Κινηματογράφος | Ταινίες

Κάιρο εμπιστευτικό , 2017 (The Nile Hilton Incident)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ταρίκ Σαλέχ
Σενάριο
Ταρίκ Σαλέχ
Πρωταγωνιστούν
Φαρές Φαρές, Μαρί Μαλέκ, Γιάσερ Αλί Μαχέρ, Χάνια Αμάρ, Αχμέντ Σελίμ, Σλιμάν Νταζί, Χιτσέμ Γιακούμπι, Μοχάμεντ Γιούσρι, Ταρέκ Αμπντάλα
Διάρκεια
106
Χώρα
Σουηδία, Δανία, Γερμανία, Γαλλία
Είδος
Πρεμιέρα
26 Οκτωβρίου 2017

Ο φόνος μιας πόρνης πολυτελείας και η εμπλοκή πολιτικών, κακοποιών, και προσφύγων σε αυτόν πονοκεφαλιάζουν έναν σχεδόν αδέκαστο αστυνομικό στο Κάιρο του 2011. Εξαιρετική ατμόσφαιρα, καλές ερμηνείες, ωραίος ρυθμός.

Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του 45χρονου Σουηδού Σαλέχ είναι κάπως σαν αιγυπτιακή βερσιόν του εξαιρετικού ιταλικού «Υπόγεια πόλη». Ήγουν, ένα ακόμη ατμοσφαιρικό νέο-νουάρ με φόντο τους ισχυρούς, θεοβρώμικους δεσμούς μεταξύ πολιτικής εξουσίας και οργανωμένου εγκλήματος. Μόνο που τούτη δω παίζει πολύ ψηλότερα την ευρύτερη κοινωνικοπολιτική συγκυρία –εξάλλου, η ταινία διαδραματίζεται τα τελευταία τρία-τέσσερα 24ωρα πριν το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου τον Γενάρη του 2011. Όμως η αραβόφωνη ταινία του Σαλέχ, σε αντίθεση με εκείνη του Σολίμα, ξεδιπλώνει κλιμακωτά τις χάρες της παραπλανώντας σε αρχικά για το τι είδους ταινία βλέπεις. Ηθογραφία, στα όρια της μαύρης κωμωδίας, λες, καθώς παρακολουθείς την παλαβή καθημερινότητα του χήρου αστυνομικού, Νορεντίν (Φαρές, θαυμάσιος, εσωτερικός και άμεσος), που (προσπαθεί να) κάνει τη δουλειά του μέσα σε ένα χαοτικό, πολύβουο, βρώμικο και σκονισμένο Κάιρο όπου το λάδωμα, η κρατική διαφθορά, και η εν γένει λαμογιά βασιλεύουν. Μετά, όμως, το κλίμα αλλάζει, κι η φάση γίνεται αστυνομικό θρίλερ. Διότι η δολοφονία μιας καλλονής τραγουδίστριας-πόρνης σε δωμάτιο του Hilton on the Nile –με μοναδική μάρτυρα μια καθαρίστρια του ξενοδοχείου, Σάλουα (Μαλέκ) μια σομαλή παράνομη πρόσφυγα– θα φέρει τον ευσυνείδητο αστυνομικό (που στο μεταξύ, έχει προαχθεί σε διευθυντή) στο στόμα του τέρατος. Ένας μεγαλοσχήμων εργολάβος και βουλευτής (Σελίμ, καλός) που είχε εξωσυζυγική σχέση με την μακαρίτισσα, ο γλοιώδης προαγωγός της (Γιακούμπι) που εκβιάζει τους «πελάτες» με ενοχοποιητικές φωτογραφίες τους, η Τζίνα (Αμάρ), μια φίλη και… συνάδελφος του θύματος που ρίχνει κι ένα παθιασμένο σεξ με τον μπάτσο μας, κι ένας οχετός διαφθοράς και συγκάλυψης θα βρεθούν στο δρόμο του αστυνομικού διευθυντή που μάχεται μονάχος του.

Κι ενώ νομίζεις πως έχεις κλείσει με τα διαφορετικά είδη σινεμά που συγκεράζει επιδέξια ο Σαλέχ, αρχίζει το όλον να διαβάζεται περισσότερο ως πολιτική ταινία, που μιλάει υποδόρια, αλλά εντελώς σταράτα για τις ψευδαισθήσεις και τις αλήθειες της λαϊκής εξέγερσης του 2011. Υπέροχα γκριζοκίτρινα πλάνα της αιγυπτιακής μητρόπολης (που στην πραγματικότητα είναι η Καζαμπλάνκα), ωραία μουσική (Κρίσερ Λίντερ), πολύ καλές ερμηνείες (ειδικά ο καρα-διεφθαρμένος θείος-βύσμα-αφεντικό του Νορεντίν), ταχείς διάλογοι, κι ένας σκηνοθετικός ρυθμός που ανεβάζει αριστοτεχνικά ένταση. Και βέβαια, όπως κάθε νουάρ που σέβεται τον εαυτό του, οι τίτλοι τέλους δεν φέρνουν την λύτρωση. Ωραία ταινία. 

Φωτογραφίες