ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Resident Evil | Το Τελευταίο Κεφάλαιο , 2016 (Resident Evil: The Final Chapter)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πολ Άντερσον
Σενάριο
Πολ Άντερσον
Πρωταγωνιστούν
Μίλα Γιόβοβιτς, Άλι Λάρτερ, Σον Ρόμπερτς, Ίεν Γκλεν, Ρούμπι Ρόουζ, Έον Μάκεν, Ρόλα, Λι Τζουν-Τζι, Φρέιζερ Τζέιμς, Ουίλιαμ Λέβι
Διάρκεια
106
Χώρα
Γαλλία, Γερμανία, Αυστραλία, Καναδάς
Είδος
Περιπέτεια φαντασίας
Πρεμιέρα
26 Ιανουαρίου 2017

Η τελευταία περιπέτεια της Άλις την επαναφέρει στην Κυψέλη και στην τελική αναμέτρηση με την Ομπρέλα και τον ζομπο-ιό, σε μια εντελώς κομπιουτερίστικη προχειράντζα, χωρίς στόρι, χαρακτήρες ή έστω χάζι.

Μετά την ήττα που έφαγε η Άλις (Γιόβοβιτς, ακόμη το’χει το τρεχαλητό στα 41 της) στο «Resident Evil: Η τιμωρία» του 2012, η ηρωίδα του λαοφιλούς βιντεοπαιχνιδιού-που-έγινε-ταινία καλείται μέσα σε 48 ώρες να σώσει δια παντός την ανθρωπότητα, η οποία απειλείται με αφανισμό εξαιτίας του τρομερού ιού που μετατρέπει τους πάντες σε ζόμπι. Επιστρέφει, λοιπόν, στην Κυψέλη (όχι της Φωκίωνος Νέγρη, καλέ. Πρόκειται για υπόγειο μυστικό εργαστήριο όπου δημιουργήθηκε ο ιός στην πρώτη ταινία της σειράς) για την τελική αναμέτρηση με την σατανική Umbrella Corporation. Στο καστ επιστρέφουν ο Γκλεν (ως κακός Ντόκτορ Άιζακς, αλλά και ως φανατισμένος κλώνος), ο Ρόμπερτς (ως επικεφαλής της Ομπρέλας) και η Λάρτερ (με κουτσουρεμένο τον ρόλο της Κλερ, δεξί χέρι της Άλις). Κάνα-δυο πρωτοεμφανιζόμενοι χαρακτήρες (όπως ο Ντοκ του Μάκεν) και οι σα-να-πούμε εναγώνιες εσωτερικές γκρίνιες στην ομάδα των μαχητών της Άλις συμπληρώνουν την εικόνα. Τι εικόνα, όμως… Μετά από πέντε ταινίες βασισμένες στο ομότιτλο βιντεοπαιχνίδι-χρυσορυχείο, ο σκηνοθέτης-μονιμάς παραδίδει μάλλον την χειρότερη της σειράς. Διότι εκτός της ανύπαρκτης ανάπτυξης χαρακτήρων, ή του απλοϊκού στόρι που απλά αναπαράγει τη λογική του βιντεοπαιχνιδιού –κουσούρια που παρεπιδημούσαν και σε όλες τις προηγούμενες ταινίες–, τούτη δω δεν έχει καν σκηνές δράσης της προκοπής. Η τσαπατσούλικη φωτογραφία (Γκλεν ΜακΦίρσον) τακιμιάζει με το μετριότατο μοντάζ, σερβίροντας κάτι ακαταλαβίστικες, καραψηφιακές σκηνές μαχών. Και εντελώς αγέλαστες, βέβαια –ποιος γελάει, παιδιά, όταν η ανθρωπότητα μετατρέπεται σε ζόμπι; Εγώ. Θα μπορούσα, δηλαδή. Αλλά ούτε αυτό δεν καταφέρνει να σου βγάλει αυτό το υποτιθέμενο φινάλε του Resident Evil. «Υποτιθέμενο», διότι πάνω που πήγα να χαρώ, ότι κλείνει πια αυτός ο κύκλος, ήρθε το ανοιχτό φινάλε του Άντερσον και μου έβαλε φιτίλια. Λες;

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες