Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Ταινία LEGO Batman , 2017 (The Lego Batman Movie)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κρις ΜακΚέι
Σενάριο
Σεθ Γκράχαμ-Σμιθ, Κρις Μακένα, Έρικ Σόμερς, Τζάρεντ Στερν, Τζον Γουίτινγκτον
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Γουίλ Αρνέτ, Μάικλ Σέρα, Ροζάριο Ντόσον, Ρέιφ Φάινς, Ζακ Γκαλιφιανάκις. Στην μεταγλώττιση, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Φάνης Μουρατίδης, Ιωάννα Πηλιχού, Χρήστος Σιμαρδάνης
Διάρκεια
104
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Δανία
Είδος
Κινούμενα σχέδια (και σε 3D, και μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
09 Φεβρουαρίου 2017

Μια εξόφθαλμα μικρή σεναριακή ιδέα περί τον μονήρη υπερήρωα-νυχτερίδα, ένας σκασμός από μανιακά μονταρισμένες σκηνές δράσης και «υπερπροσπαθούντα» καλαμπούρια και καμιά από τις ωραίες ιδέες της αρχικής πολυεπίπεδης ταινίας.

Τέσσερα χρόνια πριν, «Η ταινία Lego» μας είχε συστήσει έναν μικρόκοσμο φτιαγμένο από τα παιδικά τουβλάκια της ονομαστής δανέζικης φίρμας –κι από καντάρια σπιντάτου χιούμορ, με ζουμερούς χαρακτήρες, κρυπτο-σοσιαλιστικά μηνύματα, και διαρκείς έξυπνες αναφορές σε πτυχές της παγκόσμιας ποπ κουλτούρας. Οιστρηλατημένοι από το παραδάκι που απέφερε, οι ιθύνοντες της Warner (και της DC, και της Lego) είπαν να φιλμάρουν ένα φιλμ-παρακλάδι εστιασμένο αποκλειστικά στον Μπάτμαν, που ως ανθρωπάριο Lego είχε σχεδόν κλέψει την παράσταση στην αρχική ταινία. Το πράμα ξεκινάει με υποσχέσεις: η φωνή του Μπάτμαν (Αρνέτ ή Παπακαλιάτης, ανάλογα την εκδοχή) κανιβαλίζει με ύφος τα υπερηρωϊκά κινηματογραφικά χούγια, καθώς πέφτουν οι τίτλοι έναρξης. Και στα καπάκια, αρχίζει ένα φρενήρες μοντάζ, που μας (ξαναματα)συστήνει τον πασίγνωστο πολυεκατομμυριούχο-νυχτερίδα-σωτήρα της Γκόθαμ Σίτι.

Το εν λόγω μοντάζ-λαίλαπα θα διατρέξει σχεδόν όλη την ταινία –μέχρι εξουθένωσης του θεατή δηλαδή. Η βασική σεναριακή ιδέα έγκειται στο πώς ο Μπάτμαν θα συνειδητοποιήσει επιτέλους ότι το να θέλει να τα κάνει όλα μόνος του και μετά να επιστρέφει θριαμβευτής και θλιβερός μαγκούφης στη σπιταρώνα του με συντροφιά τον πιστό Άλφρεντ (ή το «Τζέρι Μαγκουάιρ» στο home cinema) δε συνιστά δα την καλύτερη στάση ζωής.

Αυτό είναι όλο κι όλο. Στο μείγμα πέφτει, βέβαια, κι ο Τζόκερ (σκιά του συνήθους εαυτού του) κι ένα ψιλοφλερτ με τη νέα αστυνομική διευθυντή της Γκόθαμ κι ων ούκ έστιν αριθμός άλλων υπερηρώων-Lego της DC, καθώς και ο υιοθετημένος γιός/βοηθός Ρόμπιν, που βγάζει ένα κάποιο γέλιο, ομολογώ. Δυστυχώς, όμως, τα λεκτικά και μη αστεία –που σχεδόν αλληλοκαταργούνται με τους πολυβολικούς ρυθμούς που πέφτουν απνευστί– δεν είναι καθόλου οργανικά ενταγμένα στην πλοκή. Οριακά, δηλαδή, δεν έχουν λόγο ύπαρξης, εκτός, βέβαια, από την (αυτό)αποδόμηση του Μπάτμαν (το γκαγκ με τις ανά τις δεκαετίες «εκδοχές» του Ανθρώπου-Νυχτερίδα έχει την πλάκα του). Συμπερασματικά, αυτή η πρώτη ταινία του ΜακΚέι είναι φτενή, επίπλαστα σπιντάτη και έτη φωτός μακριά από την προηγούμενη.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες