ΠΕΜΠΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Μέλλον , 2013 (Il Futuro)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Αλίσια Σέρσον
Σενάριο
Αλίσια Σέρσον
Πρωταγωνιστούν
Μανουέλα Μαρτέλι, Ρούτγκερ Χάουερ, Λουίτζι Τσάρντο, Αλεσάντρο Τζιαλοκόστα, Νικόλας Βαπορίδης
Διάρκεια
95
Χώρα
Ιταλία, Χιλή, Γερμανία, Ισπανία
Είδος
Ερωτικό νουάρ
Πρεμιέρα
15 Οκτωβρίου 2015

Δυο ορφανοί έφηβοι μετανάστες, ένας ξεπεσμένος τυφλός κινηματογραφικός αστέρας, και ένα σχέδιο ληστείας σε μια αφήγηση που εκκινεί από το μέλλον και κεντρίζει με την παράδοξη εικαστική ματιά της.

Ιδιαίτερα εμπνευσμένη (και σίγουρα αρτιστίκ) η διασκευή που επιφύλαξε η χιλιανή σκηνοθέτιδα στο μυθιστόρημα του καλτ συμπατριώτη της, Ρομπέρτο Μπολάνιο. Στη σημερινή Ρώμη της κρίσης και της μακραίωνης, βιωμένης σήψης, δυο μεταναστόπουλα από τη Χιλή, η Μπιάνκα (Μαρτέλι, καλή) και ο μικρότερος Τομάς (Τσάρντο), μένουν ορφανά και αβοήθητα, όταν οι γονείς τους σκοτώνονται σε τροχαίο. Αναμένοντας μια αόριστη κρατική βοήθεια, η κοντοκουρεμένη κοπελιά δουλεύει σε κομμωτήριο, ο μικρός σε γυμναστήριο, ενώ το διαμέρισμά τους βουλιάζει μέσα σε τηλεοπτικό πορνό, ακαταστασία και πακέτα από ντελιβεράδικα. Η έλευση και συνακόλουθη εγκατάσταση δυο μπρατσωμένων φίλων (Τζιαλοκόστα, Βαπορίδης) του Τομάς θα αλλάξει άρδην την κατάσταση. Το διαμέρισμα θα γίνει λαμπίκο, η διατροφή σπιτική και υγιεινίστικη, η Μπιάνκα θα κάνει σεξ με τους δυο νεοφερμένους –και θα πέσει και η μεγάλη ιδέα: να πλευρίσουν και να ληστέψουν τον κ. Μπρούνο (Χάουερ, υπέροχος), έναν ιδιόρρυθμο, τυφλό και ξεπεσμένο πρώην Mr Universe και πάλαι ποτέ αστέρα δευτεροκλασάτων ταινιών με ήρωα τον Μασίστα. Φυσικά, η Μπιάνκα επιστρατεύεται ως (γυμνό) δόλωμα. Αλλά αυτό που θα προκύψει δεν θα ’ναι η σχεδιαζόμενη ληστεία. Εκείνο που γεννιέται μεταξύ της κοπελιάς και του τυφλού ερημίτη –φιλμαρισμένο με νουάρ, ονειρικό αισθησιασμό από τον Ρικάρντο Ντε Άντζελις– είναι κάτι σαν μελαγχολική, μεταμοντέρνα εκδοχή του «Η ωραία και το τέρας»… Ένα τάνγκο για δυο χαμένες ψυχές.
Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Σέρσον έχει στιβαρή σκηνοθεσία, ωραίες ερμηνείες και άφθονες σινεφιλικές αναφορές –από κλιπ των ταινιών του Μασίστα και αναμνήσεις από τα στούντιο της Τσινετσιτά, μέχρι κλασικό νουάρ, που υπηρετείται από την off αφήγηση της ενήλικης πια Μπιάνκα και εισάγει την ταινία. Και δίπλα στο πανταχού παρόν σχόλιο για το ένδοξο παρελθόν, το στενόχωρο παρόν και το άδηλο μέλλον, εκείνο που δεσπόζει, βέβαια, είναι η ατμοσφαιρική, παράδοξη, αισθησιακή και σχεδόν γκόθικ συνεύρεση-αγκαλιά της Μπιάνκα και του Μασίστα.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες