ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Life , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντανιέλ Εσπινόζα
Σενάριο
Ρετ Ριις, Πολ Ουέρνικ
Πρωταγωνιστούν
Τζέικ Τζίλενχαλ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Ράιαν Ρέινολντς, Χιρογιούκι Σανάντα, Όλγκα Ντιχοβίτσναγια, Αρίγιον Μπακάρε, Αλεξάντρε Νγκουγιέν
Διάρκεια
103
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας
Πρεμιέρα
20 Απριλίου 2017

Η μάχη του πληρώματος διαστημικού σταθμού με τρομακτική εξωγήινη μορφή ζωής από τον Άρη, σε μια ταινία που έχει σασπένς, καλό καστ, ενδιαφέροντα εφέ, αλλά στάλα πρωτοτυπίας (ή χιούμορ).

Κορφολογώντας από «Alien» και «Gravity» (μεταξύ άλλων) ο Σουηδός Εσπινόζα και οι δυο σεναριογράφοι του αθεόφοβου «Deadpool» στήνουν ένα (ακόμη) θρίλερ με επιστήμονες που απειλούνται από εξωγήινο ον. Κι ενώ το δικό τους άλιεν έχει αρχικά υποσχόμενες… οντολογικές πρωτοτυπίες (πρόκειται, ας πούμε, για μονοκύτταρο οργανισμό, ένα είδος γλοιώδη μύκητα που μεγαλώνει, μαθαίνει και προσαρμόζεται τρομακτικά γρήγορα), τελικά καταντάει ένα μοχθηρό τσουχτρο-καλαμάρι που οπισθογραφεί και την κάπως «εύκολη» κλιμάκωση του τέλους. Η δράση τοποθετείται σ’ ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον σε πολυεθνικό διαστημικό σταθμό (υπάρχει στην αρχή της ταινίας μακριά αμοντάριστη σκηνή ξενάγησης στους χώρους του). Εκεί, λοιπόν, έξι επιστήμονες (από τις ΗΠΑ, την Βρετανία, την Ρωσία και την Ιαπωνία) θα ανακαλύψουν όλο χαρά ότι σε ένα από τα δείγματα χώματος, που περιείχε μη επανδρωμένο... διαστημόπλοιο - κούριερ προερχόμενο από τον Άρη, ανιχνεύεται μια μονοκύτταρη μορφή ζωής. Όταν, όμως, ο Άγγλος (Μπακάρε) θα ποτίσει το δείγμα γλυκερίνη, εκείνο θα αρχίσει να μεγαλώνει ad infinitum. Άσε που αυτό το ενός τύπου κύτταρό του μπορεί να είναι ταυτόχρονα νευρικό, μυϊκό και φωτοευαίσθητο, συνεπώς το πλάσμα σκέφτεται, κινείται και βλέπει άψογα, ενώ προσαρμόζεται στο άψε-σβήσε σε νέα δεδομένα και αντέχει τα πάντα: από φωτιά και έλλειψη οξυγόνου, μέχρι το πολικό ψύχος του διαστήματος. Διότι όλα τα παραπάνω θα τα επιστρατεύσουν οι έντρομοι επιστήμονες στην προσπάθειά τους να ξεκάνουν το άλιεν (που τους κυνηγάει λυσσαλέα), πριν επιστρέψουν στη Γη θέτοντας σε θανάσιμο κίνδυνο τους πάντες (και τα αγαπημένα τους πρόσωπα –με πιάνετε).

 

Η ατμοσφαιρική φωτογραφία του Σέιμους ΜακΓκάρβι και η πολυσχιδής μουσική του Γιόν Έκστραντ επιτείνουν την κλειστοφοβική αίσθηση που καταλαμβάνει τον διαστημικό σταθμό (πρόκειται για κανονικό σκηνικό, όχι ψηφιο-μούφες) με την αφύπνιση του άλιεν. Καλές και οι ερμηνείες όλων, από τους σταρ Τζίλενχαλ και Ρέινολντς, έως την ανερχόμενη Σουηδέζα Φέργκιουσον (του «Επικίνδυνη αποστολή: Μυστικό έθνος»). Ευπρόσδεκτες και οι επεξηγήσεις για τη γήινη προέλευση του μύκητα, καθώς και κάτι νύξεις για τον αρχέγονο, φροϋδικό φόβο απέναντι σε άγνωστο κίνδυνο που όλο διογκώνεται απειλώντας με αφανισμό. Αντίθετα και δυστυχώς, μόλις η απειλή αρχίζει να μορφοποιείται, αρχίζουν και οι ήρωές μας τα αψυχολόγητα, με αποτέλεσμα στο τέλος να μείνουν μόνο δυο από δαύτους ζωντανοί. Το δε χιούμορ της ταινίας, θνησιγενές επίσης. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες