Κινηματογράφος | Ταινίες

Ακόμη κρύβομαι για να καπνίσω , 2016 (À mon âge je me cache encore pour fumer)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ραϊάνα
Σενάριο
Ραϊάνα
Πρωταγωνιστούν
Χιάμ Αμπάς, Φαντιλά Μπελκεμπλά, Νάντια Κάσι, Νασιμά Μπενσικού, Σάρα Λαϊσάκ, Μαϊμουνά, Λίνα Σουαλέμ, Φετχί Γκαλέζ
Διάρκεια
90
Χώρα
Αλγερία, Γαλλία
Είδος
Κοινωνικό δράμα
Πρεμιέρα
21 Σεπτεμβρίου 2017

Ένας εκρηκτικός φεμινιστικός λυγμός βγαίνει από καταπιεσμένες γυναίκες όλων των ηλικιών σε ένα χαμάμ του Αλγεριού, στην ταινία της πρωτοεμφανιζόμενης Ραϊάνα που, δυστυχώς, δεν κρύβει την θεατρική προέλευσή της.

Εγκατεστημένη στη Γαλλία, και αδήριτη πολέμιος του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην πατρίδα της, η Αλγερινή Ραϊάνα (Ομπερμεγιέρ) μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το δικό της θεατρικό του 2009 πραγματοποιώντας το (ενδιαφέρον) σκηνοθετικό της ντεμπούτο. Με ένα καστ σχεδόν αποκλειστικά γυναικείο, το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας εκτυλίσσεται μέσα σε ένα χαμάμ γυναικών, που διατηρεί στο Αλγέρι η 50χρονη Φατιμά (Αμπάς). Και οι «πολεμικές» προθέσεις της σκηνοθέτιδας αποκαλύπτονται από την πρώτη σκηνή, όταν βλέπουμε την Φατιμά να βιάζεται ασάλιωτα από τον σύζυγο, πριν κινήσει για να ανοίξει το χαμάμ, και να κάνει το πρώτο παρηγορητικό τσιγάρο της ημέρας. Μέσα στο 24ωρο που «διαρκεί» η ταινία, δεκάδες γυναίκες κάθε ηλικίας, οι περισσότερες τακτικές θαμώνες, θα καταφθάσουν στο ατμόλουτρο της Φατιμά, το οποίο λειτουργεί ως καταφύγιο από τις αναταραχές στην χώρα, μα κυρίως, από την μισογυνική καταπίεση που υφίστανται αυτές οι γυναίκες (ξέρεις τι θα πει να μπορείς επιτέλους να βγάλεις το χιτζάμπ σου και να καπνίσεις ένα τσιγάρο, βρε αδελφέ;). Κεντρικός μοχλός της πλοκής, η ιστορία της 16χρονης Μεριέμ (Σουαλέμ), που έχει μείνει έγκυος και κρύβεται στο χαμάμ καταδιωκόμενη από τον «προσβεβλημένο» αδελφό της (Γκαλέζ) και το παπαδαριό.

Φορτισμένες συζητήσεις με τολμηρά θέματα, όπως η συνουσία και ο οργασμός, ένας ξεγυρισμένος καυγάς μεταξύ μιας θρήσκας υποστηρίκτριας του φανατικού Ισλάμ (Μπενσικού) και ενός θύματός του (Λαϊσάκ), πολλά τσιγάρα, εξομολογήσεις και προσωπικές τραγωδίες, μαζί με μικρές νίκες –όπως το πολυπόθητο διαζύγιο μιανής– μπλέκονται με μασάζ και αποτριχώσεις σε αυτή την σίγουρα παρρησιαστική ταινία που υπογράφει, ως παραγωγός, η Μισέλ Γαβρά. Καίτοι υπερβολικά θεατρική, χωροταξικά «περιορισμένη» και αβαθής στον χειρισμό κάποιων καταστάσεων, η ταινία έχει ένα ας πούμε πρόσθετο ελληνικό ενδιαφέρον, αφού γυρίστηκε στο εμβληματικό Μπέη Χαμάμ της Θεσσαλονίκης (με διευθύντρια φωτογραφίας την Ολυμπία Μυτιληναίου, τα εξωτερικά στο Αλγέρι γυρίστηκαν από τον Μοχάμεντ Ταγιέμπ-Λαγκουνέ), ενώ απέσπασε και το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ της συμπρωτεύουσας.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες