Κινηματογράφος | Ταινίες

Ομίχλη τον Αύγουστο , 2016 (Nebel im August)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κάι Βέσελ
Σενάριο
Χόλγκερ Κάρστεν Σμιτ
Πρωταγωνιστούν
Ίβο Πίτσκερ, Σεμπάστιαν Κοχ, Φρίτσι Χάμπερλαντ, Τόμας Σούμπερτ, Γιούλε Χέρμαν, Μπράνκο Σαμαρόφσκι
Διάρκεια
121
Χώρα
Γερμανία
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
21 Σεπτεμβρίου 2017

Το ιατρικό πρόγραμμα ευθανασίας «αδυνάτων» των Ναζί, μέσα από τα μάτια ενός ανήλικου Ρομά που ζει σε ψυχιατρικό κατάστημα, σε μια συμβατική και κάπως στεγνή μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος.

Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του μικρού Ερνστ Λόσα, το μυθιστόρημα του γερμανού συγγραφέα-δημοσιογράφου, Ρόμπερτ Ντόμες, στο οποίο βασίζεται η ταινία, φωτίζει το αποτρόπαιο πρόγραμμα ευθανασίας «ζαβών» ή «κατώτερων» ατόμων που εμπνεύστηκαν και εκτέλεσαν γιατροί του Τρίτου Ράιχ στην Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο. Και δεδομένου ότι στην σινεμεταφορά η όλη εξιστόρηση γίνεται μέσα από τα μάτια του Ερνστ, ενός κοντοκουρεμένου σκιαγμένου 13χρονου Ρομά, η ταινία ευτυχεί με την ωραία, εσωτερική ερμηνεία του μικρού Πίτσκερ. Δυστυχώς, κατά τα λοιπά, η ταινία απλώς «περιγράφει» αποστειρωμένα όσα συμβαίνουν στο σανατόριο του δόκτορος Βέρνερ Φέιτχαουζεν (Κοχ, κάπως αμήχανος), όπου στέλνεται από την Κοινωνική Πρόνοια ο ορφανός Ερνστ. Εν μέσω νοητικά καθυστερημένων, δύσμορφων, άρρωστων, ή απλώς «διαφορετικών» παιδιών και ενηλίκων, ο Ερνστ, με την στήριξη μιας συμπονετικής νοσοκόμας, θα νιώσει θαλπωρή. Και θα πιάσει φιλία με την Ναντλ (Χέρμαν) μια συνομήλική του τρόφιμη. Γρήγορα, ωστόσο, θα ανακαλύψει με τρόμο τι κρύβεται πίσω από τις συχνές «εξαφανίσεις» συν-νοσηλευόμενων. Και θα προσπαθήσει να αντιδράσει… 

Παρά την τεχνική της αρτιότητα, την σωστή ανασύσταση εποχής, και την ωραία φωτογραφία (Χάγκεν Μπογκντάνσκι), η ταινία δεν καταφέρνει να αγγίξει την ψυχή θεατή. Κυρίως, επειδή απουσιάζει η συναισθηματική διάσταση πίσω από τον «ευγονικό» εφιάλτη. Η σοκαριστική αντίστιξη, ας πούμε, μεταξύ του πράου, ευσυνείδητου δόκτορα Φέιτχαουζεν και του όλεθρου που ο ίδιος σπέρνει μεθοδικά στο όνομα της ιατρικής επιστήμης δεν αποτυπώνεται στην ερμηνεία του Κοχˑ και γι’ αυτό, μάλλον δεν φταίει ο καλός ηθοποιός… Συγχρόνως, οι διάλογοι μεταξύ Ερνστ και Ναντλ φαντάζουν ψεύτικοι, πολύ μακριά από το πώς θα μίλαγαν μεταξύ τους δυο παιδιά. Πάντως, η ταινία είναι αξιοπρεπής, το δε θέμα της ξεκάθαρα συγκλονιστικό.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες