Κινηματογράφος | Ταινίες

Δουνκέρκη , 2017 (Dunkirk)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κρίστοφερ Νόλαν
Σενάριο
Κρίστοφερ Νόλαν
Πρωταγωνιστούν
Φιόν Ουάιτχεντ, Τομ Γκλιν-Κάρνι, Τζακ Λόουντεν, Χάρι Στάιλς, Ανιουρίν Μπαρνάρντ, Τζέιμς Ντ’Άρσι, Μπάρι Κέογκαν, Κένεθ Μπράνα, Κίλιαν Μέρφι, Μαρκ Ράιλανς, Τομ Χάρντι
Διάρκεια
106
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Πολεμικό δράμα
Πρεμιέρα
24 Αυγούστου 2017

Μεγαλειώδες σινεμά χωρίς ψηφιακές εκπτώσεις, υπέροχο σάουντρακ και άψογη σεναριακή δομή, που σε μεταφέρουν κανονικά στην παραλία της Δουνκέρκης και στην διάσωση των Βρετανών στρατιωτών από το σφυροκόπημα των Ναζί.

Τέλη Μαΐου του 1940, στην αυγή του Β’ Παγκόσμιου, κοντά 300.000 Βρετανοί στρατιώτες, μαζί με 100.000 Γάλλους, Βέλγους και Καναδούς βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στην παραλία της Δουνκέρκης στη βόρεια Γαλλία. Οι χιτλερικές δυνάμεις είχαν κερδίσει τη μάχη που προηγήθηκε και τώρα τους είχαν στριμώξει από αέρα και ξηρά στους αμμόλοφους μιας ακτής με τόσο ρηχά νερά, που τα πλοία του βρετανικού ναυτικού ήταν αδύνατον να προσεγγίσουν για να περισώσουν τους στρατιώτες. Υπακούοντας την προτροπή των αρχών –κι επιδεικνύοντας εκείνη την παροιμιώδη παλικαρίσια αυτοκυριαρχία που χαρακτηρίζει τους κατοίκους του Νησιού– χιλιάδες απλοί «θαλασσινοί» πολίτες ξανοίχτηκαν με τα σκαφάκια τους στο στενό της Μάγχης, και με την κάλυψη των πιλότων των Spitfire, κατάφεραν να σώσουν τους περισσότερους από τους έντρομους στρατιώτες. Η επιχείρηση με την κωδική ονομασία Dynamo, που οδήγησε στο επιλεγόμενο «θαύμα της Δουνκέρκης», συνιστά μια από τις λαμπρότερες σελίδες της νεότερης βρετανικής πολεμικής ιστορίας. Κι ο Νόλαν της περιποιεί την τιμή που της αρμόζει παραδίδοντας μια μεγαλειώδη ταινία, όπου τα πρόσωπα απλώς υπηρετούν την ιστορίαˑ κυρίως, όμως, την Ιστορία, που παραλίγο να μην είχε γραφεί έτσι όπως την ξέρουμε σήμερα.

Το εξαιρετικό σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη –που δικαίως και ολόσωστα έχει ελάχιστους διαλόγους– συνυφαίνει τη δράση στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα παρακολουθώντας αντίστοιχα έναν αμούστακο στρατιώτη (ο πρωτοεμφανιζόμενος Ουάιτχεντ) στην παραλία, τον καλοντυμένο κύριο Ντόσον (Ράιλανς), που με το ιστιοπλοϊκό του, τον γιό του (Γκλιν-Γκάρνεϊ) κι έναν φίλο του (Κέογκαν) παίρνουν μέρος στην επιχείρηση σωτηρίας, και, τέλος, έναν παράτολμο βρετανό πιλότο (Χάρντι) που καταδιώκει τα γερμανικά μαχητικά. Με αρωγούς την φωτογραφία (Χόιτε Βαν Χόιτεμα) και το μοντάζ (Λι Σμιθ), ο Νόλαν μπαινοβγαίνει στις παράλληλες ιστορίες αυτών των προσώπων, ανακατεύοντάς τες με εκείνες του ναυτικού διοικητή (Μπράνα), ενός επιζήσαντα (Μέρφι) ναυαγισμένης τορπιλακάτου, αλλά και σχεδόν όλων των κομπάρσων που φευγαλέα συνεισφέρουν σε αυτή την ρεαλιστική μα ταυτόχρονα ποιητική καταγραφή της εκκένωσης της Δουνκέρκης. Κι όλα αυτά τα εναγώνια, ο Νόλαν τα φιλμάρισε με τον «παλιό» τρόποˑ με 65άρι φιλμ, με αληθινά Spitfire να πετούν, με vintage σκάφη να βολοδέρνουν στην παλίρροια της αληθινής Δουνκέρκης και εκατοντάδες κομπάρσους να μεταφέρουν όλη την γκάμα συναισθημάτων σε ένα πεδίο μάχης του Β’ Παγκόσμιου (για τους φαν του Χάρι Στάιλς, το μέλος των One Direction πραγματοποιεί ένα καθ’ όλα αξιοπρεπές κινηματογραφικό ντεμπούτο). Η δε οπτική φαντασμαγορία που παραδίδει ο Νόλαν ενισχύεται τελεσίδικα από το εξαιρετικό σάουντρακ, που υπογράφει ο εμπειρότατος Χανς Ζίμερ, βάζοντας πίσω από τα έγχορδα και τις μελωδίες του φυσικούς ήχους –με προεξάρχον το τικ-τακ ενός ρολογιού που μετράει αντίστροφα τον ανελέητο ιστορικό χρόνο. Ωραίο σινεμά, αλήθεια.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες