Κινηματογράφος | Ταινίες

Σιωπηλός Μάρτυρας , 2016

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος
Σενάριο
Γλυκερία Πατραμάνη
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
72
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Ντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
26 Ιανουαρίου 2017

Εξαιρετικά δουλεμένο, απερίγραπτα καίριο, βαρύ όσο κι ανάλαφρο, το ντοκιμαντέρ του Κουτσιαμπασάκου τρυπώνει στις παροπλισμένες Φυλακές Τρικάλων και καταγράφει τις ιστορίες εφτά ανθρώπων, που η ζωή τους συνδέθηκε μ’αυτές.

Έχοντας, όπως και στον επίσης υπέροχο «Μανάβη», τον διευθυντή φωτογραφίας Χάρη Φάρρο ως ισότιμο συνοδοιπόρο, ο Κουτσιαμπασάκος επιστρέφει στον γενέθλιο τόπο του. Και μας μεταφέρει «στα Τρίκαλα στα δυο στενά» του γνωστού τσιτσάνειου ύμνου, ήγουν στις διαβόητες Φυλακές Τρικάλων, που χτίστηκαν το 1895 στις όχθες του Ληθαίου στο κέντρο της πόλης, και λειτούργησαν έως το 2006 (οπότε και έγινε μετεγκατάσταση του σωφρονιστηρίου έξω απ’ τα Τρίκαλα). Με παιδική, θαρρείς, περιέργεια, αλλά και άκρατο σεβασμό, ο βραβευμένος ντοκιμαντερίστας μπαίνει στο κτίριο-κουφάρι των μισογκρεμισμένων φυλακών. Κι αφήνοντας την κάμερα να καταγράφει ξέστρωτα κρεβάτια, σκονισμένα βιβλία ανάκατα με πεσμένους σοβάδες, ή στίχους τραγουδιών, αποκόμματα εφημερίδων, κι «ακατάλληλες» φωτογραφίες γυναικών που ποτίζουν με αναμνήσεις τους τοίχους, εισάγει τους «πρωταγωνιστές» του. Έξι άνθρωποι –δυο πολιτικοί κρατούμενοι, ένας ποινικός, ένας τέως δεσμοφύλακας, η διευθύντρια του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας, κι ο πρώην διευθυντής των φυλακών– που η πορεία της ζωής τους διασταυρώθηκε για λίγο ή για περισσότερο με τις Φυλακές Τρικάλων ξεδιπλώνουν αναμνήσεις. Που, προσέξτε, δεν είναι απαραιτήτως κατηφείς και ζοφερές. Επιστρατεύοντας το χαρακτηριστικό του δίπολο χιούμορ-θλίψη, ο Κουτσιαμπασάκος ακούει τις ιστορίες (πάντα χωρίς φανερό σχολιασμό), με τη βοήθεια της συμμετέχουσας ιστορικού, Μαρούλας Κλιάφα, τις εντάσσει στο ιστορικό πλαίσιο, και μετά τις… αποδομεί, προσφέροντας γόνιμο προβληματισμό για τη διαχείριση της ιστορικής μνήμης, αλλά και στιγμές πηγαίου λαϊκού χιούμορ. Παρεμπιπτόντως, όπως ξέρουμε κι από προηγούμενες δουλειές του, ο σκηνοθέτης έχει ένα διαβολεμένο ταλέντο να κάνει τους ανθρώπους να βγάζουν τα σώψυχά τους αγνοώντας μεγαλόθυμα την πανταχού παρούσα κάμερα.

Προσθέτοντας έναν ακόμη καλό λόγο για το μοντάζ (Χρήστος Γιαννακόπουλος) και την μουσική επένδυση (Βαγγέλης Φάμπας) να σημειώσουμε, πως το ντοκιμαντέρ –που έκανε πρεμιέρα στο περσινό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και απέσπασε βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Χαλκίδας– θα προβληθεί αποκλειστικά στον «Δαναό» και μόνο το σαββατοκύριακο. Μην το χάσετε –εννοείται.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες