ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

American Made , 2017 (American Made)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νταγκ Λίμαν
Σενάριο
Γκάρι Σπινέλι
Πρωταγωνιστούν
Τομ Κρουζ, Σάρα Ράιτ Όλσεν, Ντόναλ Γκλίσον, Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς, Αλεχάντρο Έντα
Διάρκεια
115
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Βιογραφική δραμεντί δράσης (;)
Πρεμιέρα
07 Σεπτεμβρίου 2017

Η απίθανη ιστορία του πιλότου Μπάρι Σιλ, που στα τέλη του 1970 έβγαζε εκατομμύρια δουλεύοντας για τη CIA και το κολομβιανό ναρκωκαρτέλ ταυτόχρονα, δοσμένη με έναν αμήχανα ανάλαφρο τόνο.

Ο Μπάρι Σιλ (1939-1986) ήταν ένας οικογενειάρχης πιλότος της TWA που, όταν αποκαλύφθηκε ότι έκανε διάφορες λαθραίες «μεταφορές», αντάλλαξε την φυλάκισή του συνεργαζόμενος με την CIA και φωτογραφίζοντας από αέρος κρησφύγετα των αριστερών Σαντινίστας της Νικαράγουα. Και πληρωνόταν έξτρα, βέβαια. Στην πορεία, άρχισε να μεταφέρει και τεράστια πακέτα κοκαΐνης, τα οποία πετούσε από το αεροπλάνο του στους βάλτους της Λουιζιάνα για λογαριασμό του αναδυόμενου τότε κολομβιανού καρτέλ κοκαΐνης του Πάμπλο Εσκομπάρ. Α, και έκανε και λαθρεμπόριο όπλων, πάντα υπό τα στραβά μάτια των αρχών. Τελικώς, στα μέσα του 1980 η δραστηριότητά του μπλέχτηκε με το διαβόητο κρατικό σκάνδαλο Ιράν-Κόντρας και το άστρο του έδυσε. Αυτόν τον τύπο, λοιπόν, αποφάσισε να ενσαρκώσει ο υπεραστήρ Κρουζ, τσαλακώνοντας, υποτίθεται, την άψογη εικόνα του. Μπα, μην ανησυχείτε: ο Τομ πάντα χαμογελά θανατηφόρα, πάντα βρίσκεται σε φοβερή φυσική κατάσταση και πάντα, έξτρα μπόνους, κάνει όλα σχεδόν τα κασκαντεριλίκια μονάχος του (εδώ, ας πούμε, πιλοτάρει με στιλ).

Ο έμπειρος Λίμαν –σκηνοθέτης του Τομ και στο «Στα όρια του αύριο» – κινηματογραφεί όλη αυτή την απίστευτη ιστορία με τόνο ανάλαφρο (υπάρχουν οριακά σατιρικοί διάλογοι μεταξύ του Κρουζ-Σιλ και του στελέχους της CIA που υποδύεται ωραία ο Γκλίσον), δίνοντας έμφαση σε αστείες εξωφρενικές λεπτομέρειες της υπόθεσης (όπως, ξερωγώ, τα άπειρα ναρκω-λεφτά που ξεχειλίζουν από ντουλάπες, κούτες ή το χώμα του κήπου του Σιλ). Με το ίδιο ανάλαφρα καυστικό υφάκι, η ταινία ξεμπροστιάζει τις ανήθικες, δαιδαλώδεις μεθοδεύσεις της αμερικανικής διακυβέρνησης τριών προέδρων (Κάρτερ, Ρέιγκαν και ο Κλίντον, που εμφανίζεται μέσω… τηλεφώνου ως τότε κυβερνήτης του Άρκανσο, όπου είχε την βάση του ο Σιλ). Σκηνές στο δικαστήριο, σε φυλακή της Νικαράγουα, ή στο αρχηγείο της CIA παρουσιάζονται με τονισμένο το κωμικό στοιχείο, ενώ από δίπλα η (κυρίως ιπτάμενη) δράση αποζημιώνει τους κλασικούς φαν του Κρουζ με λατινοαμερικάνικες ζούγκλες και αχανή μπαγιού.

Μόνο που, δυστυχώς, αυτό το αφηγηματικό μοτίβο καθηλώνει αμήχανα την ταινία κάπου μεταξύ σάτιρας και βιογραφικής περιπέτειας, χωρίς να είναι κανένα από τα δύο. Και χωρίς, βέβαια, ο Κρουζ να καταφέρνει να μεταδώσει κάτι από τον χαμαιλεοντικό οπορτουνισμό του αληθινού Σιλ. Δηλαδή, δεν προσπαθεί καν να σ’ τον μεταδώσει. Του αρκεί η δική του σταρο-εκδοχή για αυτό το πιόνι που ανδρώθηκε με τις ευλογίες του βαθέως αμερικανικού κράτους. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες