Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Πιτ και ο Δράκος του , 2016 (Pete's Dragon)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντέιβιντ Λόερι
Σενάριο
Τόμπι Χόλμπρουκς, Ντέιβιντ Λόερι
Πρωταγωνιστούν
Όουκς Φέγκλι, Ούνα Λόρενς, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Καρλ Έρμπαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Ουές Μπέντλι. Στη μεταγλώττιση ακούγονται: Χαρά Ζησιμάτου, Ντίνος Σούτης, Δημήτρης Βασιλείου, Στεφανία Παππά. Φοίβος Ριμένας, Σωτήρης Δούβρης
Διάρκεια
102
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια φαντασίας (μεταγλωττισμένη)
Πρεμιέρα
20 Οκτωβρίου 2016

Με ένα απερίγραπτα αρμονικό σμίξιμο κομπιουτερίστικων εφέ και αληθινής δράσης, η φιλία ενός «άγριου» ορφανού αγοριού κι ενός δράκου μες στο δάσος υμνεί την μαγεία που υπάρχει παντού –αρκεί να την δεις.

Πρόκειται, λέει, για ριμέικ ενός (μάλλον αμήχανου, διαβάζω) μιούζικαλ της Disney από το 1977. Εδώ, όμως, η Disney (και πάλι) αφήνει τα τραγουδοχορευτικά κατά μέρος και –χάρη, κυρίως, στον Λόερι– στήνει μια τρυφερή οικογενειακή ταινία, όπου τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας είναι εντελώς δυσδιάκριτα. Στην αρχή βλέπουμε ένα πεντάχρονο αγοράκι, τον Πιτ του τίτλου, να χάνει τους γονείς του σε τροχαίο και να περιπλανιέται μονάχο του στο δάσος (υπέροχο location στην φύση της Νέας Ζηλανδίας). Έξι χρόνια αργότερα, ο Πιτ, με περιβολή και στυλ Μόγλη, ζει πάντα στο δάσος μαζί με τον Έλιοτ, έναν τριχωτό (και ουχί φολιδωτό) πράσινο δράκο. Το όνομα του τέρατος προέκυψε από το ταλαιπωρημένο παιδικό βιβλίο που ακόμη έχει μαζί του ο μικρός –καίτοι δεν ξέρει να διαβάζει. Εκεί κοντά, σε μια άχρονη κωμόπολη δίπλα στο δάσος, ζει ο ξυλουργός Μίτσαμ (Ρέντφορντ, υπέροχος) που είναι γνωστός για την ιστορία «του δράκου» που διηγείται στα παιδιά. Ε, κι όταν η Γκρέις (Χάουαρντ, μέτρια), η δασονόμος κόρη του γέρου παραμυθά θα πέσει πάνω στον Πιτ και τον Έλιοτ, όλη η κωμόπολη θα αναστατωθεί. Κι ο κύριος Μίτσαμ θα δικαιωθεί. Θα προκύψουν και κάτι… αντι-οικολογικά με τον Τζακ (Μπέντλι), τον υλοτόμο σύντροφο της Γκρέις, και τον αδελφό του (Έρμπαν), ενώ η μαγική παιδική οπτική ενισχύεται από τον χαρακτήρα της Νάταλι, της 13χρονης κόρης του Τζακ, την οποία ενσαρκώνει η βραβευμένη με Τόνι, παρακαλώ, Ούνα Λόρενς, που είδαμε στον «Αριστερόχειρα».

Δεν είναι τόσο το οικογενειολάγνο στόρι ή το μήνυμα «πίστεψε στην μαγεία κι αυτή θα πραγματωθεί» που δίνουν πόντους στην ταινία. Είναι πρωτίστως ο τρόπος που ο Λόερι παντρεύει το ψηφιακό εφέ του δράκου με το φυσικό τοπίο ενσωματώνοντας την μαγεία στην πραγματικότητα. Κι είναι κι ο δράκος Έλιοτ μια σκέτη γλύκα! Εκφραστικός, συναισθηματικός, καλοφτιαγμένος –και αόρατος, όποτε χρειαστεί, μέσα από ένα εξαιρετικό εφέ που τον «εξαφανίζει» προοδευτικά, ως άλλο χαμαιλέοντα, μες στο φυσικό τοπίο. Τι κρίμα, ρε γαμώτο, που αυτή η όμορφη οικογενειακή ταινία προβάλλεται με την παγίως μετριότατη μεταγλώττιση!

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες