ΤΡΙΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Σινικό Τείχος , 2016 (The Great Wall)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ζανγκ Γιμού
Σενάριο
Κάρλο Μπερνάρντ, Νταγκ Μίρο, Τόνι Γκίλροϊ
Πρωταγωνιστούν
Ματ Ντέιμον, Πέδρο Πασκάλ, Ουίλεμ Νταφόου, Άντι Λάου, Τζινγκ Τιάν, Λου Χαν
Διάρκεια
103
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα
Είδος
Ιστορική περιπέτεια φαντασίας (και σε 3D)
Πρεμιέρα
29 Δεκεμβρίου 2016

Στην Κίνα του 12ου αιώνα δυο καυκάσιοι μισθοφόροι μαζί με ντόπιους πολεμιστές μάχονται στο Σινικό Τείχος εναντίον μυριάδων ερπετοτεράτων, σε μια απρόσμενα κακή, καραψηφιακή και χωρίς καθόλου ψαχνό χαζοπεριπέτεια. Ζανγκ;

Τώρα, πώς να το πεις και να σε πιστέψουν… Το λοιπόν, η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του θαυμάσιου, πολυβραβευμένου κινέζου σκηνοθέτη γυρίστηκε όλη εντός έδρας (στην Κίνα, καλέ), συνδυάζει αμερικανούς και σινικούς σινεαστέρες στο καστ της, ενώ εμπνέεται από έναν χιλιόχρονο φολκλορικό θρύλο για έναν στρατό από τέρατα-δράκους, ονόματι Τάο-Τέι, που εμφανίζεται κάθε 60 χρόνια και τρώει ανθρώπους (ο σινικός υπερπληθυσμός προβλημάτιζε ανέκαθεν). Α, διαδραματίζεται δε στο Σινικό Τείχος, που ως γνωστόν, είναι το μοναδικό ανθρώπινο δημιούργημα που φαίνεται από το διάστημα. Δε βαριέσαι… Παρά τα ταρατατζούμ εχέγγυα, η ταινία είναι μια πατάτα ολκής. Παρντόν, μια ψηφιακή πατάτα ολκής. Αμάν, ναι! Οι πάμπολλες σκηνές… όχλου με τα εφορμούντα Τάο-Τέι, τα γκροπλάν στα ορθάνοιχτα και διψασμένα για αίμα σαγόνια τους, τα τόξα ή τα βλήματα μπαρουτιού που στην τρισδιάστατη προβολή εκτοξεύονται στα μούτρα σου, ακόμη και κάτι πανοραμίκ με το τοπίο γύρω από το Τείχος είναι τα πάντα όλα ξεδιάντροπα ψηφιακά. Καλής ποιότητας, δε λέω. Αλλά αυτό τώρα δεν είναι σινεμά, είναι βιντεογκέιμ. Και με πολύ απλοϊκή πλοκή... Δυο λευκοί μισθοφόροι (Ντέιμον και Πασκάλ) βρίσκονται στην Κίνα των αρχών του 12ου αιώνα αναζητώντας μπαρούτι. Ε, και πέφτουν πάνω στον εξαιρετικά πολυάνθρωπο στρατό κινέζων πολεμιστών (όλοι τους με εξαιρετικές ειδικότητες στην έφοδο με… μπάντζι τζάμπινγκ, με αερόστατα, με σπάθες κλπ), που πάνω στο Σινικό Τείχος υπερασπίζεται τη χώρα από την έφοδο των Τάο-Τέι, των σαυρόμορφων τεράτων που ως άλλες μέλισσες υπακούν την Βασίλισσά τους.

Αν, τελοσπάντων, προσπεράσεις το ψηφιακό πάρτι, τι μένει, όμως; Μμμμ, και πάλι λίγα πράματα: δράση και κασκαντεριλίκια μέσα από το πάντα καλό (εδώ, λιγότερο) καδράρισμα του Γιμού, κάποια κοστούμια (των κινέζων μαχητών), και ένας δυναμικός γυναικείος ρόλος (Τιάν), που και στη μάχη σκίζει και δε σαλιαρίζει με τους άρρενες παρτενέρ της. Στην πραγματικότητα, όμως, η ταινία –ένα ξεγυρισμένο μέτριο μπλοκμπάστερ– δεν είναι ούτε ρεαλιστική, μα ούτε και φαντασιακή, δεν αναπτύσσει κανέναν χαρακτήρα, ενώ η πλοκή εμφανίζεται απερίγραπτα μονοσήμαντη –«εμείς σκοτώσει τέρατα». Game Over, που να πάρει!

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες