ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Πλανητάριο , 2016 (Planetarium)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ρεμπεκά Ζλοτοφσκί
Σενάριο
Ρεμπεκά Ζλοτοφσκί, Ρόμπιν Καμπίλο
Πρωταγωνιστούν
Νάταλι Πόρτμαν, Λίλι-Ρόουζ Ντεπ, Εμανιέλ Σαλινζέ, Αμίρα Καζάρ, Πιέρ Σαλβαντορί, Λουί Γκαρέλ, Νταβίντ Μπενάν
Διάρκεια
105
Χώρα
Γαλλία, Βέλγιο
Είδος
Δράμα μυστηρίου
Πρεμιέρα
17 Αυγούστου 2017

Δυο Αμερικανίδες αδελφές-πνευματίστριες μεσουρανούν στο Παρίσι του 1930 σε μια προσεγμένη και στιλάτη ταινία, που δυστυχώς φορτώνει υπερβολικά πολλά στους λεπτοκαμωμένους ώμους των δυο πρωταγωνιστριών, χωρίς λόγο ή αποτέλεσμα…

Η τρίτη ταινία της νεαρής Γαλλίδας σκηνοθέτριας έχει για πρωταγωνίστρια την πάντα αξιόπιστη (κι αξιοχάζευτη) Πόρτμαν, έχει μια κάποια ατμόσφαιρα (σχεδιασμός παραγωγής Κάτια Βίζκοπ) κι ένα υποσχόμενο θέμα: την άνοδο των πνευματιστικών αναζητήσεων στην μπουρζουαζία του Μεσοπολέμου με φόντο την έλευση του Β’ Παγκόσμιου. Βρισκόμαστε στα 1930 και οι Αμερικανίδες αδελφές-μέντιουμ Λόρα και Κέιτ Μπάρλοου (Πόρτμαν και Ντεπ, αντίστοιχα) ολοκληρώνουν την ευρωπαϊκή τουρνέ τους στο πανηδονιστικό Παρίσι. Η πρεσβύτερη Λόρα είναι ο ιθύνων νους των παραστάσεων, η Κέιτ είναι εκείνη που «πνευματίζεται» και συνομιλεί με τις ψυχές των νεκρών –λέει. Ε, και οσονούπω θα αρχίσουν τα μπερδέματα… Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα της ταινίας είναι ότι το κουτουρού και ασύνδετο σενάριο ρίχνει στο μείγμα και λίγο από κινηματογραφική παραφιλολογία, καθώς οι δυο αδελφές προσεγγίζονται από πλούσιο γαλλοεβραίο παραγωγό (Σαλινζέ, καλός) που θέλει να γυρίσει ταινία με θέμα τα μέντιουμ και τα live κατορθώματά τους. Επιπροσθέτως, η αφήγηση του «Πλανητάριου» πασπαλίζεται και με θριλερικό μυστήριο, αντισημιτική υστερία, και μπουρδουκλωμένες, αψυχολόγητες ερωτικές σχέσεις (μήλον της έριδος, ο μορφονιός που ενσαρκώνει ο Γκαρέλ). Άσε που όλα αυτά τα μαθαίνουμε μέσω φλασμπάκ…

Το πραγματικά μεγάλο πρόβλημα με την ταινία, ωστόσο, είναι ότι φαίνεται πως η δημιουργός της πιστεύει στα αλήθεια στις πνευματιστικές σεάνς (αν και άλλη έχει τελικά το χάρισμα…). Πράγματι, εμπνευσμένη, λέει, από τρεις υπαρκτές αμερικανίδες αδελφές, ονόματι Κοξ, που στα τέλη του 19ου αιώνα συνέβαλαν στη διάδοση των πνευματιστικών σεάνς –αλλά και από έναν επίσης υπαρκτό εβραίο κινηματογραφικό παραγωγό που καταστράφηκε εξαιτίας του αναδυόμενου αντισημιτισμού της εποχής– η Ζλοτοσφσκί πάει να μας πείσει για κάτι μεταφυσικό, μαγικό και αλλόκοσμο μέσα από μια ταινία ρηχή και καθόλου μαγική. Το σενάριο είναι ό,τι να’ναι, η θυγατέρα Ντεπ-Παραντί στο κομβικό ρόλο της Κέιτ είναι υπερβολικά μπλαζέ και «λίγη», ενώ συγχρόνως το πράγμα μοιάζει να διαδραματίζεται σήμερα, κι όχι στον Μεσοπόλεμο.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες