ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Logan lucky , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Στίβεν Σόντερμπεργκ
Σενάριο
Ρεμπέκα Μπλαντ
Πρωταγωνιστούν
Τσάνινγκ Τέιτουμ, Άνταμ Ντράιβερ, Ντάνιελ Κρεγκ, Σεθ ΜακΦάλραν, Κέιτι Χολμς, Φάρα Μακένζι, Χίλαρι Σουάνκ, Κάθριν Ουότερστον, Σεμπάστιαν Σταν, Ράιλι Κίο
Διάρκεια
119
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κωμωδία δράσης
Πρεμιέρα
29 Αυγούστου 2017

Υπέροχα σκηνοθετημένος και εξίσου εξαιρετικά παιγμένος ύμνος στην εργατική Δυτική Βιρτζίνια και στους επιεικώς παράξενους ανθρώπους της, με όχημα μια εξωφρενική ληστεία που σκαρώνουν δυο παροιμιωδώς γκαντέμηδες αδελφοί.

Ο ολίγον κουτσός εργάτης, Τζίμι Λόγκαν (Τέιτουμ), διαζευγμένος πατέρας της επτάχρονης Σάντι (Μακένζι, απίθανη «άσχημη» φατσούλα) που υπεραγαπά, αποφασίζει πως ήρθε η ώρα να σπάσει την θρυλική γκαντεμιά που δέρνει την φαμίλια του εδώ και γενιές, όπως λέει ο ημι-αστικός μύθος σε αυτή την γωνιά της Δυτικής Βιριτζίνια. Και μαζί με τον μονόχειρα και επιεικώς ιδιόρρυθμο αδελφό του, Κλάιντ (Ντράιβερ), που δουλεύει ως μπάρμαν, θα οργανώσουν μέχρι και ολιγόωρη… απόδραση του κατάδικου-ειδικού στις εκρήξεις, Τζο Μπανγκ (Κρεγκ), από το νοσοκομείο της φυλακής προκειμένου να κλέψουν, μαζί με μια χούφτα άλλων απίθανων συνεργών, 14 εκατομμύρια δολάρια (μάλλον) από την Πίστα Αγώνων Ταχύτητας της Σάρλοτβιλ (ναι, της κουκλουξκλανικής επικαιρότητας) στη διάρκεια του κορυφαίου ετήσιου γκραν-πρι. Αυτή η ιστορία, της πρωτοεμφανιζόμενης Μπλαντ, δικαίως ενθουσίασε τον Σόντερμπεργκ. Αρχικά, ομολογώ, μόλις κατάλαβα τι παίζει ως προς το στόρι, θέλησα ασυνείδητα να μειώσω, να σαμποτάρω την ταινία –μου φάνηκε πολύ «εύκολη». Πολύ σύντομα, ωστόσο, κατάλαβα πως την έβρισκα σφόδρα με τις ερμηνείες όλου του φ ο β ε ρ ο ύ  καστ (περισσότερα παρακάτω) και πως η πάντα ακριβής, ανθρωποκεντρική σκηνοθεσία του Σόντερμπεργκ με είχε συνεπάρει κανονικότατα.

Δίπλα στην σκέτη σα-να-πούμε αγωνία για την έκβαση της εξωφρενικής ληστείας, σενάριο, σκηνοθέτης και ηθοποιοί ζωγραφίζουν ένα απίστευτων αποχρώσεων πολυπρισματικό πορτρέτο της Ουέστ Βιρτζίνια, της πολιτείας που τραγουδάει σε κομβικά σημεία της ταινίας ο πασίγνωστος, υπέροχος ύμνος του Τζον Ντένβερ, «Take Me Home». Άνθρωποι της εργατιάς, ολίγον γκάου, χωρίς καμία γκλαμουριά, ή επιτήδευση, με τα νότια, σουρεαλιστικά γραφικά ήθη τους (η σκηνή στα παιδικά καλλιστεία στα οποία διαγωνίζεται η μικρή Σάντι, είναι όλα τα λεφτά) εκτελούν μια εντελώς αυτοσχέδια, παντεντιάρικη ληστεία –που συγκρατείται με… λαστιχάκια (θα καταλάβετε όταν το δείτεˑ που θα το δείτε). Ωραία, σκεπτόμενα ανάλαφρη ταινία. Κι έχει κι ένα κ α σ τ, να το πιείς στο ποτήρι. Η κυνικο-αιθέρια εθελόντρια-γιατρός της Ουότερστον σε φευγαλέο ρόλο-κλειδί, η απολαυστική υποτονική φυσικότητα με την οποία ο πάντα σούπερ, Ντράιβερ, ερμηνεύει τον ιδιόρρυθμο μπάρμαν, η αστυνομικός-σκύλα που ενσαρκώνει με υπέροχη σωματικότητα η Σουάνκ, ο αειβελτιούμενος Τέιτουμ… Αλλά, πραγματικά, αξίζει να δεις την ταινία μόνο για τον Τζον Μπανγκ (όνομα και πράμα), που πλάθει ο Κρεγκ με οξυζεναρισμένο (και περισσότερο απ’ ό,τι έχει) μαλλί, με τατού και με μια απολαυστική σχεδόν νότια προφορά. Εξαιρετικός ο Μποντ.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες