ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Λόγκαν , 2017 (Logan)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζέιμς Μάνγκολντ
Σενάριο
Μάικλ Γκριν, Σκοτ Φρανκ, Τζέιμς Μάνγκολντ
Πρωταγωνιστούν
Χιού Τζάκμαν, Πάτρικ Στιούαρτ, Στίβεν Μέρτσαντ, Ντάφνι Κιν, Μπόιντ Χόλμπρουκ, Ρίτσαρντ Γκραντ, Ντόρις Μοργκάντο
Διάρκεια
138
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δραματική περιπέτεια φαντασίας
Πρεμιέρα
02 Μαρτίου 2017

Ο κουρασμένος Γούλβεριν παίρνει μαθήματα ζωής στο πλευρό μιας εξίσου οξύθυμης πιτσιρίκας σ’ αυτή την ατμοσφαιρική, χορταστική, γειωμένη και αισθητικά συμπαγή αποχαιρετιστήρια κινηματογραφική του εμφάνιση (μη το δέσετε κιόλας).

Ε, λοιπόν, αν και σε αυτή την καταληκτική, λέει, ταινία του Γουλβερίν υπάρχει ένα κοριτσάκι, που πρωτοστατεί στο αφιονισμένο ξύλο – μετά - αλαλαγμών και στους «αδαμάντειους» ανασκολοπισμούς στα χνάρια του μεταλλαγμένου υπερήρωα της Marvel, το φιλμ βλέπεται μια χαρά. Κατ’ αρχάς, σενάριο και σκηνοθεσία έχουν αφήσει κατά μέρος τις απω-ανατολίτικες και μη εξτραβαγκάντσες της περασμένης ταινίας, γειώνοντας το όλον σ’ ένα σκονισμένο, ολιγοπρόσωπο κράμα γουέστερν και ρόουντ-μούβι, που καλύπτει την απόσταση –χιλιομετρική τε και πολιτισμική– από τα αμερικανο-μεξικανικά έως τα αμερικανο-καναδικά σύνορα. Το δυνατό, όμως, χαρτί της ταινίας, που εκτυλίσσεται το 2029, είναι η οικογένεια, stupid! Ω, ναι. Διότι ο απρόθυμος, αλκοόλας, και εμφανώς εξασθενημένος πια Λόγκαν-Γουλβερίν (Τζάκμαν, θαυμάσιος) θα κληθεί να προστατέψει, ως άλλος πάτερ φαμίλιας, τον υπέργηρο καθηγητή Ξαβιέ (Στιούαρτ, εξαιρετικός, υπέροχη φιγούρα), αλλά και την Λόρα (Κιν), ένα 10χρονο κοριτσάκι που δε μιλάει, έχει μονίμως νεύρα, και που, ούπς!, έχει και εκείνο λεπίδες αδαμάντιου στα χέρια σαν τον Γουλβερίν (βγάζει κι ένα έξτρα λεπιδάκι αδαμάντιου στο πέλμα, ένεκα του νεαρού της ηλικίας). Η Λόρα, που λέτε, είναι προϊόν ενός απάνθρωπου προγράμματος δημιουργίας μεταλλαγμένων παιδιών, που διεύθυνε ο κακός Δόκτωρ Ράις (Γκραντ) στο Μεξικό πριν αλλάξει πλάνο κι αποφασίσει να αφανίσει όλα τα παιδιά-προϊόντα του προγράμματος. Εξού και η Λόρα βάζει τον Λόγκαν να την πάει στον Καναδά, όπου έχουν βρει καταφύγιο τα υπόλοιπα… μεταλλαγμενάκια.

Με τα αποτρόπαια γενετικά πειράματα να ξεδιπλώνονται (μέσα από βιντεάκι κινητού) στο «μιαρό» Μεξικό και την πολυπόθητη ελευθερία των μεταλλαγμένων παιδιών να φέγγει από τον Καναδά του Τζάστιν Τριντό, είναι εμφανές πως το σενάριο ακουμπάει –ηθελημένα ή όχι– στην νεότευκτη προεδρική εξαλλοσύνη των ΗΠΑ. Από την άλλη, η παναμερικανική αξία της οικογένειας βγάζει και πάλι το φίδι από την τρύπα –ακόμα και για τα απέθαντα φρικιά. Η καταδίωξη των τριών μεταλλαγμένων φυγάδων από τα ανδροειδή του Ράις καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της δράσης (η σκηνή με την λιμουζίνα είναι φοβερή!), ενώ υπάρχουν και σαφώς πιο χιουμοριστικές σκηνές «οικογενειακής» κανονικότητας (όπως για παράδειγμα ένα δείπνο σε φάρμα μαύρης οικογένειας κάπου στο Mid-West). Λιγότερο ενδιαφέρον το τελευταίο μέρος με τα υπόλοιπα μεταλλαγμένα παιδάκια και την τελική μάχη στο δάσος. Η φωτογραφία (Τζον Μάθισον) και η μουσική (Μάρκο Μπελτράμι) δίνουν ώθηση στο στόρι, ενώ η κατάρα της αθανασίας έχει πια εξαντλήσει τον Λόγκαν, που απλώς θέλει να τελειώνει η φάση. Το κατά πόσο το θέλει και ο Χιού Τζάκμαν, που ενσαρκώνει τον οργίλο «δρεπανηφόρο» από το 2000, θα φανεί…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες