Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Βαλέριαν και η πόλη με τους χίλιους πλανήτες , 2017 (Valerian and the City of a Thousand Planets)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λικ Μπεσόν
Σενάριο
Λικ Μπεσόν
Πρωταγωνιστούν
Ντέιν ΝτεΧάαν, Κάρα Ντελεβίν, Κλάιβ Όουεν, Κρις Γου, Ίθαν Χοκ, Ριάνα, Χέρμπι Χάνκοκ, Ρούντκερ Χάουερ
Διάρκεια
137
Χώρα
Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κίνα, Καναδάς
Είδος
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (και σε 3D)
Πρεμιέρα
31 Αυγούστου 2017

Τα 197 εκατομμύρια ευρώ της (ακριβότερης έως σήμερα γαλλικής) παραγωγής βγάζουν μάτι, η μουσική του Ντεσπλά δένει αποτελεσματικά το όλον, η ταινία βλέπεται αβίαστα...

Με μια συγκέντρωση συμπαραγωγών, που θυμίζει μικρή σύσκεψη του ΟΗΕ, και ένα παιδιόθεν, λέει, κόλλημα με το πρωτοποριακό γαλλικό γραφιστικό μυθιστόρημα της δεκαετίας του 1970, «Βαλεριάν και Λορελίν», ο Μπεσόν επιστρέφει σε σκηνοθεσία και σενάριο παραδίδοντας μια σινεμεταφορά που συνδυάζει κάργα ψηφιακό εφέ και παλιομοδίτικο στόρι. Επιλογή που έχει τα καλά της (χαζεύεις, ξερωγώ, όλα αυτά τα φουτουριστικά περιβάλλοντα, ή τα ευφάνταστα άλιεν, ενώ παρακολουθείς ένα απλό στόρι με καλούς-κακούς και αγόρι-κορίτσι), αλλά έχει και τα κακά της. Κοντολογίς, υπερψηφιακό σινεμά που απευθύνεται σε πρώιμους εφήβους (αυτούς, που βάζουν φωτογραφία της Ντελεβίν ως φόντο στην οθόνη τους). Στην εναρκτήρια σεκάνς, υπό τους ήχους του αξεπέραστου «Space Oddity» του Μπόουι, βλέπουμε μια ταχύρρυθμη εξιστόρηση της κατάκτησης του διαστήματος από τον άνθρωπο –από το 1969 μέχρι τον 28ο αιώνα, οπότε και λαμβάνει χώρα η ιστορία του Βαλέριαν (ΝτεΧάαν) και της Λόρελιν (Ντελεβίν, μια χαρά η νεαρή μοντέλα), δυο πρακτόρων της διαγαλαξιακής ομοσπονδίας που διοικεί το πολυσυλλεκτικό σύμπαν.

Αμέσως μετά, καταδυόμαστε σε ένα πλήρως ψηφιακό ειδυλλιακό πλανήτη (που φέρνει σε μέτριο βιντεογκέιμ), όπου μια ψιλόλιγνη, πασιφιστική φυλή (που θυμίζει τους Να’βι του «Avatar») έχει στην κατοχή της τον Μετατροπέα, ένα γλυκύτατο ζωάκι σαν διασταύρωση δεινόσαυρου με τρολ, το οποίο πολλαπλασιάζει εντυπωσιακά ότι του βάλεις να φάει (ναι, και χρήμα, προφανώς). Κι όταν ο Κυβερνήτης, Αρούν Φίλιτ (Όουεν) καλεί τους πράκτορες Βαλέριαν και Λόρελιν για τη νέα τους ειδική αποστολή, τους αναθέτει να βρουν τον τελευταίο εναπομείναντα Μετατροπέα, τον οποίο, προφανώς, επιβουλεύονται οι κακοί του σύμπαντος. Η δράση εκτυλίσσεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Άλφα, μια πόλη-μαμούθ που φιλοξενεί κάθε καρυδιάς καρύδι από ολόκληρο το σύμπαν –και που εικαστικά γέρνει πότε προς σκοτεινό «Blade Runner», άλλοτε σε εικονική πραγματικότητα πολλαπλών διαστάσεων, ή σε «διαστημοπλοιακές» φάσεις τύπου «Star Trek». Περισσότερο, όμως, από την έκβαση της αποστολής, η ταινία ασχολείται με το αναδυόμενο φλερτ μεταξύ Βαλέριαν και Λόρελιν. Κι ενώ η Ντελεβίν πείθει ως σκληρό, αυτόφωτο γκομενάκι με βιτριολικές ατάκες, ο ΝτεΧάαν δεν τα πολυκαταφέρνει ως διαγαλαξιακός κορτάκιας. Τα 197 εκατομμύρια ευρώ της (ακριβότερης έως σήμερα γαλλικής) παραγωγής βγάζουν μάτι, η μουσική του Ντεσπλά δένει αποτελεσματικά το όλον, η ταινία βλέπεται αβίαστα –ε, ως εκεί.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες