ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Τόνι Έρντμαν , 2016 (Toni Erdmann)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μάρεν Άντε
Σενάριο
Μάρεν Άντε
Πρωταγωνιστούν
Πέτερ Σιμόνισεκ, Σάντρα Χίλερ, Τρίσταν Πίτερ, Λούσι Ράσελ, Βλαντ Ιβάνοφ, Μίχαελ Βίτενμπορντ
Διάρκεια
162
Χώρα
Γερμανία, Αυστρία
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
27 Οκτωβρίου 2016

Η προσπάθεια ενός πλακατζή, αντισυμβατικού πατέρα να προσεγγίσει την καριερίστρια κόρη του γίνεται στα χέρια της Άντε μια γλυκόπικρη κωμωδία που στάζει ανθρωπιά, θεάρεστο παραλογισμό, και σινεματική ουσία.

Ήταν η ταινία που όλοι έλεγαν πως θα κερδίσει στις φετινές Κάννες. Τελικά, έφυγε μόνο με το βραβείο FIPRESCI… Παραμένει, όμως, ένα σπουδαίο φιλμ, που παρά τη μεγάλη του διάρκεια δεν κουράζει, εξού και προτείνεται αδιαπραγμάτευτα ως ταινία της εβδομάδας (και όχι μόνο). Ο ρεμπεσκές παλαιοχίπης Βίνφριντ (Σιμόνισεκ, εξαιρετικός) είναι καθηγητής πιάνου στην Γερμανία, ο οποίος έχει μόλις χάσει τον τελευταίο του μαθητή –αλλά και τον αγαπημένο σκύλο του. Αποφασίζει, λοιπόν, μια και δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει, να πάει απροειδοποίητα στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, όπου ζει κι εργάζεται η κόρη του, Ινές (Χίλερ, επίσης θαυμάσια), μια φιλόδοξη, συγκρατημένη σύμβουλος επιχειρήσεων. Κι όπως το έχει χούι με τις χιουμοριστικές μεταμφιέσεις, ο πατήρ εμφανίζεται στο εργασιακό περιβάλλον της κόρης με τραγική περούκα, χαλασμένα δόντια και καντάρια απρόβλεπτης συμπεριφοράς που φλερτάρουν με το ρεζίλεμα υποδυόμενος το alter ego του, τον Τόνι Έρντμαν. Η κόρη κάνει πως δεν τον ξέρει, φυσικά…

Όλη η υπόλοιπη ταινία είναι μια διαδοχή από κωμικοτραγικές, ασεβείς, μα γεμάτες ψαχνό σκηνές στον ευρύτερο εργασιακό χώρο της Ινές. Οι οποίες θα καταφέρουν (ίσως) να ρίξουν την πολυπόθητη γέφυρα μεταξύ πατέρα και κόρης. Και μετά τα γέλια, θα’ρθει στο φινάλε κι η συγκίνηση μέσα από μια ιδιαιτέρως… τριχωτή αγκαλιά. Κι όμως. Παράλληλα με την κωμωδία καταστάσεων, πίσω από την αμηχανία που σπέρνει γύρω του ο Έρντμαν, πίσω από καλαμπούρια για κάτι ποτισμένα με… σπέρμα πτι-φουρ, πίσω από άσεμνες ατάκες, και τον περιρρέοντα παραλογισμό της όλης κατάστασης, η 40χρονη γερμανίδα σκηνοθέτιδα καταθέτει οξυδερκή σχόλια –για κοινωνία και ανθρώπους. Ο σεξισμός που αντιμετωπίζει η Ινές στη δουλειά της, η γουαναμπίδικη ένδεια στις παρυφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η τυπική γερμανική ιδιοσυγκρασία με την αυτοκυριαρχία και την υπεροψία της, καθώς και η πεμπτουσία των οικογενειακών δεσμών, όλα τρυπώνουν στο εξαιρετικό αυτό φιλμ, που μάλλον κανείς δεν πρέπει να χάσει.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες