Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Κόκκινη Χελώνα , 2016 (La tortue rouge)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μίχαελ Ντουντόκ Ντε Βιτ
Σενάριο
Πασκάλ Φεράν, Μίχαελ Ντουντόκ Ντε Βιτ
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
80
Χώρα
Γαλλία, Βέλγιο
Είδος
Κινούμενα σχέδια (χωρίς λόγο)
Πρεμιέρα
22 Δεκεμβρίου 2016

Ένας ναυαγός και η ζωή του σε ένα τροπικό νησί παρέα με μια μεγάλη κόκκινη θαλάσσια χελώνα, καθώς και με υψηλή ποίηση, λιτό υπέροχο σκίτσο, παραβολική διάθεση και στάλα ομιλίας.

Σε μια βδομάδα όπου ελέω Χριστουγέννων κυριαρχούν οι πρεμιέρες animation, η παρθενική μεγάλου μήκους ταινία του 63χρονου Ντε Βιτ ξεχωρίζει. Ει μη τι άλλον, επειδή δεν είναι αμιγώς παιδική. Όχι πως δεν θα την χαρούν ή καταλάβουν τα παιδιά. Αλλά δεν πρόκειται για κλασικό φιλμ κινούμενων σχεδίων που επενδύει στο φαντεζί ψηφιακό σκίτσο, που αναπαράγει κλισέ, μοστράρει φατσούλες και φωνούλες, που ακολουθεί συγκεκριμένους κώδικες, και «εκπέμπει» σαφή και μονοσήμαντα μηνύματα. Πρώτ’ απ’ όλα, η ταινία που δημιούργησε ο βραβευμένος με Όσκαρ μικρομηκάς υπό την αιγίδα των θρυλικών γιαπωνέζικων στούντιο Ghibli δεν έχει καθόλου διάλογο. Ούτε καν εκείνα τα εκνευριστικά «Ααα», «Μμμ» και λοιπά επιφωνήματα που συχνά συντροφεύουν μεταγλωττισμένα και μη καρτούν. Παραβολική ως το κόκκαλο (ή το καύκαλο, αν αγαπάτε), με ένα σκίτσο λιτό μα λυρικό, που συνδυάζει την ιαπωνική παραδοσιακή τεχνοτροπία ουκίγιο-ε με τα γραμμικά, σκούρα περιγράμματα του Ερζέ, η ταινία μπαίνει αμέσως στο ψητό: καταμεσίς ενός γκρίζου πελάγους με τεράστια κύματα, ένας ναυαγός θαλασσοδέρνεται. Συνέρχεται στην τροπική αμμουδιά του παροιμιώδους ερημονησιού. Τα υπόλοιπα 70-τόσα λεπτά της ταινίας εκτυλίσσονται στο νησί αυτό, με τον ναυαγό να φτάνει έως τα γεράματά του. Μόνος –αλλά και με σύντροφο και έφηβο γιο, και με μια κόκκινη θαλάσσια χελώνα ως φύλακα άγγελο. Ή ως νέμεση…

Δεν ωφελεί να σταθούμε στο τι βιώνει ο ναυαγός ζώντας στο νησί. Εξάλλου, το όλον είναι τόσο αμφίσημο και (ίσως) συμβολικό, που ο καθείς βγάζει το συμπέρασμά του. Να σταθούμε, όμως, στη δύναμη της βουβής αφήγησης, που συνοδεία ωραίας μουσικής (Λορόν Περέζ ντελ Μαρ) δημιουργεί στιγμές λυρισμού, αγωνίας για την έκβαση, στοχασμού και, πάνω απ’ όλα, ποίησης. Μιας ποίησης που, κατά βάθος, φωτίζει τη ζωή, το θάνατο και το αλληλένδετο νόημά τους. Βραβευμένη στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα των Καννών, και με τα εύσημα του κοινού στις Νύχτες Πρεμιέρας, «Η κόκκινη χελώνα» έρχεται χριστουγεννιάτικα να μας χαρίσει την αρχέγονη σοφία της.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες