ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ξα μου , 2016 (Xamou)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κλειώ Φανουράκη
Σενάριο
Κλειώ Φανουράκη
Πρωταγωνιστούν
Γιώργος Χωραφάς, Σοφία Χιλλ, Άννα Φόνσου, Ζωή Χωραφά, Λευτέρης Ελευθερίου, Νίκος Μπουσδούκος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργης Σμπώκος, Καλλιρόη Καραμάνου, Τατιάνα Καλαντζή
Διάρκεια
87
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Δραμεντί
Πρεμιέρα
15 Ιουνίου 2017

Απολυμένος ξενοδοχειακός μάνατζερ της Κρήτης βρίσκει διέξοδο και πλήρωση στην κρητική γη, τα προϊόντα και τους (θεογραφικούς) ανθρώπους της, σε μια ταινία συμπαθητική μεν, αλλά με μπόλικες (σεναριακές κυρίως) αδυναμίες

Ο Τζώνης (Χωραφάς) ζει με την γυναίκα του (Χιλλ) και τον έφηβο γιό τους σε εξοχική μοντερνοαγροικία στην Κρήτη –κι έχει μόλις απολυθεί ελέω κρίσης από τη διευθυντική θέση μεγάλου ξενοδοχείου. Αρχικά, κλείνεται (κυριολεκτικά) τζογάροντας διαδικτυακά επί ώρες. Και καθώς η κάμερα της πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτιδας πιάνει επίμονα πολύ κοντινά πλάνα με την οθόνη, το πρόσωπο, το γραφείο του ήρωα, λες, ωπ, κάτι δυνητικά ενδιαφέρον πάει να στηθεί εδώ. Δυστυχώς, η συνέχεια γι’ αλλού (ντ’ αλλού) τραβάει. Συγκεκριμένα, σε μια συρραφή από δραματουργικά ψιλοασύνδετες σκηνές –σε ορεινές λουλουδιασμένες αυλές, σε ανθηρά μποστάνια, ή παραδοσιακά μαντριά, και πάντα παρέα με ρατσή (ρακή, καλέ) και μαντινάδες– βλέπουμε τον Τζώνη να αφήνεται προοδευτικά στην πλανεύτρα ομορφιά της κρητικής γης, των άσπιλων προϊόντων της και, πρωτίστως και βεβαίως, στην χαρακτηριστική κουζουλή αψάδα και λεβέντικη ζεστασιά των κατοίκων της. Ε, κι επειδή το’χει το επιχειρηματικό σαράκι εντός του, ο Τζώνης θα την βρει και την επαγγελματική του αποκατάσταση, εκεί, μες στην αγκαλιά της Λεβεντογέννας…

Η αλήθεια είναι πως το «Ξα μου» (εκ του «εξά μου» = εξουσία μου, κρητική φράση που σημαίνει, «ασ' το πάνω μου, παίρνω την ευθύνη») αποκαλύπτει κάποιες αφηγηματικές αρετές της Φανουράκη. Η μεγάλη, ας πούμε, σκηνή με το νυχτερινό ψάρεμα + όλη την ψαριά, που διασφαλίζει ο Τζώνης νικώντας σε μια παρτίδα σκάκι τον ψαρά του (πολύ καλού) Μπουσδούκου, είναι καλοβαλμένη. Το δε κρητικό τοπίο (μέσα από την κάμερα του Θωμά Βαρβία) γοητεύει άκοπα. Το πρόβλημα είναι πως η ταινία, καίτοι θεωρητικά μυθοπλασία, αλληθωρίζει ανεπανόρθωτα προς το ηθογραφικό ντοκιμαντέρ (πολλοί από τους Κρητίκαρους που μπολιάζουν τον Τζώνη με την χαρά της ζωής είναι αληθινοί αγρότες και ερασιτέχνες ηθοποιοί). Ως συνέπεια, αυτό που συμβαίνει στον Τζώνη και την οικογένειά του παραγκωνίζεται θριαμβευτικά από έναν συμπαθητικό μα τετριμμένο ύμνο προς την Κρήτη –και προς εκείνη την σχεδόν ψυχαναγκαστική γραφικότητα που κουβαλάνε πάρα πολλοί κάτοικοί της. Ουφ, το’ πα! Ξα μου!

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες