ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Κορίτσι του Τρένου , 2016 (The Girl on the Train)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τέιτ Τέιλορ
Σενάριο
Έριν Κρεσίντα Ουίλσον
Πρωταγωνιστούν
Έμιλι Μπλαντ, Τζάστιν Θερού, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Χέιλι Μπένετ, Λουκ Έβανς, Έντγκαρ Ραμίρεζ, Άλισον Τζάνεϊ
Διάρκεια
112
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Θρίλερ
Πρεμιέρα
06 Οκτωβρίου 2016

Το μπεστ-σέλερ για μια χωρισμένη αλκοολική που εν μέσω διαλείψεων μπλέκει σε μια υπόθεση εξαφάνισης (και όχι μόνο), μετατρέπεται σε μια καλογυρισμένη, μα άνισα γραμμένη ταινία με καταπληκτική πρωταγωνίστρια.

Η Ρέιτσελ (Μπλαντ, αψεγάδιαστη, θαυμάσια) είναι μια καραβοτσακισμένη αλκοολική Εγγλέζα που ζει στα προάστια της Νέας Υόρκης. Έχει χωρίσει με τον Τομ (Θερού), αυτός έχει ξαναπαντρευτεί κι έχουν κι ένα κοριτσάκι με την Άνα (η Σουηδέζα Φέργκιουσον, καλή), αλλά η μονίμως σουρωμένη τέως όλο τους παρενοχλεί. Συγχρόνως, κάθε πρωί, στο τρένο για την μητρόπολη η Ρέιτσελ χαζεύει ένα ζευγάρι στο σπίτι του, που στα κλαμένα μάτια της φαντάζει ιδανικά ευτυχισμένο. Μην μακρυγορώ και σας το χαλάσω, αλλά η Μέγκαν (Μπένετ), η γυναίκα του εν λόγω «ιδανικού» ζευγαριού, θα εξαφανιστείˑ κι όταν ανακαλυφθεί το πτώμα της, η Ρέιτσελ, που λόγω σούρας δεν θυμάται γιατί ξύπνησε μες στα αίματα και τους μώλωπες την επομένη της εξαφάνισης της Μέγκαν, αποφασίζει να διερευνήσει την υπόθεση. Στην οποία εμπλέκονται τρεις άντρες: ο Τομ, καθότι γείτονας με την Μέγκαν, ένας ψυχίατρος (Ραμίρεζ) που έβλεπε η νυμφομανής μακαρίτισσα, και ο «ιδανικός» σύντροφός της (Έβανς). Και τότε αρχίζει, άλλοτε αναίτια αργά, άλλοτε γρήγορα, το ξεφλούδισμα του κρεμμυδιού των αποκαλύψεων και των ανατροπών…

Το ότι η σεναριογράφος αποφάσισε να μεταφέρει τη δράση του τρομερά σουξεδιάρικου μυθιστορήματος της Εγγλέζας Πόλα Χόκινς από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη, αλλάζοντας συγχρόνως και κάποιες πτυχές της πλοκής, δεν είναι και προς θάνατον. Εξάλλου, η αγγλικότητα της κεντρικής ηρωίδας –συνυφασμένη με το πιοτό και τα επαίσχυντα κενά μνήμης που είναι το leitmotif της αξιολύπητης ζωής της– ανθίζει μέσα από την υπέροχη, σωματική, κι απίστευτα πειστική ερμηνεία της Μπλαντ. Η δε αδυσώπητη αμφιβολία της Ρέιτσελ, μπας και εκείνη σκότωσε την εξαφανισμένη γυναίκα και δεν το θυμάται, μεταφέρεται ωραία και από τον σκηνοθέτη. Αντιθέτως, εκείνο που όντως πειράζει –και αποδυναμώνει αισθητά την ταινία– είναι ο χειρισμός κάποιων καίριων σκηνών, και ακόμη περισσότερο, ορισμένων δεύτερων χαρακτήρων της υπόθεσης. Με πρώτη και… χειρότερη την αστυνομική επιθεωρήτρια (Τζάνεϊ), που σε πλήρη αντίθεση με το βιβλίο, παρουσιάζεται ως μια μονολιθική και βλακωδώς ειρωνική καρικατούρα. Συνολικά, πάντως, η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον –άντε, και τίποτα χάχανα για κάποιες εντελώς ψεύτικες ατάκες.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες