική αμφισημία, εξαιρετική φωτογραφία και απολαυστικές ερμηνείες σε ένα πεσιμιστικό θρίλερ που, με την εμπλοκή των αρχών, εκτυλίσσεται στο σάπιο, βίαιο κόσμο των ναρκωκαρτέλ στα σύνορα Μεξικού και ΗΠΑ.

Νέα, εντυπωσιακή «αναβάθμιση» για τον Γαλλοκαναδό Βιλνέβ που, μετά το ατμοσφαιρικό «Prisoners», και πάντα σε συνεργασία με τον «οσκαροαδικημένο» διευθυντή φωτογραφίας, Ρότζερ Ντίκινς, καταδύεται και πάλι στις πιο σκοτεινές και νοσηρές πλευρές του αμερικανικού ονείρου. Η Κέιτ Μέισερ (Μπλαντ, πολύ καλή) είναι μια διαζευγμένη, μονήρης κι ευσυνείδητη πράκτορας του FBI. Μετά από την εναρκτήρια επιχείρηση-ντου σε σπίτι, μέσα στο οποίο ανευρίσκονται δεκάδες «πακεταρισμένα» πτώματα πίσω από τους τοίχους, η Μέισερ εντάσσεται (εθελοντικά, τύπου «αν μπορείς, πες όχι») σε μια δυσανάγνωστη ελίτ ομάδα των αμερικανικών υπηρεσιών, της οποίας προΐσταται ένας απολαυστικά αμοραλιστής και κυνικός Μπρόλιν. Θεωρητικά, η ομάδα, με την πολύτιμη συνδρομή του αινιγματικού Κολομβιανού Αλεχάντρο (Ντελ Τόρο, υπέροχος), σκοπεύει να διεισδύσει στο κραταιό μεξικανικό ναρκωκαρτέλ και να τσακώσει τα μεγάλα κεφάλια. Στην πράξη, όπως τάχιστα διαπιστώνει η θορυβημένη πράκτορας, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ο καθημερινός τρόμος που σπέρνει τη συνοριακή μεξικανική πόλη Χουαρέζ με πτώματα (συχνά, κρεμασμένα σε πλήρη θέα, γυμνά και πετσοκομμένα, κάτω από ανισόπεδο κόμβο) υπηρετείται à volonté και από τους «καλούς» Αμερικανούς, τα κίνητρα όλων παραμένουν ασαφή και οι σικάριο (εκτελεστές) του τίτλου βρίσκονται και στις δυο πλευρές του αδυσώπητου (κι εξαιρετικά φιλμαρισμένου από αέρος) τείχους που χωρίζει το αμερικανικό από μεξικανικό έδαφος…

Λαθρομετανάστευση, μεγάλα συμφέροντα, ασαφείς κανόνες, ιδιωτικά κίνητρα και δημόσιες «καθαγιασμένες» επιδιώξεις, βία, αναλώσιμα προσωπικά δράματα (όπως του μεξικανού εξωνημένου μπάτσου που παρακολουθούμε εμβόλιμα), μαζί με τις επιταγές της ηθικής και την ανάγκη για ασφάλεια, όλα φωτίζονται από το καλογραμμένο σενάριο του πρωτοεμφανιζόμενου (και γνωστού ηθοποιού) Σέρινταν. Αλλά είναι η στιβαρή και γεμάτη «χυμούς» σκηνοθεσία του Βιλνέβ –μαζί με το θαυμάσιο καστ και την υποβλητική μουσική του Ισλανδού Γιόαν Γιόανσον– που εκτοξεύουν την ταινία στον ηλιόλουστο μα πένθιμο ουρανό των αμερικανομεξικανικών συνόρων, εκεί όπου οι πολλές-πολλές ερωτήσεις δεν έχουν νόημα∙ και οι απαντήσεις, κανέναν οίκτο.

Τατιάνα Καποδίστρια