ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο κος Τίποτα , 2016 (Norman: The Moderate Rise and Tragic Fall of a New York Fixer)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζόζεφ Σένταρ
Σενάριο
Τζόζεφ Σένταρ
Πρωταγωνιστούν
Ρίτσαρντ Γκιρ, Λιόρ Ασκενάζι, Μάικλ Σιν, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Νταν Στίβενς, Στιβ Μπουσέμι, Χανκ Αζάρια, Τζόναθαν Αβίγκντορι
Διάρκεια
117
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
20 Απριλίου 2017

Η ιστορία ενός Εβραίου Νεοϋορκέζου –που όλο χώνεται, υπόσχεται, και δικτυώνεται, μα τελικά χαντακώνεται μόλις του κάτσει η καλή– παρουσιασμένη όμορφα, κυρίως χάρη στον αγνώριστο μα πολύ καλό κύριο Γκιρ.

Ο Νόρμαν Όπενχαϊμερ (Γκιρ) είναι ένας μοναχικός Εβραίος που φυτοζωεί στις παρυφές του πλούτου και της δύναμης made in New York. Το σπίτι του δεν το βλέπουμε ποτέˑ όλο στο δρόμο είναι με ένα καμηλό παλτό και τα αυτάκια να πετάνε κάτω απ’ την τραγιάσκα. Κι όλο κάτι «ετοιμάζει»… Ο Νόρμαν δεν είναι ούτε αντιπαθής, ούτε γλοιώδης –καταφέρνει, όμως, να γίνεται φορτικός, καθώς αυτοσυστήνεται και πλασάρεται με παραλυτική επιμονή σε σημαίνοντα πρόσωπα προωθώντας διάφορες μεγαλεπήβολες, πλην νεφελώδεις, ιδέες του για οικονομικά ντιλ και υψηλά κονέ (ωραία πινελιά τα ακατάστατα διαγράμματά του πάνω σε χαρτοπετσέτες). Το βέβαιο είναι πως ο Νόρμαν «θέλει να βοηθήσει» τους άλλους (και να χρησιμοποιεί τη γνωριμία μαζί τους κατά περίπτωση) Τελικά, η όχι και τόσο τυχαία γνωριμία του με τον Μίχα Έσελ (Ασκενάζι), έναν αναπληρωτή υπουργό του Ισραήλ που επισκέπτεται το Μεγάλο Μήλο, θα αλλάξει την μοίρα του. Διότι τρία χρόνια αργότερα, σε εκδήλωση της εβραϊκής κοινότητας προς τιμήν του νέου πρωθυπουργού του Ισραήλ –ω ναι, του Έσελ αυτοπροσώπως– ο Νόρμαν θα δει με έκπληξη τον μεσανατολίτη πολιτικό να τον αγκαλιάζει με θέρμη, ενθυμούμενος το «φίλο Νόρμαν», εκείνον τον γλυκά φορτικό άγνωστο που του είχε αγοράσει κι ένα πανάκριβο ζευγάρι παπούτσια –έτσι, ως δώρο. Οιστρηλατημένος από τη «σχέση» του με τον κραταιό πια Έσελ, ο Νόρμαν θα αρχίσει να ξανοίγεται ακόμη περισσότερο, υποσχόμενος διάφορα δεξιά κι αριστερά. Για να καταλήξει στην καρδιά ενός πολιτικο-οικονομικού σκανδάλου, πριν το σύστημα τον πετάξει σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι…

Ο Σένταρ αφηγείται την έξυπνη ιστορία του μέσα από σίγουρη σκηνοθεσία (ωραίες οι σκηνές με τις split screen τηλεφωνικές συνδιαλέξεις), η τζαζίζουσα μουσική του Τζουν Μιγιάκε ταιριάζει γάντι στην Νέα Υόρκη, ενώ οι δεύτεροι ρόλοι (ειδικά της Γκενσμπούργκ και του Μπουσέμι) είναι επίσης ζουμεροί. Το μεγάλο ατού, όμως, της ταινίας είναι η ερμηνεία του Γκιρ. Ο 67χρονος ηθοποιός –που μεγαλώνοντας γίνεται όλο και καλύτερος, κι ας έχει εδώ τσαλακώσει κάπως την όμορφη εικόνα του– δημιουργεί έναν απολύτως υπαρκτό τύπου ανθρώπου, που εκσυγχρονίζει το λογοτεχνικό αρχέτυπο του «εβραίου τραπεζίτη». Ο Νόρμαν του, ένας μοναχικός άνθρωπος που απλά καίγεται να είναι αρεστός, χρήσιμος, ή και απαραίτητος, συνοψίζει μια ολόκληρη ζωή, φωτίζοντας ταυτόχρονα τα ντεσού της πολιτικής, του επιχειρείν, ακόμη και της συναγωγής της γειτονιάς….

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες