ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Detroit | Μια Οργισμένη Πόλη , 2017 (Detroit)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κάθριν Μπίγκελοου
Σενάριο
Μαρκ Μπόαλ
Πρωταγωνιστούν
Τζον Μπογιέγκα, Ουίλ Πούλτερ, Άλτζι Σμιθ, Τζέικομπ Λάτιμορ, Τζέισον Μίτσελ, Χάνα Μάρεϊ, Τζακ Ρέινορ, Κάιτλιν Ντέβερ
Διάρκεια
143
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δράμα αγωνίας
Πρεμιέρα
07 Σεπτεμβρίου 2017

Το έντονο, ωμό και δουλεμένο σινεμά της Μπίγκελοου καταδύεται στα αιματηρά γεγονότα ρατσιστικής βίας και αστυνομικής βαναυσότητας που συνέβησαν τον Ιούλιο του 1967 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν.

Η μοναδική γυναίκα που έχει ποτέ κερδίσει Όσκαρ σκηνοθεσίας («The Hurt Locker», 2009) επιλέγει και πάλι ένα κοινωνικά αιχμηρό, «πολεμικό» θέμα για τη νέα της ταινία. Και το προσεγγίζει με την γνωστή της ενδελέχεια (στην προετοιμασία με τον μονιμά σεναριογράφο Μπόαλ), ορμή και αποκαλυπτική διάθεση. Το «Ντιτρόιτ» επιστρέφει στα τέλη Ιουλίου του 1967, όταν οι κοινωνικές αναταραχές –που είχαν ξεσπάσει σε πολλές αμερικανικές μεγαλουπόλεις με αφορμή τον πόλεμο στο Βιετνάμ και τον συνεχιζόμενο ρατσισμό κατά των μαύρων– οδήγησαν σε αιματηρή κλιμάκωση στην τότε βιομηχανική πόλη του Μίσιγκαν. Ανακατεύοντας υπαρκτά πρόσωπα –όπως ο μαύρος σεκιουριτάς που ενσαρκώνει ο Μπογιέγκα (του «Star Wars 7») , ή το μέλος του μαύρου φωνητικού συγκροτήματος The Dramatics που υποδύεται ο Σμιθ– με επινοημένα –σαν τον ψυχοπαθή, βίαιο αστυνόμο του Πούλτερ– η Μπίγκελοου κορυφώνει την καταγραφή-καταγγελία της με όσα ανεπίτρεπτα συνέβησαν στο μοτέλ «Algiers» τη νύχτα της 25ης Ιουλίου 1967.

Ο λόγος, για το ντου που πραγματοποίησαν στο εν λόγω φτηνό ξενοδοχείο η αστυνομία του Ντιτρόιτ, η πολιτοφυλακή του Μίσιγκαν, και η εθνοφυλακή του στρατού (μαζί με τον προαναφερθέντα σεκιουριτά), ανακρίνοντας εξευτελιστικά και με υπέρμετρη βαναυσότητα τους ανυποψίαστους ενοίκους για κάτι πυροβολισμούς που είχαν ακουστεί. Χωρίς ωραιοποιήσεις (η ωμότητα ίσως φανεί αβάσταχτη σε κάποιους θεατές) και με την νευρική κάμερα στο χέρι του Μπάρι Άκροϊντ, η Μπίγκελοου φιλμάρει διεξοδικά την κατάπτυστη ανάκριση –που είχε και δυο νεκρούς– διακόπτοντάς την κάθε τόσο με εξελίξεις από άλλα μέτωπα των ταραχών και της πλοκής. Σε άλλο τόνο, αλλά εξίσου δυνατοί, οι τίτλοι έναρξης με τα «φολκλορικά» κινούμενα σχέδια από πίνακες του Τζέικομπ Λόρενς προϊδεάζουν (κάπως) για όσα αποτρόπαια αφηγείται χωρίς περιστροφές η ταινία. Άλλωστε, η Μπίγκελοου δεν φημίζεται για τις «βολικές» ταινίες της. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το πιο δυνατό χαρτί του φιλμ είναι το ότι 50 χρόνια μετά τα επεισόδια στο Ντιτρόιτ, λίγα πράματα έχουν αλλάξει στις πρακτικές της αμερικανικής δημόσιας τάξης, ή στη νοοτροπία αρκετών συμπατριωτών του ξανθού Ντόναλντ…

 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες