Κινηματογράφος | Ταινίες

Σύμμαχοι , 2016 (Allied)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ρόμπερτ Ζεμέκις
Σενάριο
Στίβεν Νάιτ
Πρωταγωνιστούν
Μπραντ Πιτ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Λίζι Κάπλαν, Τζάρεντ Χάρις, Σάιμον ΜακΜπέρνι
Διάρκεια
126
Είδος
Ρομαντικό δράμα
Πρεμιέρα
24 Νοεμβρίου 2016

Ο έρωτας ενός καναδού κατασκόπου και μιας γαλλίδας συναδέλφου του στον Β΄ Παγκόσμιο οδηγεί σε υποψίες, αμφιβολίες κι αποκαλύψεις, αλλά σκηνοθεσία και σενάριο δεν βοηθούν την ανύπαρκτη χημεία του ζεύγους.

Να έφταιγε το σούσουρο με το δήθεν εξώγαμο ειδύλλιο Κοτιγιάρ και Πιτ, που, υποτίθεται, πυροδότησε το διαζύγιο Μπραντζελίνα; Να έφταιγε το άνευρο σενάριο, το οποίο υπογράφεται περιέργως από τον ίδιο ταλαντούχο άνθρωπο που έγραψε (και σκηνοθέτησε) το εξαιρετικό «Σε λάθος χρόνο»; Ή μήπως ήταν η χλιαρή σκηνοθεσία του εξόχως ντεφορμέ Ζεμέκις; Όποια κι αν είναι η αιτία, η αδήριτη, πάνω από εθνικότητες και καθήκον αγάπη μεταξύ των δυο κεντρικών ηρώων, η οποία θεωρητικά κινεί όλη την ταινία, δεν ανιχνεύεται που-θε-νά. Βρισκόμαστε στην Καζαμπλάνκα εν έτει 1942 (ό,τι εξωτικό, παλιό ή αυθεντικό σε location είναι προϊόν ψηφιακής επεξεργασίας). Όπου καταφθάνει με αλεξίπτωτο ο Καναδός, Μαξ Βέιταν (Πιτ) για να συναντήσει την Γαλλίδα, Μαριάν Μποσεζούρ (Κοτιγιάρ). Οι δυο τους είναι κατάσκοποι και παριστάνουν τους φρεσκοπαντρεμένους ως κάλυψη. Έχουν αλλόκοτη ηθική και καμιά διάθεση δέσμευσης. Δουλεύοντας για τους Συμμάχους, Μαξ και Μαριάν πρέπει να φέρουν εις πέρας παράτολμη αποστολή στη διάρκεια μιας δεξίωσης στο σπίτι του τοπικού γερμανού πρέσβη των Ναζί. Παρεμπιπτόντως, η σκηνή με την εκτέλεση της αποστολής είναι μια από τις πιο άχρωμες σεκάνς δράσης ever. Με τα πολλά, το ζεύγος ερωτεύεται πραγματικά, μετοικούν στην Αγγλία, παντρεύονται, κάνουν κι ένα κοριτσάκι –και μετά, στο μάλλον καλύτερο κομμάτι της ταινίας, δυο προϊστάμενοι του εσαεί κατασκόπου, Μαξ, (η Μαριάν οικουρεί) του βάζουν φιτιλιές: μήπως η πολυαγαπημένη σου γυναίκα δεν είναι αυτή που λέει ότι είναι; Μήπως είναι απλά διπλή κατάσκοπος; Και αντιλαμβάνεσαι, βέβαια, αγαπητέ Μαξ ότι εσύ πρέπει να μας «απαλλάξεις» από αυτήν την απειλή μέσα στο ίδιο σου το σπίτι… Το μαξιμαλιστικά τραγικό φινάλε θα βάλει τα πράματα στη θέση τους. Που, όπως προείπα, δεν είναι και τόσο περίοπτη.

Με εξαίρεση μια σκηνή δίπλα στο τηλέφωνο ενός μαροκινού εστιατορίου, όπου ο Μαξ ξεπαστρεύει με στυλ έναν Γερμανό, η ταινία/ σκηνοθεσία είναι απερίγραπτα φλαταρισμένη με αφύσικους, στερεοτυπικούς διαλόγους. Αλλά το μεγάλο κακό είναι δυο σταρ-κράχτες της ταινίας. Τα γαλλικά του Πιτ, όπως ήδη ξέρουμε από το «Δίπλα στη θάλασσα», είναι πανάθλια, πράμα που δεν εμποδίζει, πάντως, τους Νάιτ-Ζεμέκις να μας τον πουλήσουν ως Γαλλοκαναδό που παριστάνει τον παριζιάνο σύζυγο της ωραίας Μαριόν. Επιπλέον, κάτι φάουλ έχει κάνει ο Μπραντ στη μάπα του –κι έχει φουσκώσει και μοιάζει με τον Γκάι Πίερς στο «Παράνομοι». Η Κοτιγιάρ, απ’ την πλευρά της, διατηρεί σε όλη την ταινία μια αμήχανη απόσταση κοσμιότητας από τον σύζυγό της, η οποία θα μπορούσε και να προκύπτει εκ του ρόλου της. Έλα, όμως, που είναι φανερό ότι οι δυο αστέρες δεν μπόρεσαν/ ήθελαν να βγάλουν στάλα έρωτος, τρυφερότητας ή αφοσίωσης. Ακόμη κι όταν πηδιούνται παθιασμένα για πρώτη φορά μες στ’ αυτοκίνητο, με την αμμοθύελλα να χτυπάει μανιασμένα σασί και τζάμια και την κάμερα να στριφογυρίζει ασταμάτητα γύρω τους… Ρόμπερτ και Μαριόν, θα κάνω πως δεν την είδα την ταινία σας –περιμένω σύντομα κάτι που συνάδει με την μέχρι τούδε πορεία σας. Μπραντ, είσαι άξιος της τύχης σου, αγόρι μου. Ειδικά για την πειραγμένη νέα φάτσα.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες