ΠΕΜΠΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Η ενοχή των αθώων , 2016 (Les innocentes)

Id

Σκηνοθεσία
Αν Φοντέν
Σενάριο
Σαμπρινά Καρίν, Αλίς Βιάλ, Αν Φοντέν, Πασκάλ Μπονιτζέρ
Πρωταγωνιστούν
Λου ντε Λαάζ, Άγκατα Μπούζεκ, Άγκατα Κουλέσα, Βανσέν Μακένγ, Τζοάνα Κούλιγκ, Ελίζα Ρίσεμπελ, Άνα Πρότσνιακ, Καταρίνα Νταμπρόφσκα, Ντορότα Κούντουκ
Διάρκεια
115
Χώρα
Πολωνία, Γαλλία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
11 Μαΐου 2017

Εξαιρετική φωτογραφία, αλλά αμφίθυμος και αρκετά επιφανειακός χειρισμός του (αληθινού) συνταρακτικού ζητήματος με κάποιες καλόγριες της μεταπολεμικής Πολωνίας, που βιάστηκαν από σοβιετικούς στρατιώτες και κυοφόρησαν μωρά και θρησκευτικές ενοχές.

Σε εντελώς διαφορετικό τόνο από την προηγούμενη ταινία της («Η άλλη Μποβαρύ»), η Φοντέν αφηγείται μια τραγική ιστορία που εμπνέεται από την αληθινή δράση της γαλλίδας γιατρού, Μαντλέν Πολιάκ (1912-1946). Στην Πολωνία του 1945, που πασχίζει να συνέλθει από τη ναζιστική λαίλαπα, η νεαρή ανεξάρτητη γιατρός του γαλλικού Ερυθρού Σταυρού, Ματίλντ Μπολιέ (η όμορφη Λαάζ του «Δυό ανάσες»), καλείται κρυφά από την αδελφή Μαρία (Μπούζεκ, καλή) στο παρακείμενο καθολικό μοναστήρι, όπου έξι (!) μοναχές και μια δόκιμη εγκυμονούν μετά από τους απανωτούς βιασμούς τους από τα σοβιετικά στρατά, που, και καλά, απελευθέρωσαν την χώρα του Σοπέν. Κι ενώ η Γαλλίδα αναλαμβάνει ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη των καλογριών, εκείνες βιώνουν ανείπωτη εσωτερική σύγκρουση, γεμάτες σαστιμάρα και ενοχές για την αθέτηση του όρκου τους, αίσθημα που ενισχύεται από την άκαμπτη, οριακά ανάλγητη, στάση της ηγουμένης (η θαυμάσια Κουλέσα της «Ida» σε κάπως μονοδιάστατο ρόλο).

Είναι πραγματικά υπέροχη η εικαστική φωτογραφία της Καρολίν Σαμπετιέ, καθώς απαθανατίζει τις πανομοιότυπες φιγούρες των μοναχών, το χιονισμένο τοπίο, ή τις πιο «χυμώδεις» σκηνές της Ματίλντ να φλερτάρει με τον γαλλο-εβραίο συνάδελφό της, Σαμουέλ (Μακένγ, καλός στον μοναδικό χιουμοριστικό-αποφορτιστικό ρόλο του φιλμ). Το δε θέμα, αυτονόητα καίριο και ενδιαφέρον. Το κακό είναι πως στο σενάριο παρατηρείται… συνωστισμός. Πράγμα που αντανακλά στον τόνο και την εστίαση της αφήγησης, η οποία πηγαινοέρχεται αναποφάσιστα μεταξύ της ιστορίας της γιατρού (που είναι και κομμουνίστρια, άρα άθεη) και της ιστορίας των επτά καλογριών. Ή μήπως όλου του μοναστηριού; Ή, κατ’ επέκταση, της Πολωνίας ολόκληρης; Βρε, μπας και το μείζον θέμα είναι η θρησκευτική πίστη και αφοσίωση, που, όπως λέει η Μαρία στην Ματίλντ είναι «24 ώρες αμφιβολίας για ένα λεπτό ελπίδας»; Έτσι, κάπως ξεκρέμαστο σε αφήνει τούτη η αισθητικά όμορφη μα κάπως «άψυχη» ταινία, που μιλάει γαλλικά και πολωνικά, αλλά εν τέλει δεν λέει και πολλά για τα σημαντικά με τα οποία καταπιάνεται. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες