ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Μήδεια, Κρείσσων των Εμών Βουλευμάτων , 2014

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νίκος Γραμματικός
Σενάριο
Νίκος Γραμματικός, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Βαγγέλης Μουρίκης
Πρωταγωνιστούν
Γιούκι Κροντηρά, Βαγγέλης Μουρίκης, Τάσος Νούσιας, Σοφία Βογιατζάκη, Αντώνης Αντωνίου, Θοδωρής Κανδηλιώτης, Χρήστος Ρουπάκας, Ηρώ Λούπη, Γιώργος Γιαννόπουλος, Έρση Μαλικέντζου
Διάρκεια
93
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
21 Νοεμβρίου 2016

Ιδιόμορφο, καλοδουλεμένο, δύσκολο για τον μέσο θεατή, βαθυστόχαστο και ταυτόχρονα ανάλαφρο, το φιλμ καταγράφει ευφάνταστα την περιπέτεια του σκηνοθέτη στην προσπάθειά του να αποκρυπτογραφήσει την «Μήδεια» του Ευριπίδη.

Το κόλλημα του Γραμματικού με την διάσημη παιδοκτόνο του Ευριπίδη ίσως να φύτρωσε σε μια σπηλιά της Σαλαμίνας, νησί καταγωγής του σκηνοθέτη, αλλά και γέννησης, κατά τον θρύλο, του μεγάλου τραγικού ποιητή. Είναι η ίδια σπηλιά στην οποία κάθεται σε μια σκηνή, αναστοχαζόμενος περί Μήδειας, ο Νίκος Χ. Χουρμουζιάδης, ο σπουδαίος πανεπιστημιακός φιλόλογος που υπήρξε επιστημονικός σύμβουλος του ιδιότυπου αυτού ντοκιμαντέρ. Ξεκινώντας από το λαμπρό κείμενο του Ευριπίδη –που δανείζει μια φράση του στον τίτλο– ο Γραμματικός, μαζί με τον Μουρίκη, βγαίνουν στους δρόμους για να εξιχνιάσουν τα κίνητρα της παιδοκτόνου και την ουσία του μύθου της. Και το κάνουν ως κανονικοί ντετέκτιβ –τύπου Αστυνόμος Σαΐνης, όπως μας δείχνουν τα εμβόλιμα σκίτσα που σουλατσάρουν στην ταινία μαζί με άλλα ετερόκλητα μα εύστοχα εκφραστικά μέσα. Αποσπάσματα από την τραγωδία –παιγμένα θραυσματικά από ηθοποιούς σε διάφορα παράταιρα σημερινά σκηνικά–, ανάλυση-εξομολόγηση του Χουρμουζιάδη που έχει μεταφράσει την «Μήδεια», συζητήσεις με συνεργάτες για το τι πάει να καταδείξει η ταινία, αλλά και κάτι καταπληκτικές μικρο-δηλώσεις απλών πολιτών, που προσγειώνουν στο σήμερα την τραγωδία της γυναίκας του Ιάσωνα που σκότωσε τα παιδιά της, είναι κάποια από τα αφηγηματικά εργαλεία που χρησιμοποιεί ο Γραμματικός μιξάροντας ντοκιμαντέρ, μυθοπλασία και έρευνα.

Το περίεργο και θαυμαστό με την ταινία είναι ότι δίπλα σε όλα αυτά τα κάπως κουλτουριάρικα υπάρχει και χιούμορ στην αφήγηση –ειδικά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης έπεσε καθ’ ομολογίαν του με τα μούτρα στην υπόθεση «Μήδεια» για να ξεπεράσει το διαζύγιό του σαρκάζεται ευρηματικά. Ευρηματικό, όμως, και το παπούτσι του (μονοσάνδαλου) Ιάσονα, ή το αίμα που κυλάει συμβολίζοντας την παιδοκτονία (εξαιρετική η φωτογραφία του Κωστή Γκίκα). Αρχικά χωρίς σενάριο, αλλά με πάσα διάθεση να φτάσει έως το τέρμα την περιπέτεια περί «Μήδειας», ο Γραμματικός και οι συνεργάτες του δούλευαν, λέει, επτά χρόνια το πρότζεκτ τους. Αυτό που προέκυψε, βέβαια, δεν είναι μια ταινία για όλους. Είναι, ωστόσο, ένα έργο προσωπικό, τιμιότατο, καλαίσθητο, τεχνικά άψογο (μνεία για το μοντάζ και τον ήχο) για ψαγμένους «ειδικούς» θεατές.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες