ΠΕΜΠΤΗ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ετερος Εγώ , 2016

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Σωτήρης Τσαφούλιας
Σενάριο
Σωτήρης Τσαφούλιας
Πρωταγωνιστούν
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Δημήτρης Καταλειφός, Μάνος Βακούσης, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Φρανσουά Κλουζέ, Γιώργος Χρυσοστόμου, Κόρα Καρβούνη
Διάρκεια
101
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Αστυνομικό θρίλερ
Πρεμιέρα
19 Ιανουαρίου 2017

Ιδιόρρυθμος εγκληματολόγος εξιχνιάζει πέντε αλληλένδετους φόνους με βάση μια μαθηματική θεωρία του… Πυθαγόρα, σε αυτό το φιλόδοξο, αξιοπρεπές, αλλά και με κάποιες αδυναμίες, πρώτο ελληνικό αστυνομικό θρίλερ.

Σαφώς βελτιωμένος από το προ διετίας ντεμπούτο του («Κοινός παρονομαστής»), ο Τσαφούλιας επιστρέφει με μια φιλόδοξη και αρκετά φροντισμένη ταινία (διεύθυνση παραγωγής, Ηλίας Λεγάκης), που ουσιαστικά εγκαινιάζει το γνήσιο, αμερικανότροπο αστυνομικό θρίλερ στην ντόπια κινηματογραφία. Έναρξη με το αρκετά ατμοσφαιρικό θανάσιμο σπρώξιμο μιας ώριμης κυρίας –δικαστίνας, θα αποδειχθεί– στα μαρμάρινα σκαλιά της πολυκατοικίας της… Ποιος την έσπρωξε; Κι αυτήν κι άλλους τέσσερις οσονούπω μακαρίτες που θανατώνονται με πιο βίαιους τρόπους; Ε, αυτό, μαζί με το «γιατί την έσπρωξε;», θα να απαντήσει ο καθηγητής εγκληματολογίας Δημήτρης Λαΐνης (Δαδακαρίδης). Για να το καταφέρει, ο μονήρης εγκληματολόγος θα συνδυάσει κάτι αινιγματικές αναφορές στις θεωρίες του Πυθαγόρα (του αρχαίου μαθηματικοφιλόσοφου, ντε), οι οποίες τρυπώνουν στον τόπο τέλεσης των πέντε φαινομενικά ασύνδετων φόνων, με μια υπόθεση εκδίκησης και καρμικής, θα λέγαμε, φιλίας. Στο φιλμ, που σίγουρα πάσχει στον τομέα της δημιουργίας/ σκιαγράφησης πειστικών χαρακτήρων, μια θεσούλα έχουν η νοσοκόμα (Κολλιοπούλου, καλή) που γηροκομεί τον κλινήρη πατέρα του Λαΐνη, ο μέντορας-πανεπιστημιακός (Καταλειφός) που συμβουλεύεται ο Λαΐνης, καθώς και μια φίλη (Καρβούνη) απ’ τα παλιά…
Το πρόβλημα είναι πως το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ –και σίγουρα η εξήγηση-εξιχνίαση των φόνων– συμβαίνει μες στο κεφάλι του Λαΐνη. Κι εδώ, η επιλογή του σεναρίου να κάνει τον εγκληματολόγο-πρωταγωνιστή οριακά αυτιστικό (σύνδρομο Άσπεργκερ, έχει υποτίθεται) δεν υποστηρίζεται ούτε από διάφορες επί μέρους λεπτομέρειες-αβλεψίες, ούτε, περιέργως πως, από την ερμηνεία του συμπαθούς Δαδακαρίδη. Κοντολογίς, ούτε η επιβαλλόμενη από το σενάριο κοινωνική συμπεριφορά του εγκληματολόγου, ούτε η κινησιολογία του ηθοποιού σε πείθουν πως εδώ έχουμε μια προβληματική ιδιοφυΐα που σολάρει… εγκληματολογικώς. Α, όσο για τον Κλουζέ, ο γάλλος σταρ (των «Άθικτων», βεβαίως-βεβαίως) εμφανίζεται σε μια μόνο ολιγόλεπτη σκηνή ως μέγας καθηγητής Μαθηματικών, στον οποίον καταφεύγει ο Λαΐνης για να μάθει περί των πυθαγόρειων φίλιων αριθμών και του «Έτερος εγώ». Και οκέι, είναι συμπαθέστατος. Συνολικά, παρά τα πολλά κλισέ που υιοθετεί ή κάποιες στιγμές αμηχανίας, η ταινία παραμένει αξιοπρεπής.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες