Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Λιακάδα Μέσα μου , 2017 (Un beau soleil intérieur)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κλερ Ντενί
Σενάριο
Κριστίν Ανζό, Κλερ Ντενί
Πρωταγωνιστούν
Ζιλιέτ Μπινός, Ξαβιέ Μποβουά, Μπρουνό Πονταλιντές, Νικολά Ντιβοσέλ, Ζοσιάν Μπαλασκό, Λορόν Γκεβίλ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Πολ Μπλεν
Διάρκεια
94
Χώρα
Γαλλία, Βέλγιο
Είδος
Ρομαντική δραμεντί
Πρεμιέρα
05 Οκτωβρίου 2017

Η Μπινός κεντάει ως διαζευγμένη 50άρα που πασχίζει να βρει ερωτικό σύντροφο –κυρίως, όμως, πασχίζει να βρει τι θέλει, σε μια ρομαντική δραμεντί που πάει πέρα από εύκολα κλισέ.

Η καλλιτέχνιδα Ιζαμπέλ (Μπινός, θαυμάσια, όλο χυμούς και αποχρώσεις) είναι μια χωρισμένη μάνα στα 50-κάτι της, που σ’ όλη την ταινία προσπαθεί να βρει έναν άντρα της προκοπής για να κάνει σχέση. Ή, έστω, λίγο σεξ της προκοπής, βρε αδελφέ… Την πρώτη φορά που την βλέπουμε έχει μια δύστοκη (και αρκούντως… γλαφυρή) συνουσία με τον τραπεζίτη Βανσέν (Μποβουά) που αφήνει και τους δυο ψιλοανικανοποίητους. Αλλά η ικανοποίηση και η πληρότητα, ψυχική και σαρκική, δεν θα της κάτσει ούτε με τον νεαρό ηθοποιό (Ντιβοσέλ), ούτε με τον πρώην της (Γκρεβίλ), μηδέ με έναν συνάδελφο καλλιτέχνη (Πονταλιντές), ή τον άγνωστο τυπ΄σ του κλαμπ (Μπλεν). Κι ο υποψήφιος καινούριος μνηστήρας του Ντεπαρντιέ, που εμφανίζεται σχεδόν ταυτόχρονα με τους τίτλους τέλους ξεστομίζοντας τη φράση του πρωτότυπου γαλλικού τίτλου, δεν υπόσχεται το χάπι εντ μια τυπικής ρομαντικής τραγικωμωδίας… Αλλά δεν θα περίμενε κανείς μια κλισαρισμένη rom-com από την Ντενί, που στα 71 της τολμάει μια αφήγηση βασισμένη σχεδόν αποκλειστικά στους διαλόγους (και τις ερμηνείες), πολύ μακριά από το ελλειπτικό, αρτιστίκ ύφος των πιο γνωστών ταινιών της.

Καίτοι πρόκειται για ταινία καμωμένη κυρίως από γυναίκες (η συγγραφέας Ανζό συνυπογράφει το σενάριο, η Ανιές Γκοντάρ φιλμάρει), υπεύθυνοι για τις απανωτές νίλες της Ιζαμπέλ δεν είναι μόνο οι σκατένιοι άντρες. Έχουν και αυτοί τα θεματάκια τους, βέβαια –με πρώην τους, με ανασφάλειες, με αδυναμία δέσμευσης. Αλλά το μεγάλο στραβόξυλο της υπόθεσης μοιάζει να είναι η ίδια η Ιζαμπέλ. Που στην πραγματικότητα, δεν ξέρει κι αυτή τι διάολο θέλει. Εκτός από την ευτυχία –γενικώς και αορίστως… Η ερμηνεία της Μπινός δίνει εξαιρετικό βάθος σε αυτή την ούτως ή άλλως περίπλοκη και δυσανάγνωστη γυναίκα, στήνοντας, μαζί με τους παρτενέρ της, σκηνές που ισορροπούν δεξιοτεχνικά μεταξύ κωμικού και λυπηρού. Και περιγράφουν με οξυδέρκεια το αξεδιάλυτο κουβάρι των σημερινών ερωτικών σχέσεων, υπό τους ήχους μιας μελαγχολικής τζαζ που υπογράφει ο Στούαρτ Στέιπλς των Tindersticks.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες