ΠΕΜΠΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Κυρία Σλόαν , 2016 (Miss Sloane)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζον Μάντεν
Σενάριο
Τζόναθαν Περέρα
Πρωταγωνιστούν
Τζέσικα Τσαστέιν, Μάικλ Στούλμπαργκ, Μαρκ Στρονγκ, Γκούγκου Μπάτα-Ρο, Κριστίν Μπαράνσκι, Άλισον Πιλ, Τζον Λίθγκοου, Σαμ Ουότερσον
Διάρκεια
132
Χώρα
Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Πολιτικό θρίλερ
Πρεμιέρα
01 Ιουνίου 2017

Η εξαιρετική Τσαστέιν φέρει (και εξυψώνει) ολόκληρη την ταινία, υποδυόμενη μια καριερίστρια, πλην παράξενα ιδεαλιστική, λομπίστρια στην σημερινή Ουάσινγκτον που δρα υπέρ ενός νομοσχεδίου για τον περιορισμό της οπλοκατοχής.

Σε μια βδομάδα που κυριαρχείται από μέτριες (έως χάλια) ευρωπαϊκές ταινίες, τούτη δω η αμερικανική κάνει άκοπα την έκπληξη. Η ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη προκύπτει από το γεγονός ότι πρόκειται για καθαρά «γυναικεία» ταινία, αν και διαδραματίζεται στα παρασκήνια των θεσμοθετημένων παντοδύναμων λόμπι που κινούν τα νομοθετικά νήματα πέριξ του Κογκρέσου στην Ουάσινγκτον. Από την άλλη, βέβαια, καμία έκπληξη που η Τσαστέιν, στην δεύτερη συνεργασία της με τον οσκαρικό άγγλο σκηνοθέτη, λάμπει υποκριτικά ενσαρκώνοντας την Ελίζαμπεθ Σλόουν του τίτλου. Μια φιλόδοξη, πανέξυπνη και ιδιαιτέρως στοχοπροσηλωμένη λομπίστρια, η υπέρκομψη Ελίζαμπεθ –που στην εναρκτήρια σεκάνς δηλώνει, φάτσα στην κάμερα, «Προσλήφθηκα για να κερδίζω»– βρίσκεται κατηγορούμενη σε μια ακρόαση ενώπιον της Γερουσίας. Το γιατί θα ξεδιπλωθεί στη συνέχεια ως φλασμπάκ: λίγους μήνες νωρίτερα, η Σλόουν είχε αρνηθεί να συνδράμει το πανίσχυρο λόμπι υπέρ της οπλοκατοχής, είχε αποχωρήσει φασαριόζικα από την κραταιά εταιρεία όπου δούλευε, κι είχε προσχωρήσει σε μικρότερη «ιδεαλιστική» εταιρεία για να δράσει υπέρ του νομοσχεδίου για τον αυστηρότερο έλεγχο της οπλοκατοχής. Το σενάριο του πρωτοεμφανιζόμενου Περέρα, χωρίς να ανακαλύπτει την Αμερική, κρύβει κάμποσες ανατροπές (κι ένα μάλλον ξενερωτικό φινάλε) παρακολουθώντας ταυτόχρονα τις παρασκηνιακές κινήσεις της Σλόουν περί το νομοσχέδιο, την μετέπειτα κατάθεσή της στη Γερουσία (πολύ καλός ο Λίθγκοου, ως προεδρεύων γερουσιαστής), αλλά και την ιδιωτική ζωή της ηρωίδας (που κάνει μόνο πληρωμένο σεξ, και καταπίνει τα ανεβαστικά χαπάκια σαν καραμέλες).

 

Είναι προφανές ότι με μια άλλη πρωταγωνίστρια η ταινία δεν θα είχε την ίδια δυναμική. Η Τσαστέιν χτίζει ένα τόσο πολυεπίπεδο, ακριβές και τελικά συναρπαστικό πορτρέτο αυτής της λομπίστριας που ρισκάρει τη φήμη της για ένα σκοπό στον οποίον πιστεύει, που «προβιβάζει» ακόμη και το σόλοικο φινάλε. Στο πλευρό της, πολύ καλοί επίσης, ο Ουότερσον και ο Στρονγκ, ως παλιό και νέο αφεντικό της Σλόουν, ενώ η στιβαρή σκηνοθεσία του Μάντεν δένει μαστόρικα αυτό το ενδιαφέρον πολιτικό θρίλερ.

 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες