Κινηματογράφος | Ταινίες

Γλυκό Φασόλι , 2015 (Sweet bean)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ναόμι Καουάσε
Σενάριο
Ναόμι Καουάσε
Πρωταγωνιστούν
Κίριν Κίκι, Μασατόσι Ναγκάσε, Κγιάρα Ούτσιντα, Μίκου Τακεούτσι, Σάκι Τακαχάσι, Μιγιόκο Ασάντα
Διάρκεια
113
Χώρα
Ιαπωνία, Γαλλία, Γερμανία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
09 Φεβρουαρίου 2017

Γλυκιά, υπερ-καλαίσθητη, ανθρώπινη, αλλά και εντελώς προβλέψιμη ταινία για μια ντροπαλή γριούλα που με όχημα την άπαιχτη πάστα φασολιών της δίνει μαθήματα ζωής στον νεοαποκτηθέντα περίγυρό της.

Ο Σεντάρο (Ναγκάσε), ένας μουρτζούφλης υπάλληλος μικροσκοπικού ταχυφαγείου γιαπωνέζικης κωμόπολης, δέχεται προσφορά εργασίας από ντροπαλή, καλοκάγαθη ηλικιωμένη ονόματι Τοκούε (Κίκι). Παρά την απροθυμία του να την προσλάβει, η πάστα γλυκών φασολιών που του εγχειρίζει η μυστηριώδης κυρία αποδεικνύεται θεϊκή. Τόσο, που ο Σεντάρο τρώει για πρώτη φορά ένα ολόκληρο «ντοραγιάκι», την παραδοσιακή τηγανίτα που σαντουιτσάρει την εν λόγω πάστα κι αποτελεί το βασικό του εμπόρευμα. Αλλά η έλευση της κυρίας Τοκούε και η συνεργασία της με την καντίνα δε θα αλλάξει μόνο τις γευστικές προτιμήσεις του Σεντάρο. Θα επιδράσει καταλυτικά και στα βάσανά του, που σχετίζονται με το χρέος του προς τη χήρα (Ασάντα) του ιδιοκτήτη του φαγάδικου, αλλά και με την αναδυόμενη σχέση του με κόρη της. Εννοείται πως ο αργός, παλιομοδίτικος τρόπος με τον οποίο η γηραιά κυρία προσεγγίζει τα μικρά, φευγαλέα θαύματα της καθημερινότητας –από το καραγιαπωνέζικο κάλλος των ανθισμένων κερασιών και το τελετουργικό μαγείρεμα των φασολιών, έως τις μινυνθάδιες πράξεις αλληλεγγύης– θα αλλάξει την κοσμοθεωρία του μουντρούχου καντινιέρη. Συγχρόνως, μέσα από στερεοτυπική off ανάγνωση επιστολών –τις οποίες η Τακούε προτιμάει, ακόμη κι έναντι του τηλεφώνου– θα μάθουμε για το δικό της τραύμα (αφορά μια κάποτε ανίατη νόσο). Και φυσικά, θα εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο τον φιλοσοφημένο τρόπο με τον οποίο η κυρία Τοκούε στέκεται απέναντι στη ζωή…

Η Καουάσε κινηματογραφεί συμβατικά μα λεπταίσθητα τα καταπληκτικά ανθισμένα κερασόδεντρα της ιαπωνικής άνοιξης, ή την ευλαβική παρασκευή των γλυκών φασολιών του τίτλου (η κυριούλα μιλάει κανονικά στα κόκκινα όσπρια, καθώς τα ετοιμάζει) και γενικά μας σερβίρει μια εύπεπτη μικρο-ωδή για τις λεπτομέρειες που νοηματοδοτούν τη ζωή. Αλλά, μεταξύ μας τώρα, παρά τον γιαπωνέζικο εξωτισμό, το διδακτικό επιμύθιο για τη ζωή, που ως άλλη πάστα φασολιών πρέπει να «μαγειρεύεται» με υπομονή, αγάπη και αισθητηριακή μέθεξη, ε, δεν το λες και πρωτότυπο.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες