Κινηματογράφος | Ταινίες

Βερολίνο, Αντίο , 2016 (Tschick)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Φατίχ Ακίν
Σενάριο
Χαρκ Μπομ, Λαρς Χούμπριχ
Πρωταγωνιστούν
Τρίσταν Γκέμπελ, Ανάντ Μπάτμπιλεκ, Ούβε Μπομ, Άνιγια Βέντελ, Νικόλ Μερσέντες Μίλερ, Ξένια Ασέντσα, Ούντο Ζάμελ, Άνγια Σνάιντερ, Αλεξάντερ Σερ
Διάρκεια
93
Χώρα
Γερμανία
Είδος
Δραμεντί δρόμου
Πρεμιέρα
09 Μαρτίου 2017

Δυο 14χρονα αγόρια καβάλα σ’ ένα κλεμμένο Lada ρίχνονται σ’ ένα ταξίδι ανακάλυψης, περιπέτειας κι ενηλικίωσης στην τέως Ανατολική Γερμανία, σ’ αυτή την ευχάριστη μεταφορά του ομότιτλου μπεστ σέλερ.

Μετά την ατυχή τσάρκα του στο φιλμ εποχής («Η μαχαιριά»), ο Ακίν επιστρέφει σε σημερινούς, καθημερινούς χαρακτήρες με όχημα το διεθνές μπεστ σέλερ ενηλικίωσης του Βόλφγκανγκ Χέρντορφ, «Βερολίνο, γειά» (Εκδόσεις Κριτική). Βέβαια, βασικό όχημα του βιβλίου και της ταινίας είναι ένα κλεμμένο γαλάζιο Lada, με το οποίο ο 14χρονος Μάικ (Γκέμπελ, ωραία φάτσα) και ο νεόκοπος συμμαθητής του, Αντρέι ή «Τσικ» (Μπάτμπιλεκ), περιδιαβαίνουν την πρώην ανατολικογερμανική επικράτεια σε ένα τρυφερό, αστείο μα και αρκετά προβλέψιμο ταξίδι ενηλικίωσης στο πολυπρισματικό μεταίχμιο μεταξύ παιδικής και εφηβικής ηλικίας. Παιδί καλοστεκούμενης μεσοαστικής οικογένειας του Βερολίνου, ο Μάικ έχει μια μάνα (Σνάιντερ) αλκοολική σε κλινική απεξάρτησης, κι έναν πατέρα (Μπομ) απόντα και μπερμπάντη. Ο δε Τσικ είναι γιός ρώσων μεταναστών από τις λαϊκές πολυκατοικίες της γερμανικής μητρόπολης. Στην απ’έξω και απροσάρμοστοι αμφότεροι, οι δυο μπόμπιρες θα τακιμιάσουν αναπάντεχα. Και θα ζήσουν ένα καλοκαίρι περιπέτειας, ξεκινώντας με το Lada να βρουν τον παππού του Τσικ στην Βαλαχία –που δεν ξέρουν καν πού πέφτει. Στο δρόμο, παρέα με μια κασέτα με γλυκερές μελωδίες του πάλαι ποτέ δημοφιλούς πιανίστα, Ρισάρ Κλαϊντερμάν, θα συναντήσουν ποικιλία καταστάσεων και χαρακτήρων, ενώ θα περιμαζέψουν και την Ίζα (Μίλερ), μια ρέμπελη τινέιτζερ που θέλει να πάει στην Πράγα.

Κάτι η φρεσκάδα των δυο πρωταγωνιστών, κάτι οι εκτεταμένοι αγροί της γερμανικής επαρχίας μεσούντος του θέρους, και οπωσδήποτε οι άφθονες χιουμοριστικές πινελιές, που χρωματίζουν το χύμα ρόουντ-μούβι ενηλικίωσης των δυο ηρώων, κάνουν την ταινία ευχάριστη κι ευκολόπιοτη. Κι ο αναμφίβολα ικανός Ακίν, στο στοιχείο του, σκιαγραφεί με άνεση χαρακτήρες της διπλανής πόρτας και της… παραδιπλανής κουλτούρας. Απ’ την άλλη, βέβαια, πολλή-πολλή εμβάθυνση (τύπου «Μείνε δίπλα μου», ξερωγώ) σε αυτή την τόσο καθοριστική ηλικία-αστραπή μην περιμένετε.

Αντίλογος: Η ταινία του τουρκο-γερμανού σκηνοθέτη, πάντως, θα αρέσει πολύ στους συνομήλικους του Μάικ και του Τσικ. Γιατί ποιος 14άρης δεν φαντασιώνεται μια παρόμοια περιπέτεια το καλοκαίρι κατά το οποίο αρχίζει να ψυχανεμίζεται τι παίζει μετά την παιδική ηλικία;

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες