Κινηματογράφος | Ταινίες

Success Story , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νίκος Περάκης
Σενάριο
Κατερίνα Μπέη
Πρωταγωνιστούν
Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Φιόνα Γεωργιάδη, Τόνια Σωτηροπούλου, Τζένη Θεωνά, Κωνσταντινος Αβαρικιώτης, Νάσος Παπαργυρόπουλος, Πάνος Μουζουράκης
Διάρκεια
110
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Τραγικωμωδία
Πρεμιέρα
02 Νοεμβρίου 2017

Ο επεισοδιακός, καρμικός έρωτας ενός χάι ψυχιάτρου και μιας πτωχής ηθοποιού με φόντο την χλιδολαμογιά της σύγχρονης Ελλάδας, σε μια πρόχειρη, και πολύ καkογραμμένη ταινία τηλεοπτικής λογικής.

Κεντρικό πρόσωπο της 14ης ταινίας του Περάκη είναι ο μοσχοαναθρεμμένος, κοσμικός ψυχιάτρος-συγγραφέας, Παναγής Πάνδωρας (Μαρκουλάκης). Που τον πρωτοσυναντάμε σε μια βιβλιοπαρουσίαση (με MC τον Πέτρο Τατσόπουλο αυτοπροσώπως…), στη διάρκεια της οποίας προτίθεται να ανακοινώσει την κάθοδό του στην πολιτική, έχοντας στο πλευρό του την «ποιοτικιά» ηθοποιό, Τζωρτζίνα Τζελέπη (Γεωργιάδη), δεύτερη σύζυγό του και μητέρα της ανήλικης κόρης του. Κι ενώ κάτι παίζει με μια βόμβα, που έχει τοποθετηθεί στο χλιδάτο αυτοκίνητο του Πάνδωρα, εμείς όλο γυρίζουμε σε παρελθοντικές χρονολογίες (κάτω δεξιά στην οθόνη σας) και αντίστοιχα φλασμπάκ, τα οποία σκιαγραφούν την εξέλιξη του άνισου, πλην καρμικού, έρωτα μεταξύ του ψυχίατρου και της ηθοποιού. Γνωριμία στα εγκαίνια του πολιτιστικού κέντρου Πάνδωρα, φλερτ, απανωτές ψαροφαγίες-τετατέτ στο Μικρολίμανο με τους φουσκωτούς του ψυχίατρου δεύτερο τραπέζι… θάλασσα (είναι τρομοκρατικός στόχος ο δικός μας), πάθος, δώρα, σεξ, γάμος, εγκυμοσύνη, πρώτοι καυγάδες, αποξένωση, αμφοτερόπλευρα ξενοπηδήματα, συνομωσίες, παιχνίδια εξουσίας, χρεωκοπίες, μυστικά και ψέματα –και η βόμβα στο αυτοκίνητο να «τρέχει» από δίπλα. Δεν ξέρω πώς θα ήταν από μόνο του, σκέτο, αυτό το σενάριο της Μπέη. Ξέρω, όμως, ότι έτσι όπως διακόπτεται κάθε λίγο από τα, και καλά, εξομολογητικά voice-over των δυο πρωταγωνιστών –που με πολύ παρεμφερή, ηθικοπλαστικό τρόπο (και γλώσσα) αυτοαναλύονται για πάρτη μας κατόπιν εορτής– είναι επιεικώς μετριότατο. Και θλιβερά «τηλεοπτικό». 

Συγχρόνως, περιφερειακά του ζεύγους παρελαύνουν προσχηματικά διάφορα άλλα σχετιζόμενα πρόσωπα: ο δικηγόρος-λαμόγιο (Αβαρικιώτης) με την αλβανίδα Σταρ Ελλάς-γκόμενά του (Θεωνά), ο χαραμοφάης γόνος-φίλος (Μουζουράκης), η συνάδελφος ηθοποιός (Σωτηροπούλου, καλή) και πρώην συγκάτοικος της Τζωρτζίνας, ο σφίχτης σωματοφύλακας (Παπαργυρόπουλος) του Πάνδωρα που θα αποδειχτεί καταλύτης –α, κι ένας γεωργιανός εκτελεστής με ηθικούς προβληματισμούς, τον οποίον υποδύεται ο Κωνσταντίνου, στην μόνη δουλεμένη ερμηνεία του καστ. Και μέσα από την ιστορία όλων αυτών των διάτρητων χαρακτήρων, αναδύονται –πάντα τηλεοπτικά και ξώφαλτσα– διάφορα δεινά της σημερινής Παλαιοκώσταινας: από την κοσμική ψευτοκουλτούρα και την νεοπλουτίστικη χλιδή, έως την πολιτική σαπίλα και τις ταξικές διαφορές (λέμε τώρα…). Τεχνικά, επίσης η ταινία χωλαίνει, με απρόσεκτα καδραρίσματα, αδιάφορη σκηνογραφία, και μέτριο μοντάζ. Αλλά, είπαμε: το μεγαλύτερο κακό αυτής της πολύ μέτριας ταινίας είναι όσα ξεστομίζονται –ειδικά στα voice-over. Κάτι, «Ό,τι του έλειπε σε μπόι, το είχε στο μποξεράκι του», ή «Πήρα το κορίτσι από τα Πετράλωναˑ τώρα έπρεπε να βγάλω τα Πετράλωνα από το κορίτσι». Αμάν, νισάφι, αλλάζω κανάλι. Και πέφτω στην Demy, να τραγουδά, στο φινάλε της ταινία, το «Στον αέρα». Ε, εκεί ακριβώς, φοβάμαι…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες