ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Wonder Woman , 2017 (Wonder Woman)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πάτι Τζένκινς
Σενάριο
Άλαν Χάινμπεργκ
Πρωταγωνιστούν
Γκαλ Γκαντότ, Κρις Πάιν, Ρόμπιν Ράιτ, Ντάνι Χάστον, Ντέιβιντ Θιούλις, Κόνι Νίλσεν, Ελένα Ανάγια, Γιούεν Μπρέμνερ, Σαΐντ Ταγκμάουϊ, Λούσι Ντέιβις
Διάρκεια
141
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα, Χονγκ Κονγκ
Είδος
Περιπέτεια φαντασίας (και σε 3D)
Πρεμιέρα
08 Ιουνίου 2017

Η πρώτη σόλο κινηματογραφική εμφάνιση της αμαζόνας Ουόντερ Γούμαν είναι ένα φαντασμαγορικό σόου δράσης, φαντασίας, υπέροχων εφέ και κουστουμιών, αλλά κι ένα σκεπτόμενο μετα-φεμινιστικό φιλμ για τον κόσμο –γενικώς.

Ομολογώ και δηλώνω μετάνοια –ε, δεν το περίμενα. Ξεχνώντας την άραχλη κατήφεια που δέρνει τους εμβληματικούς της υπερήρωες Μπάτμαν και Σούπερμαν, η DC Comics φτιάχνει μια ταινία γεμάτη χυμούς, έξυπνο χιούμορ, ανθρωπιά, κα-τα-πλη-κτι-κά εφέ, σούπερ πρωταγωνιστικό δίδυμο, και, πρωτίστως, μια ηρωίδα πειστική και… θεϊκά προσιτή που θεωρεί χρέος της να σώσει τον κόσμο από τους πολέμους του θεού Άρη, που παραπαίει χαριτωμένα σαν άμαθο γατάκι μες στον «σύγχρονο» πολιτισμό του πολεμόπληκτου Λονδίνου εν έτει 1918, και που σακατεύει μια στρατιά ενόπλους στην καθισιά της… Ναι, μόνο που αυτός που έφτιαξε αυτή την πολύ καλή σινεματική Wonder Woman δεν είναι η DC, αλλά μια άλλη… σούπερ γυναίκα: η σκηνοθέτιδα Πάτι Τζένκινς.
Η λεπταίσθητη, διεισδυτική ματιά της είναι εμφανέστατη κάθε στιγμή –από τις χαζευτικές μάχες σε αργή κίνηση και με πατίνα έντυπου κόμικ, έως τους έξυπνους, συχνά υπαινικτικούς διαλόγους μεταξύ των εκπροσώπων των δυο φύλων, ή την ανάλαφρη φεμινιστική αλεγρία που αποπνέει όλη η ταινία.

Απόλυτη δικαίωση για την επιλογή της Γκατότ: η ισραηλινή πρώην εστεμμένη καλλονή και νυν καρανερχόμενη σταρ απλώνει τα εντυπωσιακά κανιά της σε κάθε γωνίτσα του χαρακτήρα της Νταϊάνα. Διότι το να κάνεις την γενναία αμαζόνα, μετά την ανίδεη που δεν σκαμπάζει από άντρες και 20ο αιώνα, ύστερα την σωτήρα του κόσμου που λιανίζεται από τον Α’ Παγκόσμιο παραμένοντας μονίμως κουκλάρα, αστεία και συμπαθής ε, δεν το προσπερνάς έτσι. Παρεμπιπτόντως, εξαιρετική και η Κέιτλιν Ντεσέλ, η διάσημη κασκαντέρ που ντουμπλάρει την Γκατότ στις πιο απαιτητικές στιγμές μαχών και ακροβατικών (αλλά κάνει και η ίδια η σταρ κάμποσα). Οριακά… καλύτερος, ο Πάιν επιστρατεύει χιούμορ, αλλά και πολυδιάστατη ανθρωπιά για να ενσαρκώσει τον Στιβ Τρέβορ του.

Η ιστορία ξεκινάει με την σημερινή εκδοχή της Νταϊάνα Πρινς/ Νταϊάνα της Θεμίσκυρας/ Γουόντερ Γούμαν (αυτήν που θα δούμε στα αναμενόμενα σίκουελ). Η οποία με αφορμή μια παλιά φθαρμένη φωτογραφία θα θυμηθεί… τα νιάτα της. Πίσω στον χρόνο (πολύ πίσω, οι Αμαζόνες, λέει, έζησαν γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ.), στο νησί των Αμαζόνων με τις νεαρές ηθοποιούς, Λίλι Άσπελ και Έμιλι Κάρεϊ να υποδύονται την μικρή Νταϊάνα στα 8 της και στα 16 της. Μετάβαση στην Γκαντότ, που χάρη στην εκπαίδευση της θείας της, Αντιόπης (υπέροχη Ράιτ) έχει γίνει ανίκητη. Και πέφτει αίφνης από τους ουρανούς μονοκινητήριο vintage αεροπλανάκι (σε πρόδηλο χρονοταξίδι), κι είναι μέσα ο αμερικανός πιλότος-κατάσκοπος, Στιβ Τρέβορ (Πάιν). Κι αφού γίνουν οι πρώτες συστάσεις, και τους την πέσουν και οι Γερμανοί (των Αμαζόνων και του πιλότου, έτσι;), θα φύγει η ωραία, αλαφροντυμένη Νταϊάνα (α προπό, υπέροχη δουλειά της οσκαρούχου ενδυματολόγου, Λίντι Χέμινγκ) με τον Στιβ για το Λονδίνο του 1918. Και του Μεγάλου Πολέμου, of course. Κι αφού διαλέξει η Νταϊάνα –καθοδηγούμενη στο ιστορικό πολυκατάστημα Selfridges από την απολαυστική Έτα Κάντι, που υποδύεται την στρουμπουλή εγγλέζα βοηθό του Στιβ– ρούχα α) αρκετά άνετα, ώστε να μπορεί να κάνει τα μαχητικά ακροβατικά της, αλλά β) και αρκετά σεμνά, ώστε να μην σκανδαλίζει τα εδουαρδιανά ήθη της κατηφούς εποχής, θα βγουν να σώσουν τον κόσμο. Δηλαδή, η μεν Νταϊάνα βγαίνει για να νικήσει τον Άρη αυτοπροσώπως (εξαιρετική πινελιά το ποιος υποδύεται τον θεό του πολέμου –δεν λέω, δεν μαρτυράω), ο δε Στιβ και οι

Σύμμαχοι γενικώς για να σταματήσουν την παρασκευή τρομερού χημικού όπλου που τελειοποιεί για λογαριασμό των Ναζί η χημικός Δρ. Δηλητήριο (Ανάγια). Ε, και θα κάτσουμε κι εμείς και θα τους χαζεύουμε…

Γεγονός είναι πως η ταινία θα ήταν σφιχτότερη και πιο ουσιαστική με μικρότερη διάρκεια –αλλά οι «κανόνες» του παιχνιδιού επιβάλλουν εκπτώσεις... Συνολικά, όμως, η σύζευξη της άχρονης αρχαιότητας με την εμπόλεμη Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα είναι ένα στοίχημα κερδισμένο, που μας συστήνει μια διαφορετική υπερηρωίδα. Για την κινηματογραφική καριέρα της οποίας, θα ήταν μάλλον περήφανος ο δημιουργός της, Ουίλιαμ Μόουλτον Μάρστον.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες