ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Επιφανής Πολίτης , 2016 (El Ciudadano Ilustre)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Γαστόν Ντουπρά, Μαριάνο Κον
Σενάριο
Αντρές Ντουπρά
Πρωταγωνιστούν
Όσκαρ Μαρτίνες, Ντάντι Μπριέβα, Αντρέα Φριγέριο, Νόρα Νάβας, Μαρσέλο ντ’Αντρέα, Μπελέν Τσαβάνε, Χουλιάν Λαρκιέρ
Διάρκεια
118
Χώρα
Αργεντινή
Είδος
Κομεντί
Πρεμιέρα
30 Μαρτίου 2017

Εκπατρισμένος νομπελίστας λογοτέχνης επιστρέφει στην κωμόπολη-γενέτειρά του στην Αργεντινή, αλλά στο περιθώριο της τιμητικής φιέστας, το εξαιρετικό σενάριο κεντάει ένα σωρό μικρότητες και χαοτικές διαφορές μεταξύ αυτών των δυο πόλων.

Δυο είναι τα λαμπερά ατού αυτής της απολαυστικής, σκεπτόμενης ταινίας. Το πρώτο είναι η ερμηνεία του Μαρτίνες (τον είδαμε στις «Ιστορίες για αγρίους») στον πρωταγωνιστικό ρόλο, που δικαίως βραβεύτηκε στη Βενετία. Το άλλο είναι το σενάριο του Αντρές Ντουπρά (αδελφός του συν-σκηνοθέτη Γαστόν). Η ιδέα είναι εξ αρχής υποσχόμενη: ο Ντανιέλ Μαντοβάνι (Μαρτίνες), νομπελίστας μυθιστοριογράφος εξ Αργεντινής που ζει εδώ και 30 χρόνια στην Βαρκελώνη (και είναι ένας τελειωμένος κι ενίοτε ξινός διανοούμενος), αποφασίζει, προς μεγάλη έκπληξη της βοηθού του (Νάβας), να αποδεχτεί την πρόσκληση που του απευθύνει ο δήμαρχος του Σάλας, της ταπεινής γενέτειράς του σε μια εσχατιά της χώρας του τάνγκο. Η κωμόπολη της νιότης του θέλει να τιμήσει αυτόν τον επιφανή πολίτη της –διάολε, γιατί όχι; Εξάλλου, όλα τα βιβλία του αντλούν έμπνευση από πρόσωπα και καταστάσεις του Σάλας. Από την ώρα, όμως, που θα πατήσει το πόδι του στα πατρογονικά εδάφη, το πράγμα αρχίζει να κλυδωνίζεται. Απωθημένα του παρελθόντος, μικροπρέπειες, βλαχομπαρόκ φιέστες, αμηχανία, διενέξεις και ξεγυρισμένες εκπλήξεις θα διανθίσουν την ολιγοήμερη παραμονή του Μαντοβάνι στο Σάλας. Συνδυάζοντας απολαυστικά σχεδόν σλάπστικ κωμωδία με κωμικοτραγικές ή και συγκινητικές στιγμές, το σενάριο αντιπαραθέτει τον εστέτ κυνισμό του συγγραφέα με την αφτιασίδωτη κουτοπονηριά, αλλά και ζεστασιά, των άλλοτε συμπολιτών του. Και το σπουδαιότερο είναι πως ο σεναριογράφος δεν παίρνει θέση υπέρ του ενός ή του άλλου πόλου. Ακριβώς, όπως η καλή λογοτεχνία, απλώς καταγράφει. Μα και σε επίπεδο σκέτης γραφής, ο Ντουπρά παραδίδει κομμάτια εξαιρετικής διεισδυτικότητας και οξυδέρκειας –δείτε μόνο τον υπέροχο, ανατρεπτικό λόγο που εκφωνεί ο λογοτέχνης παραλαμβάνοντας το Νομπέλ του από την Σουηδική Ακαδημία και θα με εννοήσετε.

Η αλήθεια είναι πως η ταινία –γυρισμένη, λέει, επί τούτου με ψηφιακή κάμερα και λιτό τρόπο από τους ίδιους τους σκηνοθέτες– χάνει κάπως σε επίπεδο εικόνας. Μικρό το κακό. Είναι τόσα πολλά εκείνα που ανταμείβουν το θεατή σ’ αυτήν την σοφιστικέ και ολίγον μαύρη κομεντί. Στοχαστικές νύξεις για την καλλιτεχνική δημιουργία, την ασίγαστη ζήλεια προς την… κατσίκα του γείτονα, για τη διασημότητα, την προβολή, τους ιν και τους απ’έξω του κόσμου τούτου. Χώρια οι γνήσια κωμικές καταστάσεις που –ακόμη μια φορά σε αργεντίνικη ταινία– φέρνουν λίγο προς Ελλάδα.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες