ΤΡΙΤΗ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Annabelle | Creation , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντέιβιντ Φ. Σάντμπεργκ
Σενάριο
Γκάρι Ντόμπερμαν
Πρωταγωνιστούν
Άντονι ΛαΠάλια, Μιράντα Ότο, Στέφανι Σίγκμαν, Τάλιθα Μπέιτμαν, Λούλου Γουίλσον, Φιλίπα Αν Κούλτχαρντ, Γκρέις Φούλτον, Λου Λου Σάφραν, Σαμάρα Λι, Ταϊλερ Μπακ
Διάρκεια
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Πρεμιέρα
14 Σεπτεμβρίου 2017

Το πρίκουελ με το από πού κρατάει η σκούφια της κακάσχημης, δαιμονικής κούκλας, Άναμπελ, σε μια ταινία με κακό σενάριο, που σώζεται πανηγυρικά χάρη στη σκηνοθεσία του Σουηδού Σάντμπεργκ.

Που λέτε, λοιπόν, βρισκόμαστε στα μέσα του 1950 και βλέπουμε τον μεσόκοπο κουκλοποιό, Σάμουελ Μάλινς (ΛαΠάλια) και την κατάκοιτη γυναίκα του (Ότο) να μετατρέπουν το σπίτι τους σε καταφύγιο για έξι-εφτά ορφανά από παρακείμενο κατεστραμμένο ίδρυμα. Μόνο που η κίνησή τους αυτή σχετίζεται με τον προ ετών τραγικό θάνατο της κόρης του ζεύγους, Άναμπελ, τον οποίον βλέπουμε στον πρόλογο… Οι χαροκαμένοι γονιοί έχουν επίσης αντικαταστήσει, τρόπον τινά, την αδικοχαμένη θυγατέρα τους με την γνωστή κακάσχημη κούκλα… Και καλωσορίζουν τα ορφανά με την ρητή εντολή να μην μπει κανείς στο κλειδωμένο δωμάτιο της Άναμπελ. Ναι, καλά: μπες-βγες σαν πόρτα πολυκαταστήματος θα το κάνουν οι ορφανές παιδίσκες το δαχτυλοδεικτούμενο δωμάτιο. Ε, και θα βάλει τα πράματα στη θέση τους το κακό πνεύμα που «διοικεί» την κούκλα και βάφει την οθόνη με (αρκετό, όχι υπερβολικό) αίμα.

Δεν κομίζει τίποτα καινούριο ή αξιόλογο αυτή η νέα προσθήκη στο φραντσάιζ με τις ταινίες που ξεπήδησαν από το, σχεδόν κλασικό πια, «Το κάλεσμα» του Τζον Ουάν (που εδώ, είναι παραγωγός). Και θα την κουβεντιάζαμε πολύ χειρότερα, αν δεν την είχε σκηνοθετήσει ο Σάντμπεργκ, ο ανερχόμενος νεαρός Σουηδός που ντεμπουτάρισε στην μεγάλου μήκους με το «Μη σβήσεις το φως!». Με αρωγό την φωτογραφία (Μαξίμ Αλεξάντρ), ο Σάντμπεργκ παίζει και πάλι σαγηνευτικά με τις πηγές φωτός (και στα εξωτερικά του πλάνα), δομεί ωραία το σασπένς γύρω από φευγαλέες σκιές στο βάθος (ή σου φάνηκε;), παίζει με το φλου και την χαμηλόφωνη ομιλία των ηθοποιών –και σκύβεις να ακούσεις και, μπαμ! σ’ το ρίχνει το κοψοχόλιασμα, ενίοτε χωρίς καν συνοδευτική μουσική υπόκρουση. Η δε σκηνή με τη σακατεμένη από την πολιομυελίτιδα ανήλικη πρωταγωνίστρια (Μπέιτμαν, καλή), που πασχίζει να ξεφύγει από το δαιμονικό πνεύμα ανεβοκατεβαίνοντας την σκάλα με πρωτόλειο μηχανικό κάθισμα, είναι σίγουρα μαστόρικη. Μολαταύτα, θεωρώ… -κάποιος να κάψει δια παντός την σιχτιρισμένη την κούκλα!

Φωτογραφίες