Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Μούμια , 2017 (The Mummy)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Άλεξ Κούρτσμαν
Σενάριο
Ντέιβιντ Κεπ, Κρίστοφερ ΜακΚουάρι, Ντίλαν Κάσμαν
Πρωταγωνιστούν
Τομ Κρουζ, Σοφία Μπουτέλα, Ράσελ Κρόου, Άναμπελ Ουάλις, Τζέικ Τζόνσον, Μαρουάν Κενζάι, Κόρτνι Μπι Βανς
Διάρκεια
107
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια (και σε 3D)
Πρεμιέρα
15 Ιουνίου 2017

Τα ψηφιακά εφέ και οι σκηνές σωματικής δράσης ανεβάζουν τον πήχη αυτής της απερίγραπτα ετερόκλητης ταινίας, που συνδυάζει «αιγυπτιακό» τρόμο, κωμική περιπέτεια, υπερηρωικές πλεκτάνες και κάτι λίγο από γεωπολιτική.

Όπως βλέπουμε σε σπιντάντο ψηφιο-πειραγμένο φλασμπάκ, η αρχαία αιγύπτια πριγκίπισσα, Άμανετ (η ανερχόμενη Αλγερινή Μπουτέλα, καλή), τυλίχτηκε στις σχετικές γάζες και ετάφη ζωντανή, όταν κυριευμένη από το πάθος της για εξουσία σύναψε σκοτεινή αιώνια συμφωνία με τον θεό του κακού, Σεθ. Χιλιετίες αργότερα, το σαφρακιασμένο κορμί της Άμανετ –που ρουφάει ζωή από τα θύματά της και έρχεται και γίνεται σιγά-σιγά η κορμάρα της (χορεύτριας) Μπουτέλα– ελευθερώνεται ακούσια από τον Νικ Μόρτον (Κρουζ), έναν τυχοδιώκτη καραβανά, που βολοδέρνει στο εμπόλεμο Ιράκ, και μαζί με τον κολλητό του (Τζόνσον) κλέβουν αρχαιολογικά ευρήματα (για να μην πέσουν στα χέρια των κακών ντόπιων που τα καταστρέφουν –και καλά). Συγχρόνως, στο Λονδίνο, όπου και θα διαδραματιστεί το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, ο μετροπόντικας ξεθάβει άλλον τάφο, με κάτι επιφανείς Σταυροφόρους, που είχαν κλέψει, λέει, από τον τάφο της Άμανετ πολύτιμη μαγική πέτρα, η οποία μόλις προσαρμοστεί στη λαβή του φοβερού μαχαιριού της πριγκίπισσας, ε, θα ανοίξει την πόρτα του κακού για τα καλά. Στο όλο παιχνίδι αναμέτρησης μεταξύ καλού και κακού θα εμπλακούν και η ωραία αιγυπτιολόγος, Τζένι Χάλσι (Ουάλις, πολύ μέτρια), αλλά και το άτυπο αφεντικό της, ένας Εγγλέζος γιατρός, ονόματι δρ. Χένρι Τζέκιλ (Κρόου) που –ω, ναι, το βρήκατε– κουβαλάει και τον κύριο Χάιντ εντός του, αν και μάχεται για τον εξοβελισμό των μυθικών τεράτων (;) από τον κόσμο. Παρεμπιπτόντως, η αναστηθείσα Άμανετ έχει κάπως μπει στο μυαλό του «σωτήρα» της, Νικ (προς το τέλος «μπαίνει» και στις κόρες των ματιών του, που γίνονται διπλές όπως εκείνης), κι έτσι ο Κρουζ καρκινοβατεί μεταξύ καλού και κακού (μμμ, ακόμη και ερμηνευτικά).

Δεν είναι πως η «Μούμια» δεν έχει χαζευτικά, υποβλητικά εφέ «αιγυπτιακού τρόμου», ή τις μόνιμες στη φιλμογραφία του Κρουζ σκηνές με την καλομονταρισμένη δράση και τα κασκαντεριλίκια (που συχνά εκτελεί ο ίδιος ο αστήρ μονάχος του). Είναι ότι εκτός από αυτά, το φιλμ του Κούρτσμαν –που λανσάρει, λέει, την αναγέννηση των κλασικών τερατοταινιών της Universal– έχει και το εξυπνακίστικο χιουμοράκι τύπου «Επικίνδυνες αποστολές», και μπόλικη εσάνς από ταινία με υπερήρωες, και ρομαντικό λαβ στόρι, και γενικά της Παναγιάς και του Σεθ τα (διπλά) μάτια, όλα ατάκτως ερριμένα σε ένα σύνολο που δεν καταφέρνει να πείσει.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες