ΠΕΜΠΤΗ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Εποχή των Παγετώνων | Σε Τροχιά Σύγκρουσης , 2016 (Ice Age: Collision Course)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μαρκ Θερμέιερ, Γκέιλεν Τι Τσου
Σενάριο
Μάικλ Ουίλσον, Μάικλ Μπεργκ, Γιόνι Μπρένερ
Πρωταγωνιστούν
Ρέι Ρομάνο, Τζον Λεγκουιζάμο, Τζένιφερ Λόπεζ, Κουίν Λατίφα, Σάιμον Πεγκ, Νικ Όφερμαν. Στη μεταγλώττιση: Πέτρος Φιλιππίδης, Γιάννης Μπέζος, Λεωνίδας Κακούρης, Γιάννης Πολιτάκης, Μαίρη Μάρκου, Στεφανία Φιλιάδη
Διάρκεια
95
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κινούμενα σχέδια (και σε 3D)
Πρεμιέρα
14 Ιουλίου 2016

Υπέροχη τρισδιάστατη εικόνα, άνοιγμα προς το διάστημα, πολύ περισσότερος Σκρατ, αλλά πολύ λιγότερη σεναριακή γοητεία στην πέμπτη περιπέτεια των προϊστορικών ζώων. Ο παγετώνας έχει αρχίσει να λιώνει επικίνδυνα…

Η καινούρια «Εποχή των παγετώνων» ξεκινάει με υποσχέσεις. Ο λαοφίλητος σκίουρος Σκρατ –που παίζει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά– κυνηγώντας το σισύφειο βελανίδι του απελευθερώνει κατά λάθος ένα μη επανδρωμένο αλλά πλήρως λειτουργικό διαστημόπλοιο (παλαιοεξωγήινων, φυσικά) που είναι σφηνωμένο μες στον παγετώνα. Εκτοξεύεται στο διάστημα, μαζί με το βελανίδι, κι ακολουθεί μια απολαυστική σκηνή κατά την οποία α) δημιουργείται το ηλιακό μας σύστημα, και β) πυροδοτείται μια βροχή μετεωριτών που απειλεί να αφανίσει τον πλανήτη. Η ταχύτατα μονταρισμένη σεκάνς κλείνει το μάτι στο «Gravity» (Σκρατ και βελανίδι, με διαστημικές στολές αμφότεροι, αιωρούνται στο διαστημικό χάος ως άλλοι Μπούλοκ και Κλούνεϊ), στην «Οδύσσεια 2001» (το «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» του Στράους παιανίζει μεγαλοπρεπώς), στο «μικρό βήμα» του Άρμστρονγκ επί της Σελήνης, μέχρι και στο… μπιλιάρδο (μια στεκιά του Σκρατ θέτει σε τροχιά τους πλανήτες).

Και μετά προσγειωνόμαστε. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και χωρίς να εγκαταλείψουμε τελείως τον διαστημικό Σκρατ –τα εμβόλιμα ιντερλούδιά του συνεχίζονται σ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ– παρακολουθούμε πια τον Μάνι, την Έλι, τον Σιντ, τον Ντιέγκο, την Γιαρμαδίτσα, τη βρωμόστομη γιαγιά του Σιντ, μαζί με άλλους παλιούς αλλά και νέους χαρακτήρες, καθώς προσπαθούν να σκαρφιστούν έναν τρόπο να αποτρέψουν τη σύγκρουση ενός μετεωρίτη-γίγαντα με τη Γη. Καταλυτικό ρόλο εδώ θα παίξουν η μονόφθαλμη νυφίτσα Μπακ (που απουσίαζε από την προηγούμενη ταινία), καθώς και η Γεωτοπία, μια (όμορφα σχεδιασμένη) νεοεποχική ζεν κοινότητα ζώων που ζει μέσα στα μαγνητικά απομεινάρια παλιού μετεωρίτη. Επιπροσθέτως, παίζει το νέο οικογενειακό ζήτημα του Μάνι (η Γιαρμαδίτσα παντρεύεται και θα φύγει απ’ το πατρικό), και η άκαρπη προσπάθεια του μπιχλορομαντικού Σιντ να βρει κι εκείνος μια βραδυποδίτσα για ταίρι.

Σε αντίθεση με τις πρώτες ταινίες της σειράς, οι κεντρικοί χαρακτήρες φαντάζουν κάπως αναιμικοί. Εκείνο που κυριαρχεί είναι μια πολυβολική διαδοχή από ατάκες και γκαγκ, που κλείνουν το μάτι στην ποπ κουλτούρα –από το Facebook και τη γιόγκα, έως τον μαύρο αστροφυσικό του Discovery, Νιλ ΝτεΓκρας… Και δυστυχώς, γελάς λιγότερο. Κατά τα λοιπά, βέβαια, το σκίτσο είναι άψογο –αισθάνεσαι ότι θ’ αγγίξεις τις τρισδιάστατες υφές της γούνας των μαμούθ, ας πούμε. Συμπερασματικά, μετά από σχεδόν τρία δισεκατομμύρια δολάρια κερδών και 15 χρόνια ζωής, ο «Παγετώνας» έχει αρχίσει να μπατάρει αμετάκλητα.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες