Κινηματογράφος | Ταινίες

Η Τελευταία Πινελιά , 2017 (Final Portrait)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Στάνλεϊ Τούτσι
Σενάριο
Στάνλεϊ Τούτσι
Πρωταγωνιστούν
Τζέφρι Ρας, Άρμι Χάμερ, Κλεμάνς Ποεζί, Τόνι Σαλούμπ, Σιλβί Τεστί, Κέρι Σέιλ
Διάρκεια
90
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
19 Οκτωβρίου 2017

Με αφορμή την τελευταία προσωπογραφία που ζωγράφισε ο Αλμπέρτο Τζακομέτι, ο σπουδαίος Τζέφρι Ρας καταθέτει ένα απολαυστικό πορτρέτο του μυθικού ελβετού εικαστικού, υπό την κομψή, εμπνευσμένη καθοδήγηση του Τούτσι.

Η πέμπτη ταινία που σκηνοθετεί ο πασίγνωστος, λαμπρός ηθοποιός είναι ένα μικρό, ιδιοσυγκρασιακό διαμαντάκι, πιθανότατα ξεχειλωμένο πέρα από τις πρέπουσες διαστάσεις του… Κάπως σαν γλυπτό του Αλμπέρτο Τζακομέτι, ε; Γι’ αυτό, φοβάμαι, δεν είναι μια ταινία για όλους. Εκκινώντας από το αυτοβιογραφικό βιβλίο «A Giacometti Portrait» του Αμερικανού συγγραφέα Τζέιμς Λορντ (1922-2009), ο Τούτσι μας αφηγείται ένα… ξεχειλωμένο περιστατικό μεταξύ του Λορντ και του μυθικού Ελβετού γλύπτη και ζωγράφου, το οποίο έλαβε χώρα το 1964 στο Παρίσι: ο 63χρονος τότε Τζακομέτι ρώτησε τον νεαρό κοσμικό και φιλότεχνο Αμερικανό, τον οποίον γνώριζε κοινωνικά, αν ήθελε να του ζωγραφίσει το πορτρέτο του. Ένα απόγευμα θα χρειαστεί, τον διαβεβαίωνε ο εκκεντρικός και ήδη διεθνώς καταξιωμένος καλλιτέχνης. Τελικώς, μετά από απανωτές αλλαγές στο αεροπορικό εισιτήριο επιστροφής του Λορντ στη Νέα Υόρκη, το ποζάρισμα και η φιλοτέχνηση του πορτρέτου χρειάστηκαν 18 συνεδρίες. Και θα είχαν επεκταθεί ad infinitum, αν ήταν στο χέρι του ζωγράφου… Για την ιστορία, η προσωπογραφία του Λορντ έμελλε να είναι η τελευταία που φιλοτέχνησε ο Τζακομέτιˑ και πουλήθηκε το 1990 για πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια!

Αυτό, λοιπόν, το αμελητέο συμβάν είναι όλη κι όλη η ταινία του Τούτσι. Αποδεικνύεται, όμως, υπεραρκετό, ώστε να προκύψει ένα λεπταίσθητο, απολαυστικά αστείο και ακριβές πορτρέτο του…. Τζακομέτι. Σ’ αυτό συμβάλλουν το ρέον, καλογραμμένο σενάριο, η σίγουρη μα διακριτική σκηνοθεσία, και ο ωραίος σχεδιασμός παραγωγής –είναι πραγματικά χάρμα ιδέσθαι και miserabile visu ταυτόχρονα η χαοτική τρώγλη-ατελιέ-σπίτι, όπου ο Τζακομέτι δούλευε, ζούσε με τη γυναίκα του, Ανέτ (Τεστί), τιτίβιζε με την τροτέζα-ερωμένη-μούσα του, Καρολίν (Ποεζί), και παράχωνε δεσμίδες τσαλακωμένων φράγκων από δω κι από κει, υπό την στοργική ανοχή του αδελφού του, Ντιέγκο (Σαλούμπ, υπέροχος). Το πετυχημένο, όμως, πορτρέτο του Τζακομέτι που «ζωγραφίζει» ο Τούτσι οφείλεται κατά 90% στον Ρας. Ο μεγάλος Αυστραλός ηθοποιός, μεταμορφωμένος εξωτερικά ώστε να μοιάζει (ακόμα περισσότερο…) με τον Τζακομέτι, δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας σκιαγραφώντας τον γνήσια εκκεντρικό Ελβετό καλλιτέχνη. Δηλαδή, και μόνο τα «Fuck!» που εκστομίζει κάθε τόσο μπουχτισμένος, μη μπορώντας να προχωρήσει (πόσο μάλλον να ολοκληρώσει) το πορτρέτο φτάνουν και περισσεύουν. Πανάξιος παρτενέρ δίπλα του, ο ωραίος Χάμερ στο ρόλο του Λορντ. Α, και υπέροχη η μουσική επένδυση του Ίβαν Λούρι. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες