ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Η κυνηγός με τον αετό , 2016 (The Eagle Huntress)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ότο Μπελ
Σενάριο
Ότο Μπελ
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
87
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο, Μογγολία, Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
27 Απριλίου 2017

Μοναδικά τοπία, άγνωστος τρόπος ζωής, και η ξεσηκωτική ιστορία μιας 13χρονης Μογγόλας, που διαπρέπει στο παραδοσιακό κυνήγι με αετό, σ’ ένα ντοκιμαντέρ «στρογγυλεμένο», αρκετά «χειραγωγημένο», μα ευχάριστο ως θέαμα.

Ο Άγγλος ντοκιμαντερίστας, Ότο Μπελ, εμπνεύστηκε, λέει, το θέμα της πρώτης του μεγάλου μήκους ταινίας από μια «έθνικ» φωτογραφία του Ισραηλινού, Ασέρ Σβιντένσκι, που απεικόνιζε «Ένα 13χρονο κορίτσι, κυνηγός αετού στην Μογγολία». Ήταν η φεγγαροπρόσωπη, χαμογελαστή Άισολπάν Νουργκαΐβ, μια ανήλικη νομάδα της μογγολικής στέπας, που ήδη από τα 10 της ήθελε, λέει, να γίνει κυνηγός με αετό σπάζοντας την ανδροκρατούμενη μακραίωνη παράδοση του τόπου της (οι γηραιότεροι κυνηγοί, πάντως, εκφράζουν ανοιχτά στον φακό την δυσπιστία τους για το κατά πόσο η θέση, ή ακόμη η κράση της γυναίκας της επιτρέπουν να κυνηγάει μες στο χιόνι με συνεργάτη έναν αετό). Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την Αϊσολπάν να κατεβαίνει κάτι θανατερά βράχια για να αρπάξει έναν νεοσσό αετό από τη φωλιά του, να τον εκπαιδεύσει, και κατόπιν να λάβει μαζί του μέρος στους ετήσιους αγώνες Χρυσός Αετός (κάτι σαν μογγολικό ροντέο). Τίποτα απ’ όλα αυτά, βέβαια, δεν θα ήταν εφικτό, χωρίς την αμέριστη στήριξη και καθοδήγηση του γλυκύτατου, ανοιχτόμυαλου και παιδαγωγικά άψογου πατέρα της, Ρις.

Οι εικόνες που απαθανάτισαν ο σκηνοθέτης και τρεις καμεραμάν είναι όντως μοναδικές: υπέροχα πρόσωπα με ολοστρόγγυλα ζυγωματικά, σχιστά μάτια, και ντροπαλό χαμόγελο, κα-τα-πλη-κτι-κές φορεσιές και αξεσουάρ (με τα κεντημένα παραδοσιακά ενδύματα να συνδυάζονται αρμονικά με σύγχρονα ορειβατικά και γούνες ζώων που επιβάλλονται, όταν περιπλανιέσαι στην στέπα των -40 βαθμών), μια καθημερινότητα που δεν συναντιέται πουθενά με τη δυτικότροπη δική μας, τοπία επιβλητικά στην οροσειρά Αλτάι… Θαυμάσια επίσης τα «οικολογικά» μηνύματα των Μογγόλων (δείτε την εναρκτήρια σεκάνς, φερ’ ειπείν, με κυνηγό που απελευθερώνει, όπως οφείλει, τον αετό του μετά από χρόνια συνεργασίας), ή οι νηφάλιες φεμινιστικές αποστροφές του Ρις («εάν ένα αγόρι μπορεί να κάνει κάτι, τότε και ένα κορίτσι μπορεί να κάνει το ίδιο»). Στον αντίποδα, είναι πασιφανές πως σχεδόν ό,τι βλέπουμε είναι είτε προβαρισμένο, είτε μονταρισμένο ώστε να υπηρετεί την αφήγηση. Προσέξτε: δεν είναι η ιστορία στημένη ή ντεμέκ. Είναι η κινηματογράφησή της που ξεμακραίνει από το «γνήσιο» ντοκιμαντέρ. Κι έτσι, πάντως, μια χαρά επιμορφώνει και ψυχαγωγεί –χάρη και στο «Angel by the Wings» που έγραψε και τραγουδάει η Sia στους τίτλους τέλους αυτού του ντοκιμαντέρ «για όλη την οικογένεια».

Φωτογραφίες