Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Μπαλαρίνα και ο Μικρός Εφευρέτης , 2016 (Ballerina)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ερίκ Σουμέρ, Ερίκ Βαράν
Σενάριο
Ερίκ Σουμέρ, Λοράν Ζεϊτούν, Ερίκ Βαράν
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Στεφανία Φιλιάδη, Φοίβος Ριμένας, Φώτης Πετρίδης, Τζίνη Παπαδοπούλου, Αφροδίτη Αντωνάκη, Σταύρος Σιούλης, Άντρια Ράπτη
Διάρκεια
85
Χώρα
Γαλλία, Καναδάς
Είδος
Κινούμενα σχέδια (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
22 Δεκεμβρίου 2016

Ορφανή φτωχή παιδίσκη στο Παρίσι του 1879 κυνηγάει το όνειρό της να γίνει μπαλαρίνα, σε μια ταινία με ωραία εικόνα, αλλά κι έναν σκασμό προβλέψιμων κλισέ και μονοδιάστατων χαρακτήρων.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η μικρή Φελισιά, μαζί με τον συν-τρόφιμό της, Βικτόρ, το σκάνε από το επαρχιακό ορφανοτροφείο και κινούν για το Παρίσι. Όνειρο εκείνης, να γίνει μπαλαρίνα στη φημισμένη όπερα της Πόλης του Φωτός (καίτοι δεν σκαμπάζει ντιπ από χορό), ενώ ο φιλαράκος της θέλει να γίνει σπουδαίος εφευρέτης. Με την αφήγηση να πηγαινοέρχεται πότε στις αλά «Άθλιοι» κακουχίες της ζωής των δυο παιδιών, και πότε στην (σχεδόν… μπαρμπικών αποχρώσεων) προσπάθεια/ εξάσκηση της Φελισιά για να γίνει αποδεκτή ως μπαλαρίνα, τούτο το γαλλικό animation κολυμπάει στα στερεότυπα, διατυμπανίζει το γνωστό ρεφρενάκι-δίδαγμα περί προσήλωσης στο όνειρό σου (όσο τρελό κι αν είναι, κλπ, κλπ), ενώ από χιούμορ και ζουμερούς χαρακτήρες –δεν τ’ αφήνουμε καλύτερα; Στο προβλέψιμο σενάριο υπάρχει η τύπου Κρουέλα κακιά μαμά της «αντίπαλης» εκκολαπτόμενης μπαλαρίνας, η ψυχοπονιάρα πτωχή πλην τίμια καθαρίστρια της Όπερας (που ως τέως μπαλαρίνα προπονεί την μικρή), και ο ωραίος ξανθογάλανος ρώσος πρωτοχορευτής που, στην μοναδική, νομίζω, ανατροπή των κλισέ, παύει να είναι σαγηνευτικός, μόλις ανοίξει το στόμα του και ακουστεί η βαριά, βλαχορωσική προφορά του. Και φυσικά, από την υπόθεση δεν λείπει και το αμόρε μεταξύ της Φελισιά και –α, δεν μαρτυράω.

Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη και όλως αναμενόμενη, ενώ οι σκηνές μπαλέτου, που είναι κάμποσες, άλλοτε αποπνέουν αληθοφάνεια και χάρη, κι άλλοτε αλληθωρίζουν αμήχανα κατά Μπάρμπι μεριά. Εκείνο, ωστόσο, που αξίζει στην ταινία είναι, εχμμμμ, το Παρίσι. Διότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου η γαλλική πρωτεύουσα είναι πραγματικά στα χάι της, με τον Πύργο του Άιφελ ημιτελή, το Άγαλμα της Ελευθερίας στο «εργοτάξιο» λίγο πριν το ταξίδι του για Αμερική, και την μπελ επόκ σε πλήρη άνθιση. Τα παραπάνω στοιχεία συμπρωταγωνιστούν σε κάποιες κομβικές σκηνές του φιλμ, αλλά και πάλι το όλον δεν απογειώνεται –παρά τα φτερά σε στυλ Ίκαρος, που εφευρίσκει και κατασκευάζει ο Βικτόρ.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες