ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Άφτερλωβ , 2016 (Afterlov)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Στέργιος Πάσχος
Σενάριο
Στέργιος Πάσχος
Πρωταγωνιστούν
Χάρης Φραγκούλης, Ηρώ Μπέζου
Διάρκεια
94
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
18 Μαΐου 2017

Ενδιαφέρον ντεμπούτο του Πάσχου, καλό πρωταγωνιστικό ζεύγος, αλλά και οι γνωστές σεναριακές αδυναμίες, για το ανορθόδοξο φινάλε-ξεκαθάρισμα της ερωτικής σχέσης ενός πρώην ζευγαριού, που εκτυλίσσεται σε «δανεική» πολυτελή βίλα.

Γίνεται μια αγάπη, που’ χει κατεβάσει ρολά, να αυτοαναλυθεί πειστικά με το στανιό; Επίσης, γίνεται ταινία με μια «μικρή» ιδέα που θα ταίριαζε καλύτερα σε μικρομεσαία διάρκεια; Ο πρωταγωνιστής και ο σκηνοθέτης απαντούν εμφατικά «ναι» και στα δύο –αλλά δεν πείθουν εντελώς, φοβάμαι… Μολαταύτα η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Πάσχου αναδίδει ταλέντο, γνώση και μια φρέσκια ανατρεπτική ματιά που αναμιγνύει το παιγνιώδες με το νευρωτικό. Εν μέσω αθηναϊκού καύσωνα, ο Νίκος (Φραγκούλης, απολαυστικός), άνεργος μουσικός, αναλαμβάνει να κάνει house sitting στη βιλάρα φίλου (πρόκειται για την εμβληματική σπιταρώνα του μακαρίτη, Νίκου Νικολαΐδη). Κι αποφασίζει να καλέσει την Σοφία (Μπέζου, καλή), την τέως του, για να αράξουν λίγες μέρες στην πισίνα (μαζί με την Λέιλα, την συμπαθέστατη σκύλα του ιδιοκτήτη). Μόνο που πίσω από την χλιδάτη πρόταση υπάρχει πλάνο παλαβό. Διότι, μετά τις πρώτες ανέφελες στιγμές, ο Νίκος κλειδώνει την Σοφία στην υπέροχη βίλα μέχρι να του εξηγήσει τους λόγους που τον χώρισε. Μέσα από στακάτους διαλόγους, χιούμορ, συγκίνηση και τις χυμώδεις ερμηνείες των δυο ηθοποιών –που ο Πάσχος μας πρωτοσύστησε ως ζευγάρι στην μικρομηκάδικη «Ο Έλβις είναι νεκρός»– η ταινία διερευνά όλα εκείνα που ενώνουν και χωρίζουν δυο συναισθηματικά μπουρδουκλωμένους ανθρώπους, θέμα οικείο και διαχρονικό παρά το μεταμοντέρνο ένδυμα της αφήγησης.

 

Η ιδέα είναι μικρή, η απειρία του σκηνοθέτη αυτονόητα καμπόση, συνεπώς προκύπτουν σκηνές που τρενάρουν κι επαναλαμβάνονται σαμποτάροντας τον ρυθμό. Συνολικά, ωστόσο, το «Άφτερλωβ» αξίζει. Ιδιαίτερη μνεία για τη φωτογραφία (Χρήστος Καπάτος) και το μοντάζ (Στάμος Δημητρόπουλος) που αναπαράγουν, θαρρείς, την αντισυμβατικότητα του ζεύγους φιλμάροντας μέσα από παράθυρα, τζάμια και τοίχους δυο ανθρώπους που παλεύουν να προσεγγιστούν συναισθηματικά –ή σωματικά. Παρά τις αδυναμίες της, η βραβευμένη σε Θεσσαλονίκη και Λοκάρνο ταινία του Πάσχου είναι, όπως έγραψε και το Cineuropa, «μια κωμωδία εν συγχύσει που χάνει τον έλεγχο, αλλά το κάνει απολαυστικά»

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες