ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Τάννα , 2015 (Tanna)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μάρτιν Μπάτλερ, Μπέντλι Ντιν
Σενάριο
Τζον Κόλι, Μάρτιν Μπάτλερ, Μπέντλι Ντιν
Πρωταγωνιστούν
Μουνγκάου Νταΐν, Μαρί Βάβα, Μαρσελίν Ροφίτ, Τσάρλι Κάλα. Άλμπι Νάγκια, Λινγκάι Κόουια, Ντάντουα Μουνγκάου
Διάρκεια
104
Χώρα
Αυστραλία, Βανουάτου
Είδος
Ρομαντικό δράμα
Πρεμιέρα
08 Ιουνίου 2017

Μια εθνογραφικών αποχρώσεων απλοϊκή εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, που διαδραματίζεται μεταξύ δυο φυλών στο μικρό νησί Τάννα, έναν τροπικό παράδεισο του Νότιου Ειρηνικού καθηλωμένο στον χρόνο.

Νησί λίγο μικρότερο από την Κέρκυρα σε αρχιπέλαγος του Νότιου Ειρηνικού. Πυκνά τροπικά δάση, ένα ενεργό ηφαίστειο, παραλίες καρτ-ποστάλ, πολυνησιακές φυλές με πανάρχαια ήθη, τόξα, βέλη, και στοιχειώδη ρούχα φτιαγμένα από ίνες φυτών. Η νήσος Τάννα, στο νησιωτικό κράτος Βανουάτου, αποτελεί το αυθεντικό και οπωσδήποτε χαζευτικό σκηνικό μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ζωή της φυλής Γιάκελ, την οποία οι δυο κινηματογραφιστές προσεγγίζουν αρχικά με σχεδόν ντοκιμαντερίστικη διάθεση. «Σχεδόν», όμως, αφού είναι προφανές πως οι αληθινοί αυτόχθονες-πρωταγωνιστές έχουν στηθεί μπρος στην κάμερα «παίζοντας» τη ζωή τους. Στη συνέχεια, το κεντρικό στόρι –βασισμένο σε αληθινά, λέει, περιστατικά που συνέβησαν στην Τάννα τη δεκαετία του 1990– αφορά τον (θρυλικό πια) έρωτα του Νταΐν (Νταΐν, υπέροχη φιγούρα), εγγονού του αρχηγού της φυλής, και της Βάβα (Βάβα), μια νεαρής που οι ταγοί της φυλής παντρολογούσαν με κάποιον από την αντίπαλη φυλή σε ένδειξη ανακωχής, πριν εκείνη το σκάσει με τον καλό της για να ζήσουν πέρα από περιοριστικό «νυφικό» εθιμοτυπικό της φυλής, η οποία, βέβαια, γίνεται μαλλιά-κουβάρια με τους «αντιπάλους» που έχασαν την ταγμένη νύφη.

Υποψήφιο για το φετινό ξενόγλωσσο Όσκαρ, οπτικά εντυπωσιακό (ειδικά οι σκηνές με το ηφαίστειο), και σίγουρα αποκαλυπτικό για κάτι ανθρώπους ολότελα μακρινούς κι έναν τρόπο ζωής που έχει ηθελημένα εξοστρακίσει την δυτικότροπη «πρόοδο», το φιλμ έχει σίγουρα γοητεία και ενδιαφέρον (δείτε την… εκκλησία του δήμου των Γιακέλ, ας πούμε). Πλην όμως, η απόδοση αυτής της έθνικ εκδοχής του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας είναι απλοϊκή, σχεδόν αφελής. Συγχρόνως, η τσάρκα του κυνηγημένου ζεύγους σε άλλα θρησκευτικά δόγματα (σε μια χριστιανική ιεραποστολή, λόγου χάρη) παρουσιάζεται μονοδιάστατη, ενώ, παρά το εθνογραφικό επίτευγμά τους, οι σκηνοθέτες από την πολλή πολιτική ορθότητα φαντάζουν κάπως συγκαταβατικοί απέναντι στην «απλοϊκότητα» των ντόπιων.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες